Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ford R сериясы – Ford компаниясы құрастырған, Thames Trader дизайндарынан дамыған, 1960 жылдардың ортасына дейін өндірілген бір қабатты автобус және бір қабатты автобус шассилерінің қатары. Ол D сериялы жүк көлігімен бірқатар компоненттерді бөлісті, соның ішінде алдыңғы осінің алдында тік орнатылған қозғалтқышты, жүргізушіге қарама-қарсы жолаушылар кіреберісін қамтамасыз ету үшін. Бастапқы R192 және ұзақ R226 модельдері кейіннен R1014 және R1114 нұсқаларына айналды (тиісінше 10 және 11 метрлік номиналды ұзындығы және 140 а.к. қозғалтқыштары бар), олар үнемі жаңартылып, 1980 жылдардың ортасына қарай R1015 және R1115 болып өзгерді. Көліктің еден биіктігін төмендету мақсатында, турбодизельді қозғалтқыш 1978 жыл шамасында бір жаққа еңкейтілді. Синхроны бар беріліс стандартты жабдық ретінде орнатылды, бірақ кейбір кейінірек шыққан үлгілер қалалық жағдайда жүргізушінің жұмысын жеңілдету үшін Allison автомат беріліс қораптарымен жабдықталды. 1985 жылы өндіріліп тоқтатылды. Hyundai 1970 жылдары бұл автобусқа "R Bus" компаниясына лицензия берді.
The Ford R series was a range of single decker bus and single decker coach chassis, built by Ford that evolved from designs made by Thames Trader until the mid 1960s. A number of components were shared with the D series lorry, including the engine which was mounted vertically at the front of the vehicle, ahead of the front axle so as to provide a passenger entrance opposite the driver. The original R192 and longer R226 models later became the R1014 and R1114 variants (nominally 10 and 11 metres long respectively with 140 bhp engines) which with constant revision and upgrading had become R1015 and R1115 by the mid 1980s. In an attempt to lower the floor height of the vehicle, the turbocharged diesel engine was tilted over to one side around 1978. Synchromesh transmission was fitted as standard but some later examples were equipped with Allison automatic gearboxes to ease the driver's workload in urban areas. It ceased production in 1985. Hyundai licensed this bus to 'R Bus' in 1970s.
Танымалдық
Ұлыбританияда бұл үлгі 1970-ші жылдары танымал болды, осы кезде операторларға автопаркті жаңартуға айтарлықтай қаржылық көмек көрсетілді. Бірақ 1979 жылы Консервативтік үкімет сайланғаннан кейін субсидиялар азайды, нәтижесінде толық өлшемді автобустар мен автобустарға деген сұраныс төмендеді және соңғы R сериясы шамамен 1986 жылы салынды. Еуропада алдыңғы қозғалтқышты автобустар көбінесе сұраныстан қалды, себебі жаңа қолжетімділік талаптары артқы немесе бүйіргі қозғалтқышты үлгілерге басымдық берді, осылайша төменгі алдыңғы кіреберіс жасауға мүмкіндік туды. Ford R сериясының аз ғана мысалдары қазіргі күні жолаушылар тасымалында қолданылуда, ал көптегендері жылжымалы үйлер мен автокөлік тасымалдаушылар ретінде жаңа өмірге ие болды.
In the United Kingdom the design was popular during the 1970s, when considerable financial assistance was available to operators for fleet renewal, but following the election of the Conservative Government in 1979, the subsidy money began to dry up causing demand for full size buses and coaches to decline and the last R series was built around 1986. Front engined buses have generally fallen out of favour in Europe, as new accessibility requirements favour rear or side engined designs so a low front entrance can be provided. Few examples of the Ford R series remain in current passenger use, but many have gone on to second lives as mobile homes and stock car transporters.
Негізгі пайдаланушылар
Джерси моторлы көлігі осы типті машинаны көптеп пайдаланған, және 1970-ші, 1980-ші жылдары басқа көліктерді аз сатып алған. Оның автопаркі бірнеше жыл бойы осы автобус үлгісінен 100% құралды, себебі өндіруші жергілікті мөлшерлемелерге сәйкес стандартты емес ені мен ұзындығы бар шассилерді жеткізуге дайын болды. Көптеген көліктерге Дупл компаниясы шанақ жасады, оның тар енді Dominant үлгісі Ұлыбританияда басқа шассилерге де сұраныс тудырды, бірақ алғашқы үлгілер Уиллоубрук, ал кейінгілері Уадхам Стрингер жасады. JMT-де Солтүстік-Шығыс Англиядағы Trimdon Motor Services компаниясымен 1960-шы жылдардың соңында пайда болған, ұзын және кең үлгілері де болды: бұл Plaxton шанақты автобустар аралда жұмыс істеу үшін арнайы рұқсат алуды қажет етті, олар жолдар көтере алатын белгілі бір бағыттармен шектелді. Бірнеше жылдан кейін барлығы сатылды. Осыған ұқсас модельді Лондондағы Білім беру басқармасы мектеп автобустары ретінде пайдаланды.
A significant user of the type was Jersey Motor Transport, who, during the 1970s and 1980s, purchased little else. Its fleet consisted 100% of this bus model for several years during this period, and was chosen because of the manufacturer's willingness to supply chassis of non standard width and length to suit local size limits. Many of these vehicles received bodywork by Duple whose narrow width Dominant also found buyers on other chassis in the UK, but earlier examples were constructed by Willowbrook and later versions by Wadham Stringer. JMT also had a number of longer and wider examples, which had started life in the late 1960s with Trimdon Motor Services in North East England: these Plaxton bodied buses required special dispensation to operate on the island, being restricted to certain services where the roads could accommodate them. All were sold for further use after a few years. A similar model was used by the Inner London Education Authority as school buses.