Кіріспе

Ольга Драхоновская Мальковская (9 қаңтар 1888, Кжешовице, Польша – 15 қаңтар 1979, Закопане, Польша), күйеуімен бірге Польшада скаутингтің негізін қалады.

Балалық шағы мен жасөспірім шағы

Ольга Драхоновская Мальковская Креззовицеде Зофия мен Кароль Драхоновскилердің екінші қызы ретінде дүниеге келді. Оның армян тегі бар әкесі Кароль, поляк баронына қарасты шаруашылыққа сенімді тұлға болып қызмет еткен. Ол чех шығатты болғанымен, әрдайым өзінің поляк екенін баса көрсетті. Бастауыш және орта мектепті сырттай (үйде) өте жақсы бағалармен аяқтады. Бакалаврді бітіргеннен кейін Львов музыка консерваториясында оқуға түсті, сол кезде поэзия және мүсін жасау саласындағы қабілеттерін ашты. Ол сонымен қатар "Сокол" ұйымында дене шынықтыру оқытушысы болды және Анджей Малковскиймен танысқан "Eleusis" ұйымының мүшесі болды. Ол оны Польша тәуелсіздік ұйымы "Зарзевиеге" қосылуға көндірді, онда ол лейтенант рөлін атқарды.

3-ші Львов скауттық компаниясы

Ольга Драхоновскаяны оның досы, кейін күйеуі Анджей Джулиус Мальковский скаутингпен таныстырды. Ол 3-ші Львов қыз скаут отрядының скаут шебері (harcmistrzyni) болды (1-ші, 2-ші және 4-ші отрядтар ұлдар скауттарынан құралды). Олардың құрамында 15-20 жас аралығындағы жиырмаға жуық қыз болды. Ол сондай-ақ Польшадағы қыз-скауттар басшысының алғашқысы болды (1911–1912 жылдар). Ол Игнаси Козилевскиймен бірлесіп "Вszystko co nasze" поляк скаут әнұранының сөзін жазды. 1913 жылы денсаулығын жақсарту мақсатында Закопанеге көшіп келді. Сол жерде Анджей Мальковскийге тұрмысқа шықты. Олардың үйлену рәсімін Казимеж Лутославский атқарысты.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

1914 жылдың жазында, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталар алдында, денсаулығы қалпына келген соң, Драхоновска Мальковска алғашқы ұлттық скаут лагерін ұйымдастырды. Ресей және Германияның бақылауындағы Польша аймақтарынан келген қыздар (кейін «Жетекшілер» деп аталды) лагерге жалған есімдермен және жалған паспорттармен келді. Бір қыз тыңшы екені анықталды және Драхоновска Мальковсканың шатырын қарап, осы Жетекшілердің тізімін іздеп жүрген кезде ұсталды. Бір күні таңертең құпия әскери полициядан (олардың кейбіреулері Жетекшілердің туыстары болған) соғыс жарияланғанын хабарлауға келді. Анджей Мальковский лагерьді дереу жабу керектігін және шекаралар жабылғандықтан, үйлеріне қайта алмайтын қыздар үшін Закопанеде тұруға орын тапқанын хабарлады. Мальковскийлерді Закопане мэрі қаланың түнгі күзетін ұйымдастыруды сұрады, себебі жеткілікті полиция болмады және егдеулер қорқып жүрді. Анджей Мальковский өзінің скаут отрядындағы көптеген жігіттермен бірге Польша легиондарына қосылуға шешім қабылдады. Кетуге алдында ол әйеліне және үйі жоқ ұл-қыздарына үй салып берді, ал ол өзінің күнкөрісі үшін кафе ашты. Мальковский кеткеннен кейін бір скаут отряды және 300 қызға жететін үлкен Жетекшілер тобы қалды. Олар әр таңда орталық алаңда жиналып, Драхоновска Мальковскаға есеп беріп, одан нұсқаулар алды. Олар пошта қызметін толықтыру, балалар үйін ұйымдастыру, егін жинауға көмектесу және аурухана құру сияқты көптеген міндеттерді өз мойнына алды. 1915 жылы Австрия үкіметі оларды Закопанеден кетуге мәжбүр етті, содан кейін Швейцария арқылы АҚШ-қа көшіп кетті. 1915 жылдың 30 қазанында олардың ұлы Лутик АҚШ-та дүниеге келді, содан кейін 1916 жылы Швейцарияға оралды, онда ол мұғалім және Польша мұражайының сақтаушысы болып жұмыс істеді. 1919 жылы Анджей Мальковский Польша армиясының тапсырмасын орындау кезінде қаза тапты. Ол қайтадан үйленбеді.

