Кіріспе
Верден графы Годфри III (– 1069), Сақалды деп аталған, Жоғарғы және Төменгі Лотарингия герцогы Готело I-нің үлкен ұлы болған.
Godfrey III ( – 1069), called the Bearded, was the eldest son of Gothelo I, Duke of Upper and Lower Lorraine.
Тарату туралы дау
Мұрагерлік бойынша Годфри Верден графы болды және ол Төменгі Лотарингия герцогының вассалы ретінде Антверпен маркграфы атанды. 1044 жылы Киелі Рим императоры Генрих III оған әкесінен кейін Жоғарғы Лотарингия герцогы болып табынуға рұқсат берді, бірақ біріккен герцогтықтың күшінен қауіптенгендіктен, Төменгі Лотарингия герцогы атағын беруден бас тартты. Оның орнына Генрих өзінің кіші інісі Готелоны Төменгі Лотарингия герцогы етіп тағайындаумен қорқытты. Кейіннен Годфри Төменгі Лотарингия герцогы болды, бірақ ол кезде Жоғарғы Лотарингия герцогтығынан қол үзген еді.
Император Генрих III-ге қарсы көтерілістер
Годфри короліне қарсы көтеріліп, Төменгі Лотарингиядағы жерлерді, сондай-ақ Верден қаласын қиратты; Генрих мұрагерлік бойынша оған бермеген еді. Көп ұзамай ол император әскерінен жеңіліп, ұлымен бірге (Гибихенштейн, 1045) тақтан түсіріліп, түрмеге қамалды. Ұлының түрмеде қайтыс болуымен (1046) соғыс қайта жаңғырды. Фландрияның Балдуин V Годфриге қосылды, ал Генрих Верден епископы Тьерриге осы атаумен аталған графтыққа иелік берді. Годфри епископты (қашып кеткен) тосып алды және Верденді тонап, соборды өртеп жіберді. 1048 жылдың 11 қарашасында Тюинде Годфри Жоғарғы Лотарингиядағы орнын бастан алған Адальбертке шабуыл жасап, оны жеңіп, шайқаста қаза таптырды. Генрих дереу Вормс диетасында жас Герард Шатенойді Адальберттің орнына тағайындады. Мозель аймағын бағындыруға жасаған келесі жорықтарында Годфри Герардтан күшті қарсылыққа тап болып, талаптарынан бас тартып, епископпен келісімге келді. Ол тіпті өзі қиратқан соборды қайта құруға көмектесті. 1053 жылы оның бірінші әйелі Дода қайтыс болғаннан кейін, Годфри Бардың Беатричесіне, Тоскананың Бонифаций III-тің жесіріне және Бонифацийдің мұрагері Матильданың анасына қайта үйленді. Генрих Беатрисені және оның кішкентай ұлы Фредерикті тұтқындап, оларды Германияда күйеуі мен ұлынан бөлек түрмеге қамады, олар бірнеше күннің ішінде қайтыс болды. Император бұл некенің оның рұқсатынсыз жасалғанын және жарамсыз екенін мәлімдеді. Көп ұзамай Фредерик қайтыс болды. Дегенмен, Годфри Беатрис пен Матильданың құқығымен Тоскананы басқарды. Содан кейін Балдуин V көтеріліс жасап, соғысты Трир мен Нимвегенге жеткізді. Генрих Фландрияны қиратып, Лилль мен Турне (1054) қалаларын тонады. Осы соғыста Годфри Төменгі Лотарингияның герцогі Фредерик Люксембургті тұтқынға алды, ол Генрих III-тен Антверпенді қоса алғандағы герцогтыққа ие болған еді. 1055 жылы Годфри Антверпенді қоршауға алды, бірақ Фредерикті Годфриге адал болмаған лотарингиялықтар босатып алды. Генрих 1056 жылы қайтыс болды, ал оның мұрагері Генрих IV алты жаста ғана болды. Сол жылы Балдуин бейбіт келісімге келіп, жаңа патшаға адалдық серт берді. 1056 және 1059 жылдары Андернах шарттары бойынша Балдуин Брабант ландграфтығындағы Энам маркасын алды, мүмкін, 1045 жылы император Генрих III тәркілеген Валенсиенн маркасын беру үшін.
Сполетоның герцогы
1057 жылы Годфрид Тосканаға жер аударылды, онда ол Беатриске қосылып, онымен бірге билік жүргізді. Ол өзінің ағасы, Папа Стефан IX-тан Сполет герцогтігін (1057) иеленді. 1058 жылдың қаңтар айында Лео де Бенедикто Кристиано папа Николай II сайланғаннан кейін Годфрид пен Беатриске қала қақпаларын ашты. Тибрді бақылап алып, Латеранға шабуыл жасаған Годфрид 24 қаңтарда антипапа Бенедикт X-ті қууға жетті. Ағасы мен оның реформашы ұстаздарының папалық билігі кезінде ол орталық және солтүстік Италия саясатында маңызды рөл атқарды, соның ішінде Сардинияда да, ол Логудороның Баризона I-інің мүддесі үшін Пиза Республикасына қарсы араласып, осы екі жаққа да өкіметін көрсетті.
Төменгі Лотарингия герцогы
1065 жылы Фридрих қайтыс болғаннан кейін, ол Төменгі Лотарингия герцогы лауазымына қайта шақырылды. Оған Антверпен қаласы да қайтадан берілді. Ол сарайын Буйон қаласына орналастырып, 1069 жылғы Рождество қарсаңында дүние салды.