Кіріспе

Жиі өлімге әкелетін иммундық реакция

Цитокиндер дауылы, сондай-ақ гиперцитокинемия деп аталады, адамдар мен басқа жануарлардағы патологиялық реакция, онда туа біткен иммундық жүйе цитокиндер деп аталатын қабынуға қарсы сигнал молекулаларының бақылаусыз және шамадан тыс шығарылуына себеп болады. Цитокиндер – организмнің инфекцияға жауап ретіндегі иммундық реакциясының қалыпты бөлігі, бірақ олардың күрт мөлшері көптеп шығуы көп органдық жеткіліксіздікке және өлімге алып келуі мүмкін. Цитокиндер дауылы жұқпалы немесе жұқпалы емес этиологиядан туындауы мүмкін, әсіресе H1N1 тұмауы, H5N1 тұмауы, SARS-CoV-1, SARS-CoV-2, Influenza B және параинфлюенза вирусы сияқты вирустық респираторлық инфекциялардан. Басқа себепші агенттерге Эпштейн-Барр вирусы, цитомегаловирусы, А тобы стрептококкі және трансплантатқа қарсы үйір ауруы сияқты жұқпалы емес жағдайлар жатады. Вирустар өкпе эпителий жасушаларына және альвеолалық макрофагтарға еніп, вирустық нуклеин қышқылын өндіреді, бұл инфекцияланған жасушаларды цитокиндер мен хемокиндерді босатуға, макрофагтарды, дендриттік жасушаларды және басқаларын белсендіруге ынталандырады. Цитокиндер дауылы синдромы – цитокиндер дауылына әкелетін әртүрлі жағдайлар жиынтығы. Цитокиндер дауылы синдромдарына отбасылық гемофагоциттік лимфогистиоцитоз, Эпштейн-Барр вирусымен байланысты гемофагоциттік лимфогистиоцитоз, жүйелік немесе жүйелік емес жасөспірімдердің идиопатиялық артритімен байланысты макрофагтарды белсендіру синдромы, NLRC4 макрофагтарды белсендіру синдромы, цитокин босату синдромы және сепсис жатады.

Цитокиндік дауылдар мен цитокинді босату синдромы

"Цитокиндік дауыл" термині көбінесе цитокинді босату синдромымен (CRS) шатастырылып қолданылады, бірақ ол цитокинді босату синдромының аса ауыр түрін немесе макрофагтарды белсендіру синдромы сияқты басқа аурудың бір бөлігін көрсететін ерекше синдром болып табылады. Егер бұл жағдай емнің нәтижесінде туындаса, CRS симптомдары емнен кейін бірнеше күн немесе апталар бойы пайда болуы мүмкін. Шапшаң дамушы (фульминантты) CRS цитокиндік дауыл ретінде көрінеді.

Зерттеу

Никотинамид (В3 витаминінің бір түрі) қабынуға қарсы цитокиндердің қуатты тежегіші болып табылады. Тригонелиннің (В3 витаминінің метаболитінің бірі) қан плазмасындағы төмен деңгейі SARS-CoV-2 инфекциясынан болатын өлімнің бағамын болжау үшін ұсынылған (мұның себебі қабыну фазасы мен цитокин даулы болуымен байланысты). Магний иммундық жүйені реттеу арқылы қабыну цитокиндерінің өндірісін азайтады.

Тарих

Жарияланған медициналық әдебиетте цитокин дауыл терминіне алғаш рет 1993 жылы Джеймс Феррара трансплантатқа қарсы үйіршіктік ауруды талқылағанда сілтеме жасаған, бұл жағдайда шамадан тыс және өзін-өзі күшейтіп отыратын цитокин бөлінуінің рөлі көп жылдар бойы талқыланып келді. Бұл термин кейін 2002 жылы панкреатит туралы талқылауда, ал 2003 жылы инфекцияға реакция ретінде алғаш рет қолданылды. Тайваньнан алынған алдын ала зерттеу нәтижелері 2003 жылғы SARS эпидемиясы кезінде көптеген өлімнің ықтимал себебі ретінде осыны көрсетті. H5N1 құс тұмауынан адамдардың өлімі көбінесе цитокин дауылдарымен байланысты. Цитокин дауылдары хантавирусты пневмония синдромымен де байланысты. 2006 жылы Англиядағы Нортвик Парк ауруханасында жүргізілген зерттеуде терализумаб дәрісін алған 6 еріктінің барлығы да ауыр халге түсіп, бірнеше органдарының жұмысы тоқтап, жоғары температура және жүйелік қабыну реакциясы пайда болды. Фармацевтикалық компаниялар үшін сынақтар жүргізетін Parexel компаниясы терализумабтың цитокин дауылдарын тудыруы мүмкін екенін мәлімдеді – бұл ер адамдардың басынан өткен қауіпті реакция.

