Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Даффилд қамалы – Дербиширдегі Даффилд ауылында орналасқан нормандық қамалы. Бұл орын ескерткіш ретінде тіркелген. Ол өзенге қарап тұрған тасты төбеде орналасқан, қорғануға өте ыңғайлы болған, бірақ тарихқа дейінгі заманда оның қоныстанғандығы күмәнді. Сонымен қатар, римдіктердің жақын жердегі броды қорғау үшін әскери күшін ұстап тұрған-тұрмағаны да даулы. Бұл жерде Лутударумнан (болжам бойынша Вирксворттан) шыққан қорғасын көлігі, Солтүстік теңіз портына бағытталған Райкнелд жолымен Дервентиода (қазіргі Дерби қаласының бір бөлігі) қосылған. Дегенмен, англосаксон дәуіріне жататын іздер де табылды, бұл оның белгілі бір мәртебелі тұлғалар, мүмкін Саксон батыры Сивард немесе оның туыстарымен байланысты болғанын көрсетеді. Римдік немесе римдік-британдық керамикасының көптеген үлгілері, соның ішінде римдік үлгідегі шатыр плиткалары да табылған. Кейбір табылған заттар Дерби мұражайына тапсырылған, ал қалғандары приход залында сақталған, бірақ көптегені жоғалып кеткен.
Duffield Castle was a Norman Castle in Duffield, Derbyshire. The site is a scheduled monument. It was on a rocky promontory facing the river, easily defended, though it is debatable whether it was inhabited in prehistoric times. It is also controversial whether the Romans maintained a military presence to protect the ford, nearby, across which the convoys of lead from Lutudarum (possibly Wirksworth) joined Rykneld Street at Derventio (now part of Derby), en route for the North Sea ports. However, remains that appear to be of Anglo Saxon origin have been found, suggesting occupation by persons of some position, possibly a Saxon Thane of the name of Siward, or his relatives. Considerable amounts of Roman or Romano British pottery have also been found, including roof tiles of Roman pattern. Some of the artefacts that were discovered were lodged with the Derby Museum, while others were kept in the Parish Room; many have disappeared.
Норман қамалы
1066 жылы немесе шамамен 1066 жылы Генри де Феррерс (кейде Феррарс деп те жазылады), король Уильямға көрнекті қызметтер көрсеткендігі үшін, Дербиширдегі иеліктермен марапатталды, ол Дуффилд Фрит деп аталды. Бұл Хидж мен Шоттлдің солтүстігінде, ал Тутберидің оңтүстігінде орналасқан. Ол Тутбери қамалын салып, оны өзінің басты резиденциясына айналдырды, бірақ солтүстіктегі жерлерін қорғау үшін оған алдыңғы қадамдық бекініс қажет болды, сондықтан Дуффилдте, мүмкін ағаштан, тағы бір қамал салды. Оның үшінші ұлы Роберт 1138 жылы шотландтарға қарсы Стандарт шайқасында көзге түсіп, Дерби графы атанды. Оның шөбересі Уильям 1162 жылы осы лауазымға ие болып, корольдің ұлдарымен бірге әкесі Генрих II-ге қарсы бүлікке қатысты, ал 1173 жылы екі қамал да қиратылды. Одан кейін король Джонның ұнатушысы болған екінші Уильям келді, ол өзінің графтығын, сондай-ақ Верксворт, Эшборн және кейінірек Хорстон қамалын (Хорсли) қалпына келтірді. Бір кезде Тутбери мен Даффилд қамалары қайтадан салынды, бұл жолы тастан. Келесі Уильям да патшалықтың көптеген игіліктерін көрді. Келесі граф, жетінші буын Роберт Генрих III-ке қарсы бүлік көтеріп, Тутбери қамалы қиратылды. Кешірілгенімен, Роберт қайтадан бүлікке қатысты және Честерфилд шайқасында жеңілгеннен кейін 1269 жылы иелігінен айырылып, Даффилд қамалы да қиратылды. Оның жерлері принц Эдмундқа берілді, ол көп ұзамай Ланкастер графы атанды. Қамал толығымен қиратылып, тасының көп бөлігі басқа ғимараттарға қолданылып, уақыт өте келе өсіп кетті. Қамал туралы естеліктер сақталды, ол "Қамал бағы" деген атпен сақталды, ол қазіргі уақыттағы сол атаудағы коттедждерден қамал төбесінің түбіне дейін, Хазлвуд жолына дейін созылды. Бұл орын 1885 жылы қайта ашылды.
