Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Галантофил – қар құлжасы (Galanthus) түрлері мен сорттарын құлшыныспен жинап, анықтайтын адам.
A galanthophile is an enthusiastic collector and identifier of snowdrop (Galanthus) species and cultivars.
Мерзім
Галантофил терминін, әйгілі британдық өсімдікші және бағбандар жазушысы Э. А. Боулз (1865–1954) өзінің досы Оливер Уайатқа жазған хатында қолданған болуы мүмкін, ол да түймедақтарды ынтамен жинаған, оны "Қымбатты галантофил" деп атаған. Уайат бұл терминге алғашқы болып ие болған болуы мүмкін, бірақ ол бірінші емес еді. Боулзден бұрын, кемінде 19 ғасырдың ортасынан бері қар құлжаларына құштар коллекционерлер болған. Көптеген галантофилдер қар құлжасының түрлері мен сорттарының аттарында сақталған. Нортгемптондық балабақшашы Джеймс Аткинс (1804–1884) осылай құрметтелгендердің бірі болды, ал биік бойлы, ерте гүлдейтін, күшті Galanthus 'Atkinsii' әлі де өсірілуде, оны Битонның Canon Ellacombe кеңінен таратқан.
The term galanthophile was probably coined by a noted British plantsman and garden writer E. A. Bowles (1865–1954), in a letter to his friend Oliver Wyatt, another keen collector of bulbs, whom he addressed as "Dear Galanthophil". Wyatt may have been the first to whom the term was applied, but he was by no means the first be one. Apart from Bowles himself, there had been keen snowdrop collectors since at least the mid 19th century. Many galanthophiles are recalled in names of snowdrop species or cultivars. Nurseryman James Atkins (1804–1884) of Northampton was one of the earliest so honoured, and the tall, early flowering, robust Galanthus 'Atkinsii' is still grown, having been distributed widely by Canon Ellacombe of Bitton.
Жинақтаушылар
Шептон Маллеттен Джеймс Аллен (1832-1906) тұқымдық айқас өсіру арқылы гибридті қарлығаш гүлдерін өсірген алғашқы адам болған шамасы. 1891 жылы ол *Galanthus* тұқымдасының барлық белгілі түрлерін өсіргенін және 100-ден астам ерекше көшеттерді шығарғанын мәлімдеді, бірақ оның коллекциясының көп бөлігі көп ұзамай ботритис және нарцисс шыбығынан зардап шегіп жоғалды. Оның кем дегенде екі сорты – G. 'Магнит' және G. 'Мерлин' – қазірге дейін сақталып, коллекционерлер арасында кеңінен таралған. Ол сондай-ақ G. 'Галатея' және G. 'Робин Гуд' деп атаған гибридтерін өсірді, бірақ қазір осы аттармен өсірілетін өсімдіктер оның таңдаған өсімдіктерінен өзгеше болуы мүмкін. *Galanthus x allenii* – 1883 жылы Аллен австриялық жеткізушіден алған *G. latifolius* (қазір *G. platyphyllus*) партиясында пайда болған, тегі белгісіз гибрид. (Бишоп және авторлардың пікірінше, бұл бұршақтар басқа кең жапырақты түрлер, яғни *G. woronowii* болған, оны көбінесе *G. platyphyllus*пен шатастырады.) Бұл бұршақтар, әдетте, Кавказда жиналған, бірақ *G. × allenii* содан бері жабайы табиғатта табылған жоқ, сондықтан оның қайда айқасқандығы және қандай басқа түрлер қатысқандығы туралы тек болжауға болады. Бұл кең, жасыл-сұр жапырақтары мен ащы бадам иісімен есетін әдемі өсімдік. Марджери Фиш, Сомерсеттегі Ист Лэмбрук Манорында, 1950-1960 жылдары *Galanthus nivalis* және оның түрлерін жақсы көретін және танымал ете білген ентузиаст болды. Қазіргі кездегі галантофилдердің ішінде қайтыс болған Примроза Варбург (1920-1996) бар, оның құрметіне G. 'Примроза Варбург' аталған; сәйкесінше, оның гүлдерінде сары белгілер мен сары жұмыртқасы бар. (Примроза жұмыртқалары көбінесе жасыл түсті болады.) Ол белгілі ботаник Э. Ф. Варбургке үйленген. Оксфордширдегі Саут Хейс бағында бірнеше тамаша қарлығаш гүлдері шықты, соның ішінде гүлдің сыртқы тепалдарында айқын жасыл белгілері бар ерекше G. 'South Hayes' сорты да бар. Ботаник Аарон Дэвис және бағбандар Мэтт Бишоп пен Джон Гримшоу, осы жазбалар негізделген еңбектердің авторлары, сондай-ақ галантофилдер ретінде танылады.
James Allen (1832–1906) of Shepton Mallet was probably the first to raise hybrid snowdrops from deliberate cross cultivation of seed. He claimed in 1891 to have grown every known species of Galanthus and raised over 100 distinct seedlings, but much of his collection was lost to botrytis and narcissus fly soon afterward. At least two of his cultivars, G. 'Magnet' and G. 'Merlin', survive and are widely grown by collectors. He also raised hybrids which he called G. 'Galatea' and G. 'Robin Hood', but the plants now grown under those names may not be the same as those he selected. Galanthus x allenii is a hybrid of unknown origin that appeared in a batch of G. latifolius (now G. platyphyllus), which Allen received from an Austrian supplier in 1883. (According to Bishop et al., it is more likely that the bulbs were another broad leaved species, G. woronowii, often confused with G. platyphyllus.) The bulbs were probably collected in the Caucasus, but G. × allenii has never been found in the wild since, so that no one can do more than speculate on where the cross occurred and what other species may have been involved. It is a handsome plant with broad, greenish grey foliage and fairly large flowers, which smell of bitter almonds. Margery Fish at East Lambrook Manor, Somerset, was another enthusiast and popularizer of Galanthus nivalis and its varieties in the 1950s and 1960s. Notable modern galanthophiles include the late Primrose Warburg (1920–1996), after whom G. 'Primrose Warburg' is named: appropriately, it has yellow markings and a yellow ovary. (Primrose ovaries are generally green.) She was married to the noted botanist E. F. Warburg. Several other fine snowdrops originated at her garden at South Hayes in Oxfordshire, including the unusual cultivar named G. 'South Hayes' which has strong green markings on the outer tepals of the flower. Botanist Aaron Davis and gardeners Matt Bishop and John Grimshaw, authors of the works on which these notes are based, also qualify as galanthophiles.