Таныс адамдар арасында зорлау және кездесу кезіндегі зорлау құбылысы

Кіріспе

Таныс адамдармен зорлау және кездесу кезіндегі зорлық

Кездесу кезіндегі зорлау – таныс адамдармен зорлаудың бір түрі және кездесу кезіндегі зорлықтың бір формасы. Екі ұғым көбінесе бір-бірін алмастырып қолданылады, бірақ кездесу кезіндегі зорлау екі тараптың арасында қандай да бір романтикалық немесе мүмкін жыныстық қатынас болған жағдайдағы зорлауды нақты білдіреді. Таныс адамдармен зорлауға құрбан мен қылмыскердің романтикалық емес, жыныстық емес қарым-қатынаста болған жағдайлар да кіреді, мысалы, бірлескен жұмыстағы әріптестер немесе көршілер. 1980 жылдардан бері кейбір елдерде зорлаудың көп бөлігі осы түрде болып табылады. Бұл, әсіресе, университеттерде кең таралған және көбінесе алкоголь немесе басқа да зорлауға қолданылатын препараттарды ішумен байланысты. Кездесу кезіндегі зорлаудың ең көп кездесетін жас тобы – жасөспірім шағының соңы мен жиырма жасқа дейінгі кезең.

Шолу

Зейнеттесу кезінде зорлаудың ерекшелігі – көбінесе құрбан әйел болады, қылмыскерді біледі, ал зорлау тараптар арасындағы нақты немесе болашақ романтикалық немесе сексуалдық қарым-қатынас аясында немесе олардың қарым-қатынасы аяқталғаннан кейін болады. Қылмыскер құрбанды өз еркіне қарсы сексуалдық қатынасқа мәжбүрлеу үшін физикалық немесе психологиялық қысым көрсетуі мүмкін, немесе құрбан алкоголь немесе басқа да есірткілердің әсерінен сексуалдық келісім беруге қабілетсіз болған кезде сексуалдық қатынасқа түседі. АҚШ Әділет статистика бюросының (BJS) мәліметінше, зейнеттесу кезінде зорлау зорлаудың ең көп кездесетін түрлерінің бірі болып табылады. Зейнеттесу кезінде зорлау көбінесе студенттер арасында, алкоголь қолданылғанда немесе зорлауға пайдаланылатын препараттар қабылданғанда болады. Ең көп қауіптегі топ – 16 мен 24 жас аралығындағы әйелдер. Зейнеттесу кезінде зорлау – салыстырмалы түрде жаңа құбылыс. Тарихи тұрғыдан алғанда, зейнеттесу кезінде зорлау бейтаныс адамнан зорлауға қарағанда кем ауыр қылмыс деп есептелген. 1980 жылдардан бері, кейбір елдерде зорлаудың көп бөлігі осы түрге жатады. Бұл мәселе әйелдерге қоғамның қатынасына және әйелдерге қарсы зорлық-зомбылықтың бір түрі ретінде қарастырылуда. Дегенмен, бұл мәселе даулы, кейбір адамдар бұл мәселенің шамадан тыс үлкейтілгенін және көптеген зейнеттесу кезінде зорлауға ұшырағандардың өз еркімен қатысқандарын айтады, ал басқалары зейнеттесу кезінде зорлау туралы хабарлау жеткіліксіз екенін және зейнеттесу кезінде зорлауға ұшырағанын мәлімдеген әйелдердің көпшілігі зорланғанын сендіреді. Таныс адамнан зорлау – зейнеттесу кезінде зорлаудан кең ұғым, ол жұмыс беруші-қызметкер, үй иесі-жалдамалы, қызмет көрсетуші-тұтынушы, жүргізуші-автостопшы және туысқандық қарым-қатынаста немесе көршілер арасындағы қарым-қатынастарды қамтиды. 1992 жылы жарық көрген «Секс және Ақыл» атты кітабында американдық заңгер, құқық теорияшысы және экономист Ричард Познер зейнеттесу кезінде зорлауға назар аударудың артуын американдық қоғамдағы әйелдердің мәртебесінің өзгеруінің белгісі ретінде сипаттады, сонымен қатар, кездесудің өзі қазіргі қоғамның ерекшелігі екенін және сексуалдық мораль рұқсаттыдан шектеуліге дейін өзгеретін қоғамда зейнеттесу кезінде зорлау жиі болатынын атап өтті. Сара Алсидтің 2013 жылғы «Келісімді түсіну: «Сұр аймақ» мифін жоққа шығару» мақаласында, кездесудің «сексуалдық қатынасқа келісім берудің тұрақты күйі» деген мағынаны білдіреді деп қате түсінілетіні айтылады.