COVID-19-мен байланысы

COVID-19 пандемиясы кезінде кейбір дәрігерлер көптеген өлімдерді цитокин дауылдарына байланысты деп есептеді. Цитокин дауыл COVID-19 науқастарында өлім-жітім деңгейі жоғары болатын жедел тыныс алу қиындық синдромының (ARDS) ауыр белгілерін тудыруы мүмкін. SARS CoV 2 иммундық жүйені белсендіреді, нәтижесінде көптеген цитокиндер, соның ішінде IL 6 бөлінеді, бұл қан тамырларының өткізгіштігін арттырады және сұйықтық пен қан жасушаларының альвеолаға көшіп кетуіне әкеліп соғады, бұл енткігу және тыныс алу қабілетінің төмендеуі сияқты белгілерге әкеледі. Каролинска ауруханасының аутопсиялық зерттеуінде қайтыс болған COVID-19 науқастарының 29 плевралық төгілуі талданды. 184 белок маркерінің ішінде 20 маркер COVID-19-дан қайтыс болған науқастарда елеулі түрде көтерілді. Иммундық жүйенің артық стимуляциялануын көрсететін маркерлер тобы, соның ішінде ADA, BTC, CA12, CAPG, CD40, CDCP1, CXCL9, ENTPD2, Flt3L, IL 6, IL 8, LRP1, OSM, PD L1, PTN, STX8 және VEGFA; сонымен қатар, DPP6 және EDIL3 артериялық және жүрек-қан тамырлары органдарына зақым келтірді. ARDS COVID-19 өлімінің 70% жағдайында өлімге себепші болып табылды. Плазмадағы цитокин деңгейін талдау ауыр SARS CoV 2 инфекциясы кезінде көптеген интерлейкиндер мен цитокиндердің деңгейі жоғары екенін көрсетті, бұл цитокин дауылға ұшырағанын көрсетеді. COVID-19 науқастарында цитокин дауылдарын ерте тану сауығудың ең жақсы нәтижесін қамтамасыз ету үшін маңызды, бұл цитокиндердің деңгейін төмендету үшін әртүрлі биологиялық агенттермен емдеуге мүмкіндік береді. Мета-талдау ауыр сырқатпен немесе сырқатсыз науқастарды анық ажырататын үлгілерді көрсетті. Ауыр және өлімге әкелетін жағдайлардың болжамдық факторлары " лимфопения, тромбоцитопения және ферритиннің, D димерінің, аспартат аминотрансферазасының, лактат дегидрогеназасының, С реактивті бейінінің, нейтрофильдердің, прокальцитониннің және креатининнің жоғары деңгейлері" және интерлейкин 6 (IL 6) болуы мүмкін. Ферритин мен IL 6 COVID-19-ның ауыр және өлімге әкелетін жағдайларында иммунологиялық биомаркерлер болуы мүмкін. Ферритин мен С реактивті бейіні COVID-19 жағдайларында жүйелік қабыну реакциясы синдромын ерте диагностикалаудың ықтимал скрининг құралдары болуы мүмкін. COVID-19 ауыр формада жұқтырған науқастарда цитокиндер мен интерферонның деңгейінің жоғарылауына байланысты, екеуі де SARS CoV 2 терапиясының ықтимал нысаналары ретінде зерттелді. Жануарлар зерттеуінде SARS CoV 2-ге ертерек күшті интерферонды жауап жасаған тышқандардың тірі қалуы мүмкін екені анықталды, бірақ басқа жағдайларда ауру өте ауыр иммундық жүйенің гипербелсенділігіне дейін өркендеді. Егде саяхаттар арасында COVID-19-дан өлім-жітімнің жоғары деңгейі интерферонға жауапқа жастың әсер етуіне байланысты. Дексаметазонды, синтетикалық кортикостероидті, қысқа мерзімде қолдану COVID-19 науқастарында цитокин дауылдан туындаған қабыну мен өкпе зақымдануының ауырлығын азайтатыны дәлелденді, цитокин дауылдың немесе гиперқабынулық фазаның қарқынды дамуын тежей отырып. Клиникалық сынақтар COVID-19 жағдайларында цитокин дауылдың себептерін анықтауды жалғастыруда. Мұндай себептердің бірі - I типті интерферонның кешіктірілген жауабы, бұл патогенді моноциттердің жиналуына әкеледі. Виремияның жоғары деңгейі I типті интерферонға жауаптың күшеюімен және нашар болжаммен байланысты. Диабет, гипертония және жүрек-қан тамырлары аурулары COVID-19 науқастарында цитокин дауылдарының туындауының қауіп факторлары болып табылады.