Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық романист, сценарист және драматург (1930–2020)
American novelist, screenwriter, and playwright (1930–2020)
Брюс Джей Фридман (26 сәуір 1930 – 3 маусым 2020) – американдық романист, сценарист, драматург және актер. Ол әдебиет пен поп-мәдениеттегі жан-жақтылығымен белгілі болды. Сонымен қатар, ол қазіргі американдық қара юмор стилінің алға басушысы еді. Оның шығармаларындағы тақырыптар 1960-1970 жылдардағы қоғамдағы маңызды өзгерістерді көрсетті. Оның көптеген туындылары жеке өміріндегі оқиғалардан шабыттанды.
Bruce Jay Friedman (April 26, 1930June 3, 2020) was an American novelist, screenwriter, playwright, and actor. He was noted for his versatility of writing in both literature and pop culture. He was also a trailblazer in the style of modern American black humor. The themes he wrote about reflected the major changes taking place in society during the 1960s and 1970s. Many of his stories were inspired by the events of his personal life.
Ерте өмір
Фридман 1930 жылғы 26 сәуірде Нью-Йорк қаласында дүниеге келді және әпкесі Доллимен бірге Бронксте өсті. Оның әкесі Ирвинг әйелдер киімін сататын фирмада жұмыс істеді, ал анасы Молли (Либовиц) театрға жиі баратын. Оның отбасы еврейлерден еді. Фридман Миссури университетінде журналистиканы оқығанға дейін ДеВитт Клинтон орта мектебінде білім алды, алдымен Колумбия университетіне түсуге тырысқан, бірақ сәтті болмады. Содан кейін ол АҚШ Әуе күштеріне қатысып, әскери басылым үшін жазды.
Friedman was born in New York City on April 26, 1930, and was raised in The Bronx, together with his sister, Dollie. His father, Irving, worked at a company selling women's apparel; his mother, Mollie (Liebowitz), was a regular theatergoer. His family was Jewish. Friedman attended DeWitt Clinton High School before studying journalism at the University of Missouri, having applied unsuccessfully to Columbia University. He subsequently joined the United States Air Force and wrote for the military publication Air Training.
Мансап
Әскери қызметте екі жыл өткен соң Фридман Бронкске қайтып келді. Ол өзінің "Тамаша алтын ереже күндері" атты алғашқы әңгімесін жазды және оны The New Yorker журналына сатты. 1954 жылы ол Magazine Management Company компаниясында жұмысқа орналасты, сол заманның көптеген танымал ерлер журналдарында жұмыс істеді. Фридман "Men" (қазіргі осы атаумен шығатын журнал емес), "Male" және "Man's World" журналдарының бас редакторы болды. Рон Мартин The Detroit Free Press газетіндегі рецензиясын былай бастады: "Брюс Джей Фридман Нью-Йорктегі ДеВитт Клинтон орта мектебін бітіргенде, ол сыныпта екінші ең қызық жігіт деп танылды. Фридманның қазір сыныптың алдына шығуға дайын екеніне сенімді айтуға болады". "Стерн" пьесасын көп ұзамай "Ананың сүйісі" (1964) және оның алғашқы пьесасы "Скуба Дуба" (1967) ілесіп шықты. Осы үш туындысының сәттілігінің арқасында 1968 жылы The New York Times Magazine журналы оны "Жылдың ең сәтті жазушысы" деп атады. 1970 жылдардан кейін ол сценарий жазуға көшті. 1980 жылы "Қызық оқиға" фильмінің сценарийін жазды, ол сол жылы АҚШ-тағы ең көп табыс әкелген үшінші фильм болды. Төрт жылдан кейін ол "Сплаш" сценарийінің алғашқы нұсқасын жазды және оны Брайан Грейзер, Лоуэлл Ганц және Бабалу Манделмен бөлісті. 2012 жылдың қаңтар айында төрт пьесадан тұратын жинақ ("Скуба Дуба", "Буы қайнату", "Сардиналар" және "Сот", "3.1 Пьеса" деп аталған) жарық көрді.
After he finished his two year stint in the military, Friedman went back to The Bronx. He wrote his first short story titled "Wonderful Golden Rule Days", which he sold to The New Yorker. He was later employed by Magazine Management Company in 1954, working for many of the era's famous men's magazines. Friedman ended up as an executive editor in charge of the magazines Men (not the present magazine of the same title), Male, and Man's World. Ron Martin began his review in The Detroit Free Press: "It is said that when Bruce Jay Friedman was graduated from DeWitt Clinton High School in New York City, he was voted the second funniest fellow in his class. It is a safe bet that Friedman is now ready to go to the head of the class." Stern was followed shortly by A Mother's Kisses (1964) and his first play, Scuba Duba (1967). The success of these three works led to his being named "The Hottest Writer of the Year" by The New York Times Magazine in 1968. He switched his focus to writing screenplays after the 1970s. He wrote the script for Stir Crazy in 1980, which wound up being the third highest grossing film in the U. S. that year. Four years later, he composed the first draft of Splash. which Friedman shared with Brian Grazer, Lowell Ganz, and Babaloo Mandel. A collection of four plays (Scuba Duba, Steambath, Sardines and The Trial, titled 3.1 Plays, was published in January 2012.
Стиль
Фридман қазіргі заманғы американдық қара юмордың алғашқы жазушыларының бірі болды, оның әріптестері Джозеф Хеллер (сондай-ақ оның жақын досы), Стэнли Элкин және Томас Пиншон да осылай еді. Оның 1965 жылы редакциялаған, сол аттас антологиясының арқасында осы стильге осылай аталды. 1995 жылы "Newsday" газеті бұл терминнің қалай пайда болғаны туралы сұрағанда, ол: "Шын мәнінде, мен оны өзім ойлап таптым деп айта алмаймын", - деді. Ол кіріс табу үшін де, әуес үшін де сценарий жазу мен өзінің "шынайы шақыруы" – романдар жазудың арасындағы қайшылықты жиі талқылаған. Бес жыл өткен соң ол Патриция О'Донохьюға үйленді.
Friedman was an early writer of modern American black humor, together with his peers Joseph Heller (also a close friend of his), Stanley Elkin, and Thomas Pynchon. The style was given this name in part because of the 1965 anthology by the same name that he edited. When asked about the origin of the term by Newsday in 1995, he revealed, "I don't really know if I invented [it]". He frequently discussed how conflicted he felt in composing screenplays for profit and for pleasure, as opposed to his "higher calling" of authoring novels. Five years later, he married Patricia O'Donohue.