Соғыс аралығында

1921 жылы Мальковска Польшаға қайтуға шешім қабылдады, онда ол Закпанеде мұғалім болып жұмыс істей бастады және Кузницеде скауттарды даярлау курстарын ашты. 1924 жылы ол Варшава маңындағы Свидерде (Швидер) өткен қыздар скауттарының басшысы және Англияның Фокслиздегі қыздар скауттары басшыларының жиынындағы поляк контингентінің басшысы болды. 1925 жылы ол Сромовце-Вайзнеде поляк балалары үшін жетімдер үйі және пансион болған Скауттық жұмыс мектебін құрды. Оның мектебі жаңа білім берудің және скаутинг принциптерін таратудың өте қазіргі орталығы деп есептелді. Оған сондай-ақ Харцмистр Ржечипосполицей атағы берілді. 1932 жылы ол Буч қаласында VII Дүниежүзілік қыздар скауттары конференциясын басқарды, онда ол Қыздар скауттары әлем комитетіне сайланды. Ол сондай-ақ Ұлттар Лигасының Балалар және жасөспірімдер комитетіне скаут делегаты болып сайланды. Польша үкіметі оған Польшаны қайта құру орденінің офицерлік кресі мен Тәуелсіздік кресін табыс етті.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Драхоновска Мальковска скауттық қағидаларын пайдалана отырып мектеп басқарды. Соғыс басталғанда ол балаларды пойызбен бейтарап елге эвакуациялады. Пойыз жиі ұшақтан орнатылған пулеметтердің атысына түсті. Драхоновска Мальковска балалардың скауттық дайындығы олардың өмірін сақтап қалғанын айтты, себебі пойызға шабуыл жасалғанда балалар оның тарап кет деген бұйрығын орындауға жеткілікті тәртіпті болды, бұл оларды басқа жолаушыларға қарағанда снайперлер үшін оңай нысанаға айналдырмады – олар топтанып қорқып отырды. Ол Ұлыбританияға көшуге шешім қабылдады. Ұлыбританияға келген соң, Қыз Скауттар қауымдастығы (қазіргі Girlguiding UK) оған батылдығы үшін қола крестпен марапаттады. Ол поляк балалар үйін ашып, Польша скаут ұйымында жұмыс істеді. Сонымен қатар, ол Варшавадағы балаларға азық-түлік жеткізіп беруді ұйымдастырды.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін

1948-1960 жылдары Мальковская Девон графтығындағы Бакфастлидегі Хоусон Корттағы поляк балалар үйін басқарды. Ол 1961 жылы Польшаға көшіп келді, бастапқыда Вроцлавтағы Nowa көшесі, 8-үйde (бұрынғы Корпус Боруссия Бреслау үйі) тұрды, содан кейін Закопанеге көшті. Оған «Балалардың досы» құрметті медалі табысталды. Ол күйеуінің қайтыс болғанына 60 жыл толуымен бірге 1979 жылы 91 жасында қайтыс болды және онымен бірге Закопанеде жерленді. Олардың қабірі үстінде поляк скаутының негізін қалаушыларының граниттен жасалған ескерткіші орнатылған.