In or around 1066 Henry de Ferrers (sometimes spelt Ferrars), having rendered great service to King William, was granted estates in Derbyshire, which became known as Duffield Frith. This extended between Heage and Shottle on the North, and Tutbury on the South. He built Tutbury Castle, and made it his chief seat; but he needed an outpost to protect his lands further north, so he built another castle, probably of wood, at Duffield. His third son, Robert, distinguished himself in the Battle of the Standard against the Scots in 1138 and was made the Earl of Derby. His great grandson, William, who succeeded to the position in 1162 joined the King's sons in a rebellion against their father, Henry II, and in 1173 both castles were destroyed. Following him was his second, William, a favourite of King John who restored his earldom along with the manors of Wirksworth, Ashbourne and, later, Horston Castle (Horsley). At some time, the castles at Tutbury and Duffield were rebuilt, this time of stone. The next William also enjoyed many Royal favours. The next Earl, Robert, the seventh generation, rebelled against Henry III and Tutbury Castle was destroyed. Although pardoned, Robert rebelled again and being defeated in battle at Chesterfield was dispossessed in 1269 and Duffield Castle was destroyed. His lands were given to Prince Edmund, who was shortly afterwards created Earl of Lancaster. The castle was literally razed to the ground, much of the stone being scavenged for other buildings, and gradually became overgrown. Memories of a castle persisted, preserved in the name of "Castle Orchard", which extended from the present cottages of that name at the base of the castle mound, to the Hazlewood Road. The site was rediscovered in 1885.
Сәулет
Даффилд қамалы бастапқыда шамамен 5 акр жерді алып, ірі сақшы мұнарасы болған. Сақшы мұнарасының ұзындығы мен ені 31 метрді (шамамен 0,24 акр) құрады және тастан салынған. 1924 жылы Х. Уолтон батыс жағындағы бірінші қабатқа кететін бірнеше баспалдақ пен кіреберіс болғанын айтты, себебі төменгі қабатта терезелер мен кіреберістер болмаған. Бірінші қабатта күзет бөлмесі немесе қабылдау бөлмесі және жеке жатын бөлмелер болды деп есептелді. Сонымен қатар, Х. Уолтон екінші қабатта тұрмыстық және кішкентай бөлмелер, ас үйлер, жеке демалыс бөлмелері және мүмкін шіркеу болғанына сенді.
Duffield Castle originally occupied over an estimated 5 acres of land and had a massive keep. The keep spanned 31 metres in length and width (approximately 0.24 acres) and was constructed from stone. In 1924, a H. Walton stated that there was a series of stairways and entrances on the west side that lead to the first floor; due to a lack of either windows or entrances on the ground floor level. The first floor was believed to contain a guardroom or stateroom and some private inner rooms. Furthermore, H. Walton also believed that the second floor contained domestic and small apartments, kitchens, private retirement rooms and possibly a chapel.
Қазба жұмыстары
Жер қазылған кезде дәстүрлі нормандық мотта мен бейли қамалының негізі табылды, оның үстінде тас қамал салынған. Ерекшелігі, оның ұзындығы шамамен 98 фут, ені 95 фут болды, бұл Лондонның Ақ мұнарасынан аздап кішірек. Жер сақталды, негіздері белгіленді және 1899 жылы Ұлттық сенімге тапсырылды, ол оның ең алғашқы археологиялық ескерткіштерінің бірі болды. Көп жылдар бойы жергілікті кеңес күтімге жауапты болды, бірақ жақында Сенім оны қайта алды. 1930 жылдары және 1957 жылдары қосымша зерттеулер жүргізілгенімен, ортағасырлық қалдықтар аз табылды, бірақ нормандықтар келгенге дейін бұл жерде адамдар тұрған деген пікір, римдік-британдық археологиялық табылымдарымен расталды. 2001 жылы Брэдфорд университеті жерге геофизикалық зерттеу жүргізді, нәтижесінде оңтүстік және оңтүстік-шығыста сол кезеңге жататын басқа құрылыстардың іздері анықталды. Сенім қазіргі уақытта қосымша зерттеулер жүргізу үшін қажетті қаражатты жинауды қарастыруда. Қосымша ретінде, Нормандиядағы де Феррерлер отбасы темір өндірісінің маңызды орталығына басшылық еткен. Белперде шеге жасау осыдан бастау алған деген жорамал бар.
When the site was excavated, the foundations of a traditional Norman motte and bailey castle were discovered, with a stone keep built upon it. What was remarkable was the size of the latter, about 98 feet in length and 95 feet in breadth, only slightly smaller than the White Tower in London. The grounds were preserved, with the foundations marked out, and donated to the National Trust, in 1899, one of its earliest archaeological monuments. For many years, upkeep was carried out by the parish council, but has recently been taken back by the Trust. Although further investigations were carried out in the 1930s and in 1957, few medieval remains were found, but the idea that the site had been occupied before the arrival of the Normans was confirmed by a number of Romano‑British finds. A geophysical investigation of the site was carried out by the University of Bradford in 2001 and this revealed traces of other structures to the south and the southeast which would appear to date from the same period. The Trust is currently considering raising the necessary funds to carry out further investigations. As a postscript, the de Ferrers family in Normandy presided over an important centre for iron manufacture. It has been suggested that this is the origin of nailmaking in Belper.