Чарльз Корнуоллис Чесни: Британдық әскери қолбасшы және жазушының өмірі мен еңбектері
Charles Cornwallis Chesney
Чарльз Корнуоллис Чесни (1826-1876) – британдық әскери шенеунік, жазушы. Өмірі, білімі, әскери қызметі, Қырым соғысы мен Жаңа Зеландиядағы қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Корнуоллис Чесни (29 қыркүйек 1826 – 19 наурыз 1876) – британдық әскери қызметкер және әскери жазушы.
Charles Cornwallis Chesney (29 September 1826 – 19 March 1876) was a British soldier and military writer.
Отбасылық жағдайы және білімі
Чесни Ирландияның Даун графтығында, Бенгалия артиллериясының зейнеткерлік тізіміндегі капитан Чарльз Корнуоллис Чеснидің үшінші ұлы болып дүниеге келді. Оның қарындасы – жазушы Матильда Мариан Пуллан, ағасы Фрэнсис Роудон Чесни, ал кіші інісі генерал Джордж Томкинс Чесни болды. Ол Эксетердегі Маунт-Рэдфорд мектебінде, Тивертондағы Бланделл мектебінде, содан кейін Вулвичтегі Корольдік әскери академияда білім алды. 1845 жылы инженерлердің екінші лейтенанты қызметіне алғашқы офицерлік тағайындамасын алды, академияны курсының үздігі ретінде аяқтады.
Chesney was born in County Down, Ireland, the third son of Charles Cornwallis Chesney, captain on the retired list of the Bengal Artillery. His uncle was Francis Rawdon Chesney, his younger brother was General George Tomkyns Chesney, and his older sister was the writer Matilda Marian Pullan. He was educated at Mount Radford School in Exeter, Blundell's School in Tiverton, and afterwards at the Royal Military Academy, Woolwich, he obtained his first commission as second lieutenant of engineers in 1845, passing out of the academy at the head of his term.
Мансап
Чеснидің ерте әскери қызметі үйде және шетелде полк міндеттерін орындаумен өтті, және ол Қырым соғысы кезінде Жаңа Зеландияда дислокацияланған. Сол соғыстан кейін британдық әскери жүйедегі реформалардың бірі әскери білім беруге жасалған итера болды; және 1858 жылы капитан Чесни Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде әскери тарих профессоры болып тағайындалды. 1864 жылы ол полковник (кейіннен сэр) Эдвард Брюс Хэмлиден кейін Штаб колледжіндегі тиісті кафедраны иеленді. Бұл екі данышман офицердің еңбектері отандық қана емес, сонымен қатар Континенттік Еуропа мен АҚШ-қа да зор әсер етті. Чеснидің алғашқы жарияланған еңбегі (1863) Вирджиниядағы Америка Азамат соғысы туралы есеп болды, ол бірнеше рет қайта басылды. Бірақ ең үлкен танымаллыққа ие болған жұмысы – Ватерлоо лекциялары (1868) болды, ол Штаб колледжінде ауызша оқылған лекциялардың жазбаларынан дайындалған. Осы уақытқа дейін Ватерлоо шайқасы туралы ағылшын әдебиеті, көлемді болғанымен, жеке естеліктерден немесе ресми құжаттардан тұрды, олар тарихтың өзі емес, тарих үшін пайдалы материалдар болатын; ал француздық есептер көбінесе көркем әдебиет түрінде жазылған. Чеснидің осы маңызды шайқас туралы ашық және күшті баяндамасы стратегия мен тактиканы көрсетеді, соның нәтижесінде соңғы апатқа ұшырады, Франция королі Наполеон I жасаған қателер ашық көрсетілді, және алғаш рет ағылшын жазушысы Веллингтонның 1-ші герцогы Артур Уэлслидің әрекеттерінде де кемшіліктер бар екенін атап өтті. Ватерлоо лекцияларында пруссиялықтардың жеңіске қосқан үлесі алғаш рет ағылшын қаламымен мойндалды. Бұл жұмыс отандық және шетелде көп назар аударды, француз және неміс тілдеріне аударылып басылды. Чесни көп жылдар бойы газет-журналдарға және мерзімді басылымдарға тұрақты үлес қосты, көбінесе әскери операцияларды және кәсіби тақырыптарды сын тұрғысынан қарастырды. Оның әскери өмірбаянға арналған бірнеше мақалалары, негізінен Эдинбург шолуына жарияланған, кейін 1874 жылы жеке кітап ретінде шықты. 1868 жылы ол әскери білім беру жөніндегі Корольдік комиссияның мүшесі болып тағайындалды, төрағалығын алдымен граф де Грей, кейіннен Фредерик Гамильтон Темпл Блэквуд, 1-ші маркиз Дюфферен мен Ава жүзеге асырды, олардың ұсыныстары әскери колледждердің ұйымдастырылуын жақсартуға және британдық армияның ірі әскери бекеттерінде әскери білім беруді дамытуға ықпал етті. 1871 жылы Франко-прусс соғысы аяқталғаннан кейін ол Францияның үшінші республикасына және Германия империясына арнайы миссиямен жіберілді, соғыс кезінде жүргізілген әртүрлі қоршау операциялары туралы, әсіресе Париждің екі қоршауы туралы бірқатар құнды есептерді үкіметке ұсынды. Бұл есептер үлкен көлемде жарияланды, бірақ құпия түрде таратылды. 1873 жылы ол подполковник болып тағайындалды, ал қайтыс болған кезде Лондон округінің Корольдік инженерлік бөлімшесіне қолбасшылық етті.
