Александр Паррис: Америкалық сәулетші және инженер
Alexander Parris
Александр Паррис (1780-1852) – американдық сәулетші, инженер. Федералды стильден грек тіршілігіне көшкен, маяктарды жобалаған және AIA негізін қалауға әсер еткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық архитектор (1780–1852)
American architect (1780–1852)
Александр Паррис (24 қараша 1780 – 16 маусым 1852) – көрнекті американдық архитектор және инженер. Бастапқыда үй салушы болып жұмыс істеген ол, архитектурадағы федералды стильден грек қайта жаңғыруына өтті. Паррис Әми Б. Янгқа сабақ берді және Америка архитекторлар институтын құруға атсалысқан архитекторлардың бірі болды. Сонымен қатар, ол АҚШ-тың солтүстік-шығыс жағалауындағы көптеген маяктардың жобаларын жасаған.
Alexander Parris (November 24, 1780 – June 16, 1852) was a prominent American architect engineer. Beginning as a housewright, he evolved into an architect whose work transitioned from Federal style architecture to the later Greek Revival. Parris taught Ammi B. Young, and was among the group of architects influential in founding what would become the American Institute of Architects. He is also responsible for the designs of many lighthouses along the coastal Northeastern United States.
Ерте өмір және еңбек
Паррис Массачусетс штатының Халифакс қаласында дүниеге келген. 16 жасында ол Пемброк қаласындағы үй салушының шәкірті болды, бірақ таланты оны сәулет өнеріне жетеледі. 1800 жылы Сильвина Бонни Стетсонға үйленген соң, ол Портлендке (Мэн штаты) көшті, ол кезде қалада құрылыс шары қалыптасып жатқан еді. 1775 жылы Революция кезінде қала Корольдік теңіз күштерінің бомбалауына ұшырады, нәтижесінде үштен екі бөлігі күлге айналды. Бірақ соғыстан кейін сауда жанданып, Бостонмен шайқасып, Жаңа Англиядағы ең жұмысты портына айналды. Паррис көптеген тұрғын үйлер мен коммерциялық ғимараттарды жобалады, сәулетші Чарльз Булфинчтің сәнді стилінде жұмыс істеді. Ол сол замандағы көптеген үй салушылар сияқты, ағылшын сәулет кітаптарынан немесе Ашер Бенджаминның АҚШ-та жариялаған еңбектерінен тікелей элементтерді қолданды. Өкінішке орай, оның кейбір жобалары 1866 жылғы Ұлы өртте жоғалып кетті, бірақ ертедегі фотосуреттер мен Паррис сақтап қалған суреттері неоклассикалық өнер мен талғамды көрсетеді. Алайда, 1807 жылғы Джефферсонның эмбаргосы, 14 айға созылып, Портлендтің саудалық базасын қиратқандықтан, құрылыс шары аяқталды. Саудагерлер банкротқа ұшырады. Паррис жобалаған Портленд банкі құлады. 1809 жылға қарай қаладағы құрылыс тоқтап қалды. Паррис Вирджиния штатының Ричмонд қаласына кетіп, Уикхэм үйін және Атқарушы резиденциясын жобалады. Бірақ сәулетші Бенджамин Латроб, Портлендтегі оның бұрынғы Федералды стильдегі жұмыстарына ұқсас Уикхэм үйінің алдын ала жоспарларын қарап, оған қатал сын бағасын берді. Латробтың кеңесі Парристің болашақ жұмысына терең әсер етті, бұл ғимараттың жаңартылған дизайнымен басталды. Осының салдарынан Уикхэм үйі Парристің маңызды туындысы саналады, ол оның ертеректегі Адамеск кезеңінен кейінгі, қатаң, монументалды және архитектуралық кезеңіне өтуін білдіреді. 1812 жылғы соғыста ол Нью-Йорктің Платсбург қаласында Инженерлер капитаны болып қызмет етті, инженерлік іс-шаралардың әскери талаптары туралы білім алды.
