Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кристиан Эрик Фалькранц (1780 жылғы 30 тамыз – 1866 жылғы 6 тамыз) – швед теологы және жазушы.
Christian Eric Fahlcrantz (30 August 1780 – 6 August 1866) Swedish theologian and author.
Өмірбаян
Фалькранц Швецияның Даларна аймағындағы Стора-Туна приходында дүниеге келген. Ол Йохан Фалькранц пен Густафва де Бреннердің ұлы. Оның әкесі Кунгсора приходында пастор болған. Оның ағасы Аксель Магнус Фалькранц (1780–1854) – мүсінші. Оның ағасы Карл Йохан Фалькранц (1774–1861) – пейзаж суретшісі. Оның бес атасы Элиас Бреннер (1647–1717) – суретші. Оның бес әжесі София Элизабет Бреннер (1659–1730) – ақын. 1804 жылы ол Уппсала университетіне қабылданды және 1815 жылы магистр дәрежесін алды. 1821 жылы ол араб тілінен сабақ берді, ал 1825 жылы Шығыс тілдерінің профессоры болды. Келесі жылы ол теология докторы атағын алып, Уппсала епархиясының Хагунда ауылдық округіне кірді. 1825 жылы ол замандас әдеби және қоғамдық өмірді сатиралық тұрғыдан бейнелейтін «Ноакс Арк» атты туындысын жариялады, одан кейін 1826 жылы оның екінші бөлігі жарық көрді. 1835 жылы Фалькранц Ансгариус эпосының бірінші бөлігін шығарды, ол 1846 жылы 14 кантода аяқталды. 1842 жылы ол Швеция академиясының мүшесі болып сайланды. 1849 жылы ол Вестерос епархиясының епископы болып тағайындалды және Уппсаладағы профессорлық қызметін тастады. Оның келесі әдеби еңбегі – Вестерос соборына қатысты археологиялық зерттеу. 1858–1861 жылдары негізінен иезуиттерге қарсы бағытталған «Рим бұрын және қазір» атты бес томдық теологиялық poleмика жарық көрді. Оның толық шығармалары (7 том, Оребро, 1863–1866) көбінесе оның жетекшілігімен жарыққа шықты. Кристиан Эрик Фалькранц 1866 жылы Вестероста, ал оның әйелі 1916 жылы қайтыс болды.
Fahlcrantz was born at the parish of Stora Tuna in Dalarna, Sweden. He was the son of Johan Fahlcrantz and Gustafva de Brenner. His father was a vicar in Kungsåra parish. His brother Axel Magnus Fahlcrantz (1780–1854) was a sculptor. His brother Carl Johan Fahlcrantz (1774–1861) was a landscape painter. His great grandfather Elias Brenner (1647–1717) was an artist. His great grandmother Sophia Elisabet Brenner (1659–1730) was a poet. In 1804 he entered the University of Uppsala receiving his Master's degree in 1815. In 1821 he became tutor in Arabic, and in 1825 professor of Oriental languages. The following year, he received his Doctor of Theology and entered the rural deanery at Hagunda in the Diocese of Uppsala. In 1825, he published Noacks Ark, a successful satire on the literary and social life of his time, followed in 1826 by a second part. In 1835 Fahlcrantz brought out the first part of his epic of Ansgarius, which was completed in 1846, in 14 cantos. In 1842 he was made a member of the Swedish Academy. In 1849 he was made Bishop of the Diocese of Västerås, and left the professorship in Uppsala. His next literary work was an archaeological study on Västerås Cathedral. In the course of the years 1858 1861 appeared the five volumes of Rom förr och nu, a theological polemic, mainly directed against the Jesuits. His complete works (7 vols., Örebro, 1863 1866) were issued mainly under his own superintendence. Christian Eric Fahlcrantz died at Västerås in 1866 and his wife in 1916.