Chesney's early military service was spent in the ordinary course of regimental duty at home and abroad, and he was stationed in New Zealand during the Crimean War. Among the various reforms in the British military system which followed from that war was the impetus given to military education; and in 1858 Captain Chesney was appointed professor of military history at the Royal Military College, Sandhurst. In 1864, he succeeded Colonel (afterwards Sir) Edward Bruce Hamley in the corresponding chair at the Staff College. The writings of these two brilliant officers had a great influence not only at home, but on Continental Europe and the United States. Chesney's first published work (1863) was an account of the American Civil War in Virginia, which went through several editions. But the work which attained the greatest reputation was his Waterloo Lectures (1868), prepared from the notes of lectures orally delivered at the Staff College. Up to that time the English literature on the Waterloo campaign, although voluminous, was made up of personal reminiscences or of formal records, useful materials for history rather than history itself; and the French accounts had mainly taken the form of fiction. In Chesney's lucid and vigorous account of the momentous struggle, while it illustrates both the strategy and tactics which culminated in the final catastrophe, the mistakes committed by Napoleon I of France are laid bare, and for the first time an English writer is found to point out that the dispositions of Arthur Wellesley, 1st Duke of Wellington were far from faultless. And in the Waterloo Lectures the Prussians are for the first time credited by an English pen with their proper share in the victory. The work attracted much attention abroad as well as at home, and French and German translations were published. Chesney was for many years a constant contributor to the newspaper press and to periodic literature, devoting himself for the most part to the critical treatment of military operations, and professional subjects generally. Some of his essays on military biography, contributed mainly to the Edinburgh Review, were afterwards published separately in 1874. In 1868 he was appointed a member of the Royal Commission on Military Education, under the presidency first of Earl de Grey and afterwards of Frederick Hamilton Temple Blackwood, 1st Marquess of Dufferin and Ava, to whose recommendations were due the improved organization of the military colleges, and the development of military education in the principal military stations of the British army. In 1871, on the conclusion of the Franco Prussian War, he was sent on a special mission to the French Third Republic and the German Empire, and furnished to the government a series of valuable reports on the different siege operations which had been carried out during the war, especially the two sieges of Paris. These reports were published in a large volume, which was issued confidentially. He was appointed lieutenant colonel in 1873, and at the time of his death he was commanding Royal Engineer of the London district.
Өлім және жерлеу
Чесни шарапатты болды және ақыл-ойы мен денесінің тынымсыз жұмысы нәзік денсаулығына әсер етіп, ол 1876 жылғы 19 наурызда қысқа аурудан кейін қайтыс болды. Ол Сэндхерстте жерленді.
Chesney was abstemious and, overwork of mind and body telling at last on a frail constitution, he died on 19 March 1876 following a short illness. He was buried at Sandhurst.
Бағалау
Полковник Чесни ешқашан полк немесе штабта жоғарылауға ұмтылмады, сондықтан да оған мұндай мүмкіндік тумады. Бірақ, қайтыс болған кезде ол армияда бірегей мәртебеге ие болды, ол оның лауазымынан толығымен бөлек және жоғары тұрды. Оған барлық шендегі офицерлер кәсіби мәселелер бойынша ақыл кеңес сұрады, және британ офицерлерінің білім деңгейін көтеруге одан да аз үлес қоспады. Әдебиетпен шұғылданып жүргенімен, ол өзінің қызметтік міндеттерін адал да үлгілі түрде орындады, сонымен қатар көп уақытын қайырымдылық пен діни істерге арнады.
Never seeking regimental or staff preferment, Colonel Chesney never obtained any, but he held at the time of his death a unique position in the army, altogether apart from and above his actual place in it. He was consulted by officers of all grades on professional matters, and few have done more to raise the intellectual standard of the British officer. Constantly engaged in literary pursuits, he was nevertheless laborious and exemplary in the discharge of his public duties, while managing also to devote a large part of his time to charitable and religious offices.