Испан жазушысы Венсеслао Фернандес Флорес өмірі мен шығармашылығы
Wenceslao Fernández Flórez
Венсеслао Фернандес Флорес (1885-1964) – испандық журналист, жазушы. Галичья аймағында туған, өмірі мен шығармашылығында туған жерге деген сүйіспеншілігін сақтады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан жазушысы (1885–1964)
Spanish writer (1885 1964)
Венцеслао Фернандес Флорес (1885 жылы А Корунья, Галисияда дүниеге келген – 1964 жылғы 29 сәуірде Мадридте қайтыс болған) – 20 ғасырдың басындағы танымал галисиалық журналист және романист. Ол өмірі бойы туған жеріне деген терең құрметін сақтап келді.
Wenceslao Fernández Flórez (1885 in A Coruña, Galicia – 29 April 1964 in Madrid) was a popular Galician journalist and novelist of the early 20th century. Throughout his career, he retained an intense fondness for the land of his birth.
Ерте өмір және мансап
Оның әкесі он бес жасында қайтыс болғандықтан, Венеслао білімінен қол үзді және журналистикаға өзін толық арнауға мәжбүр болды. Оның алғашқы жұмысы А Корунья қаласының "La Mañana" газетінде болды, содан кейін "El Heraldo de Galicia", "Diario de A Coruña" және "Tierra Gallega" газеттерінде жазды. Он сегіз жасында "Diario Ferrolano" газетіндегі жоғары лауазымға ие болды. Кейіннен ол А Коруньяға оралып, "El Noroeste" газетінде жұмыс істеді. Галисиялық ұлтшылдық көшбасшыларымен және басқа да зиялылармен жақын достық қарым-қатынаста болды. Оның достарының арасында: Мануэль Мария Пуга и Парга Пикадильо, Карре ағайындылары, Теттаманчи, Мануэль Касас, Анхель Кастильо және тағы басқалар болды. Олардың барлығы одан үлкен болғанмен, оның ойлау жолына ең үлкен әсер еткені – Кастелао болды, ол оның еңбектеріне ең көп сурет салған суретшілердің бірі еді. Фернандес Флорес Испания Корольдік академиясының S орындығына сайланды және 1945 жылдың 14 мамырында орындықты қабылдады.
His father died when he was fifteen years old, forcing Wenceslao to abandon his education and dedicate himself to journalism. His first job was with A Coruña's La Mañana, and he went on to write for El Heraldo de Galicia, Diario de A Coruña and Tierra Gallega. At the age of eighteen he was given a senior position at Diario Ferrolano. He later returned to A Coruña to work at El Noroeste. He kept close friendship with Galician nationalism leaders and other intellectuals Among his friends we find: Manuel Maria Puga and Parga Picadillo , Carré brothers, Tettamanci, Manuel Casas, Angel Castillo and others. All of them were older than him, but who really makes a huge impression in his way of thinking was Castelao, which was one of the most frequently illustrators for his works. Fernández Flórez was elected to seat S of the Real Academia Española, he took up his seat on 14 May 1945.
Мадридтегі жұмысы мен романдары
1914 жылы Флорес Мадридке көшіп, El Imparcial және Diario ABC газеттерінде жұмыс істеді, онда ол «Acotaciones de un oyente» парламенттік бағанасын бастады. Ол «La tristeza de la paz» (1910), «La procesión de los días» (1915), «Luz de luna» (1915) және «Volvoreta» (1917) романдарын жазуды қолға алған болатын.
In 1914 Flórez moved to Madrid, where he worked at El Imparcial and Diario ABC, where he started the parliamentary column Acotaciones de un oyente. He had begun writing novels La tristeza de la paz (1910), La procesión de los días (1915) and Luz de luna (1915), and Volvoreta (1917).
Аударма
Жеті тірек; Сэр Питер Чалмерс Митчелл аударған, Лондон, Макмиллан және компания, Ltd., (1934), 288 б. Ұсынылған. Ішінде:
The Seven Pillars; translated by Sir Peter Chalmers Mitchell, London, Macmillan and co.,ltd., (1934), 288 p.
Seduced. In: