Норбери түйісі: Тарихы мен арналары

Кіріспе

Норбери-джонкшн – Англияның Стаффордшир графтығындағы Норбериден оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 1.6 километр жерде орналасқан шағын ауыл және бұрынғы каналдар торабы. Бұл торап Шрусбери каналының Шропшир одағы каналының басты арнасымен қосылатын жері. Екі канал да 1835 жылы салынған, бірақ Шрусбери каналы 1944 жылы жабылды. Басты арна бұрынғы тораптың орнынан әлі де өтіп жатыр.

Тарих

Бірмингем мен Ливерпуль торабындағы канал 1825 жылы парламент актісімен мақұлданды, ол Ельсмир мен Честер каналының оңтүстік ұшын Нантвичте және Стаффордшир және Вустершир каналын Автоерли торабында байланыстыруды көздеді. Томас Телфорд – инженерлік жұмыстың авторы, ал канал бұрынғы каналдардан өзгеше, контурларға сәйкес ирек жолдармен салынған емес, керісінше, кесінділер мен жартастарды пайдаланып, елді мекендерді тікелей бойлап өтетін жаңа буын каналдардың бірі болды. Норбери Автоерлиге дейінгі жолдың ортасынан сәл асып түсті, ал солтүстікке қарай канал терең Граб-стрит кесімінен өтті. Оңтүстікке қарай Телфордтың таңдаған бағыты қолданылмады, себебі лорд Ансон оның меншігінің бір бөлігі арқылы өтуіне қарсылық білдірді. Соңғы мүмкіндік – тораптың астынан басталатын және екі автомобиль туннелімен тесілген алып жартас. Шелмор жартасын салу инженерлер үшін қиындық тудырды, өйткені оны құрылысқа пайдаланған марль топырағы үнемі сырғанады. Бұл каналдың соңғы аяқталған бөлігі болды, оның құрылысы бес жарым жылға созылды және 1835 жылдың қаңтарында ғана аяқталды, Телфорд қайтыс болғаннан кейін алты ай өткен соң. Шрусбери каналы 1793 жылы мақұлданды, ол Шрусбериді Вомбридж каналымен Trench қаласында байланыстырды, Wappenshall арқылы өтіп, Trench-ке жету үшін көлбеу жазықтықтан өтті. Бұл Шығыс Шропширдегі шағын каналдар желісінің бір бөлігі болды, ол сол кездегі негізгі канал желісінен оқшауланған еді. 1827 жылы Бирмингем мен Ливерпуль торабындағы канал мен Шрусбери каналы өкілдерінің кездесуі өтті, онда байланыс идеясы қалыптасты, бірақ негізгі желідегі инженерлік қиындықтар 1831 жылға дейін ешқандай прогреске мүмкіндік бермеді. Ваппеншалл торабынан Ньюпортқа дейінгі байланыс 1835 жылдың қаңтарында ашылды, ал соңғы бөлігі, он жеті шлюзден тұратын Norbury торабына дейінгі қатар, наурыз айында негізгі желімен бірге пайдалануға берілді. 1846 жылы ол Шропшир одағы желісінің құрамына кірді, содан кейін Эльсмир мен Честер компаниясы Бирмингем мен Ливерпуль торабындағы компаниямен біріктіріліп, Шығыс Шропшир желісінің көп бөлігін өзіне қабылдады. Торап 1944 жылға дейін жұмыс істеді, осы жылы Шрусбери каналы және Шропшир одағы желісінің көп бөлігі Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолының тастау актісіне сәйкес тоқтатылды, аталған темір жол 1922 жылдан бері каналдардың иесі болған еді.

The Birmingham and Liverpool Junction Canal was authorised by an act of Parliament in 1825, to create a link between the southern end of the Ellesmere and Chester Canal at Nantwich and the Staffordshire and Worcestershire Canal at Autherley Junction. Thomas Telford was the engineer, and the canal was one of a new generation of canals which used cuttings and embankments to follow a relatively straight line across the countryside, unlike earlier canals which often followed tortuous paths as they followed the contours. Norbury was a little over halfway towards Autherley, and to the north, the canal passed through the deep Grub Street cutting. To the south, Telford's preferred route could not be followed, as Lord Anson objected to it passing through parts of his estate. The only option was a massive embankment, which starts just below the site of the junction, and is punctured by two road tunnels. Shelmore embankment proved difficult to engineer, as the marl soil used to build it kept slipping. It was the last part of the canal to be completed, as it took five and a half years to build, and was not finished until January 1835, six months after Telford had died. The Shrewsbury Canal was authorised in 1793, and connected Shrewsbury to the Wombridge Canal at Trench, passing through Wappenshall and up an inclined plane to reach Trench. It was part of a small network of canals in East Shropshire, which were isolated from the main canal network of the time. A meeting was held between the Birmingham and Liverpool Junction Canal and the Shrewsbury Canal in 1827, at which the idea of a link was formulated, but the engineering problems on the main line meant that no progress was made until 1831. The link from Wappenshall Junction to Newport was opened in January 1835, and the final section, which included a flight of seventeen locks up to Norbury Junction, opened in March, along with the main line. It became part of the Shropshire Union network in 1846, after the Ellesmere and Chester company merged with the Birmingham and Liverpool Junction company, and took over most of the East Shropshire network. The junction continued in operation until 1944, when the Shrewsbury Canal, along with much of the Shropshire Union network, was abandoned as a result of an Act of abandonment obtained by the London, Midland and Scottish Railway, which had owned the canals since 1922.

Орналасқан жері

Қиылысқа жақын орналасқан шағын елді мекенге канал қиылысының аты берілген. Ньюпорт тармағындағы бірінші шлюз құрғақ докқа айналдырылған. Мұнда Junction Inn аталған паб, қайық жүргізушілерге толық қызмет көрсететін қайық құрылыс алаңы, соның ішінде Old Wharf Tea Room және Canal & River Trust техникалық қызмет көрсету депосы бар. Қиылыс орны ұзын, тегіс каналдың ортасында жатыр. Солтүстікке қарай канал 9,9 миль (16 км) қашықтықтағы Тирли Топ шлюзына дейін созылады, ол 25 шлюздің біріншісі болып табылады, олар Нантвичке қарай екі бес сатылы және бір он бес сатылы қадамдармен төмендейді. Оңтүстікке қарай Уитон Астон шлюзына дейін 7,7 миль (12 км) қашықтықта, ол канал деңгейін сәл көтеріп, Атерлидегі қиылыстағы тоқтату шлюзына дейін жалғыз шлюз болып табылады. Shrewsbury & Newport Canals Trust қоры Norbury ауылының тұрғындарымен және Junction Inn мейрамханасымен бірлесіп мамыр мерекесіндегі канал фестивалін ұйымдастырды. Фестиваль барысында қайық саудагерлері, заманауи тар қайықтар мен қайта жаңартылған жұмыс қайықтары жиналады, ал келушілер қайықтардың ішіне кіріп, бордағы өмірмен танысуға мүмкіндік алады. Фестивальге дүкендер, сыбаға және канал бойында қайықпен саяхаттау кіреді. Бұл шараға еріктілерден құралған Windmill Broadcasting радиостансасы, жәрмеңке және басқа да көңіл көтеру орындары қатысты.