1866 ж. Форт-Эри шайқасы: Ирландиялық фениандардың шабуылы, Канада милициясымен қақтығысу. Риджуэй шайқасынан кейін болған оқиға, тарихы мен толық мәліметтері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1866 жылы фениандық шабуылдар кезінде болған қақтығыс
1866 skirmish during the Fenian Raids
Эри форты шайқасы – 1866 жылғы 2 маусымда Эри форты маңындағы шайқас пен Риджвей шайқасынан кейін фениандық әскерлерін қоршап, оларды тәслим болуға мәжбүрлеген оқиға. Риджвейден қайтып келе жатқан фениандық күштер Форт-Эриде (сол кезде Ватерлоо ауылы деп аталған) Канада милициясының шағын тобымен кездесті.
The Battle of Fort Erie was a surrounding and forcing of the Fenian armies surrender following a skirmish near Fort Erie and the farther away Battle of Ridgeway on June 2, 1866. The Fenian force, withdrawing from Ridgeway, met a small force of Canadian militia at Fort Erie, then known as the village of Waterloo.
Шайқас
1866 жылғы 1 маусым күні түнінде Онтариодағы Форт-Эри қалашығын фениандықтар басып алғандықтан, Ниагара түбегіндегі милиция бөлімшелері жұмылдырылды немесе сақшылыққа қойылды. Порт-Колборнда 51 артиллерияшы және НКО, Ұлыбритания Корольдік артиллериясының бомбалаушы сержанты Джеймс Маккракен және 3 офицер (капитан Ричард С. Кинг, дәрігер, лейтенанттар А. К. Скофилд және Чарльз Ниммо [Неммо]) подполковник Джон Деннистің басқаруына алынып, Даннвилл теңіз бригадасын (19 адам және 3 офицер: капитан Лаклан Маккалум, лейтенант Уолтер Т. Робб, екінші лейтенант Ангус Макдональд) тасымалдайтын «W. T. Robb» буксиріне мінді. (Барлығы 71 адам және 8 офицер) және Ниагара өзені бойымен шығысқа қарай жүзіп, содан кейін Black Creek-ке дейін барлау жүргізді. Велланд далалық батареясындағы төрт Армстронг зеңбірегі болмады, олардың жартысы ғана Энфилд оқ атар мылтықтарымен, ал қалған жартысы ескірген, 300 метрге дейін тиімділігі бар «Виктория» карабинмен қаруланған. Фениандықтар кеткенін ойлап, канадалық еріктілер өзенге қайта бұрылып, Форт-Эри ауылын қорғап, оларға қашу жолын кесті. Велланд далалық батареясының ротасы қиындықсыз түсіп, фениандық қозғалысының шамамен 59 сарбазын тұтқындады. Бірақ Джон О'Нилл жақын маңдағы Риджвейден көптеген әскерін қайтарғанда, фениандық сарбаздардың шағын тобын тұтқындауға жіберілген канадалық еріктілердің аз саны дайын болмады. Оқ атысы болды, онда милиция мен теңізшілер фениандық сарбаздармен салыстырғанда аз болды, нәтижесінде көптеген канадалық еріктілер басылып берді. Қалған канадалық еріктілер Порт-Колборнға жағдайды хабарлау үшін қайтып келді, ал О'Нилл фениандық сарбаздарымен Форт-Эриде қалды. Кейіннен жағдайды білген шамамен 5000 канадалық милиция күштері келді және Форт-Эридегі фениандық қозғалысының армиясын қоршап алды. Бұл О'Ниллді Нью-Йорк штатына қайтаруға мәжбүр етті. Кейбір фениандықтар өзенді ұрланған немесе қолдан жасалған кемелермен кесіп өтіп, дезертирлік жасады. Қалған 850 адам бір топ болып, Мичиганнан Буффалоға жақын жердегі АҚШ теңіз күштеріне басылып берді, бұл Ниагара түбегіндегі фениандық шабуылдарына соңғы нүкте қойды.
In response to the Fenian occupation of the township of Fort Erie, Ontario on the night of June 1, 1866, militia units throughout the Niagara Peninsula had been mobilized or put on alert. At Port Colborne, a detachment of 51 gunners and N. C. O. s, British Royal Artillery bombardier Sergeant James McCracken and 3 officers (Captain Richard S. King M. D., Lieutenants A. K. Schofield and Charles Nimmo [Nemmo]) taken under command by Lieutenant Colonel John Dennis, boarded a tugboat, the W. T. Robb carrying the Dunnville Naval Brigade, consisting of 19 men and 3 officers (Captain Lachlan McCallum, Lieutenant Walter T. Robb, Second Lieutenant Angus Macdonald) (a total of 71 men and 8 officers) and steamed east to the Niagara River, then scouted downriver as far as Black Creek. The Welland Field Battery did not have its four Armstrong guns with it, and only half were armed with Enfield muzzle loading rifles, with the other half armed with obsolete smooth bore "Victoria" carbines that had a limited range of approximately 300 yards at best. Thinking the Fenians were gone, Canadian volunteers turned back upriver to secure the village of Fort Erie and deny them an escape route. A company of the Welland Field Battery landed without difficulty, capturing around 59 of the Fenian movements soldiers. But when John O'Neill returned with most of his large army from the nearby Ridgeway, the small number of Canadian volunteers that were sent to capture a small numbers of Fenian soldiers were not prepared. A firefight followed, in which the militia and sailors were outnumbered by Fenian soldiers causing most of the Canadian volunteers to surrender. The remaining Canadian volunteers on the gunboat went back to Port Colborne to inform of the situation while O'Neill the Fenian soldiers stayed in Fort Erie. Later, an estimated 5,000 Canadian militia reinforcements informed of the situation came and surrounded the Fenian movement’s army in Fort Erie. Causing O'Neill to retreat back to New York State. Some Fenians chose to desert, crossing the river on a variety of stolen or improvised craft. The remainder, 850 in number, crossed in a body and surrendered to a U. S. naval party from Michigan near Buffalo, putting an end to Fenian incursions along the Niagara Peninsula.