Parris was born in Halifax, Massachusetts. At the age of 16, he apprenticed to a housewright in Pembroke, but talent led him towards architecture. Married to Silvina Bonney Stetson in 1800, he moved to Portland, Maine, which was then experiencing a building boom. The city had been bombarded during the Revolution by the Royal Navy, reducing three quarters to ashes in 1775. But following the war, its trade recovered, almost challenging Boston as the busiest port in New England. Parris received numerous residential and commercial commissions, working in the fashionable style of architect Charles Bulfinch. Like most housewrights of the era, he often used elements derived directly from English architectural books, or those published in the United States by Asher Benjamin. Unfortunately, some of his designs were lost in the Great Fire of 1866, but early photographs and Parris' surviving drawings bespeak works of neoclassical artistry and taste. The boom would end, however, with Jefferson's Embargo of 1807, which lasted 14 months and devastated Portland's mercantile base. Merchants went bankrupt. The Portland Bank, its building designed by Parris, failed. By 1809, construction in the city had come to a halt. Parris left for Richmond, Virginia, where he designed the Wickham House and the Executive Mansion. But architect Benjamin Latrobe examined Parris' preliminary plans for the Wickham House, which resembled his previous Federal style works in Portland, and gave it a blistering review. Latrobe's advice left a profound imprint on the future work of Parris, beginning with the building's revised design. Consequently, the Wickham House is considered a watershed design by Parris, marking the shift from his earlier Adamesque period towards his later, more severe, monumental and architectonic period. In the War of 1812, he served in Plattsburgh, New York as a Captain of the Artificers (engineers), gaining knowledge of military requirements for engineering.
Бостон және федералды меценаттар
1815 жылы ол Бостонға көшіп, Чарльз Булфинчтің кеңсесінде жұмысқа орналасты. Паррис, өзінің танымал жұмыс берушісі сияқты, әсем тұрғын үйлер, шіркеулер және коммерциялық ғимараттар салған. 1817 жылы Булфинчті Вашингтонға АҚШ Капитолий ғимаратында жұмыс істеуге шақырғанда, Паррис Массачусетс жалпы ауруханасындағы Эфир күмбезі орналасқан Булфинч ғимаратын аяқтауға көмектесті. Булфинч кеткен соң Паррис көп ұзамай қаланың жетекші сәулетшісіне айналып, қатал, монолиттік таспен жұмыс істейтін "Бостон гранит стилі" деп аталатын бағыттың жақтаушысы болды. 1818-1823 жылдары ол Корт-стритте кеңсе ұстады. Ол Массачусетс қайырымды механикалық қауымдастығының мүшесі болды. 1824 жылы ол Чарльзтаундағы Бостон әскери-теңіз базасында жиырма жыл жұмыс істеді. Өмірінің соңында Мэн штатының Киттери қаласындағы Портсмут кеме құрылысы кемежайында бас инженер болып қызмет етті. Федералдық үкіметтің қолдауымен Паррис көптеген пайдалы құрылыстардың жоспарларын жасады – қоймалардан арқан өндіріс орындарына дейін, сондай-ақ Чарльзтаундағы елдегі алғашқы құрғақ доктардың бірінің құрылысын қадағалады. Бүгінде ол АҚШ Қаржы министрлігі тапсырған берік тас маяктарымен еске алынады. Олар көбінесе "желге шашылған" пішіндес болады. Паррис өзінің "тамаша шеберлігін" және таңдаған құрылыс материалы – граниттің қаталдығын үйлестірді. Оның ең танымал ғимараты – Куинси базары осы тастан салынған. Паррис Пемброк қаласында қайтыс болды және Бриггс зиратында жерленді.
In 1815, he moved to Boston, where he found a position in the office of Charles Bulfinch. Like his famous employer, Parris produced refined residences, churches and commercial buildings. When in 1817 Bulfinch was called to Washington to work on the U. S. Capitol Building, Parris helped complete the Bulfinch Building home of the Ether Dome at Massachusetts General Hospital. With Bulfinch's departure, Parris soon became the city's leading architect, and a proponent of what would be called "Boston Granite Style", with austere, monolithic stonework. Around 1818 1823 he kept an office on Court Street. He belonged to the Massachusetts Charitable Mechanic Association. In 1824, however, he began a twenty year association working for the Boston Navy Yard in Charlestown. He would end his career as chief engineer at the Portsmouth Naval Shipyard in Kittery, Maine. With the federal government as patron, Parris produced plans for numerous utilitarian structures, from storehouses to ropewalks, and was superintendent of construction at one of the nation's first drydocks, located at the Charlestown base. Today, he is fondly remembered for his stalwart stone lighthouses, commissioned by the U. S. Treasury Department. They are often of a tapered form termed "windswept." Parris balanced the delicacy of his "superb draftsmanship", as it was called, with the coarseness of his building material of choice: granite. His most famous building, Quincy Market, is made of it. Parris died in Pembroke, where he is interred in the Briggs Burying Ground.