A feature of date rape is that in most cases the victim is female, knows the perpetrator, and the rape takes place in the context of an actual or potential romantic or sexual relationship between the parties, or when that relationship has come to an end. The perpetrator may use physical or psychological intimidation to force a victim to have sex against their will, or when the perpetrator has sex with a victim who is incapable of giving consent, for example, because they have been incapacitated by alcohol or other drug. According to the United States Bureau of Justice Statistics (BJS), date rapes are among the most common forms of rape cases. Date rape most commonly takes place among college students when alcohol is involved or date rape drugs are taken. One of the most targeted groups are women between the ages of 16 and 24. The phenomenon of date rape is relatively new. Historically, date rape has been considered less serious than rape by a stranger. Since the 1980s, it has constituted the majority of rapes in some countries. It has been increasingly seen as a problem involving society's attitude towards women and as a form of violence against women. It is controversial, however, with some people believing the problem is overstated and that many date rape victims are actually willing, consenting participants, and others believing that date rape is seriously underreported and almost all women who claim date rape were actually raped. Acquaintance rape is a broader category than date rape, that can include many types of relationships including employer employee, landlord tenant, service provider consumer, driver hitchhiker, and rape among people who have a family relationship or who are neighbours. In his 1992 book Sex and Reason American jurist, legal theorist and economist Richard Posner characterized the increased attention being given to date rape as a sign of the changing status of women in American society, pointing out that dating itself is a feature of modern societies and that date rape can be expected to be frequent in a society in which sexual morals vary between the permissive and the repressive. In Sara Alcid's 2013 article "Navigating Consent: Debunking the 'Gray Area' Myth", she argues that dating is incorrectly believed to mean "a permanent state of consenting to sex".

Тарих

XX ғасырдың соңғы онжылдықтарынан бастап әлемнің көптеген елдерінде зорлау адамның тікелей келісімісіз жыныстық қатынас (соның ішінде анальдық немесе оральдық қатынас) ретінде қарастырылып, осылайша зорлауды қылмыс деп тануға және тіпті бір-бірін жақсы білетін немесе бұрын келісіммен жыныстық қатынас жасаған адамдар арасында да оны заңсыз етуге әкелді. Кейбір заңнамаларда алкоголь немесе басқа да есірткілік заттардың әсерінен қабілетсіз жағдайдағы адамдардың жыныстық қатынасқа келісім бере алмайтыны нақты көрсетілген. Соттар да бір рет берілген келісімді кейіннен қайтарып алу мүмкіндігіне қатысты келіспеушіліктерді көрсеткен. "Зорлаудың мәдени және құқықтық анықтамасы әрқашан қатысушылардың арақатынасы мен әлеуметтік статусына байланысты қалыптасады, бұл тарихи және мәдени тұрғыдан да дәлелденген факт". Көптеген қоғамдар зорлаудың ауырлығын жасаушы мен құрбанның арақатынасына қарай бағалайды. "Бейтаныс адам жасаған шабуыл, құрбанға таныс адам жасаған шабуылға қарағанда көбінесе 'нағыз зорлау' ретінде қарастырылады". Ол студент кезінде Калифорниядағы танымал геронтолог доктор Кальвин Хирштің әйелді зорлағанын Йель университетінің полициясына хабарлаған. 1980 жылы бұл термин Mademoiselle журналында қолданылды, 1982 жылы Ms. журналында "Кездесудегі зорлау: кампустағы эпидемия?" деген мақала жарияланды, ал 1984 жылы ағылшын жазушысы Мартин Эмис өзінің "Ақша: өзіне-өзі қоштасу хаты" атты романында қолданды. Зорлауды зерткен алғашқы және белгілі мамандардың бірі – Мэри Косс. Ол 1987 жылы АҚШ-та зорлау туралы алғашқы кең ауқымды ұлттық зерттеуді жүргізіп, 25 мектептің 7000 студентін сауалнамаға тартып, кейбір дереккөздерде осы терминнің авторлығы оған жатқызылады. АҚШ-тағы әйелдер арасында зорлаутың таралуы (өмірінде кем дегенде бір рет зорлауға ұшыраған әйелдердің пайызы) 15–20% аралығында, әртүрлі зерттеулердің нәтижелері әртүрлі. 1987 жылдың басында жүргізілген зерттеуде американдық әйелдердің төрттен бірі өмірінде зорлыққа немесе зорлауға ұшырайды, ал олардың 84%-ы шабуыл жасаған адамды таниды. Дегенмен, американдық әйелдердің тек 27%-ы ғана зорлаудың заңдық анықтамасына сәйкес келетін жағдайды зорлау құрбаны ретінде қарастырады, ал тек шамамен 5%-ы ғана зорлау туралы хабарлайды. 2007 жылғы американдық зерттеуде афроамерикандық студенттердің кездесудегі зорлық құрбаны болу ықтималдығы ең жоғары екені анықталды, одан кейін испандық және содан кейін ақ нәсілді студенттер. Жапонияда зорлау туралы хабарлау көрсеткіші АҚШ-қа қарағанда әлдеқайда төмен. 2007 жылы жарық көрген "Кикбоксинг гейшалары: қазіргі заманғы жапон әйелдері өз елдерін қалай өзгертеді" атты кітабында американдық феминист Вероника Чемберс Жапонияда зорлау туралы ақпарат беру деңгейі төмен болу себебін, онда бұл құбылысты зорлау деп түсінбеумен байланыстырады. 2011 жылы жарық көрген "Transforming Japan: How Feminism and Diversity Are Making a Difference" атты кітабында жапон феминисті Масаки Мацуда жапондық колледждер мен жоғары мектептерде оқушылар арасында зорлау мәселесі күшейіп бара жатқанын айтады. 2007 жылы Оңтүстік Кореяда университет студенттері арасында зорлауға деген көзқарас туралы жүргізілген зерттеуде кездесудегі зорлаудың зорлау түрі ретінде "сирек танылатыны" және кездесудегі күштеп жыныстық қатынасқа мәжбүрлеудің жарақатты немесе қылмыстық әрекет ретінде қарастырылмағаны анықталды. Вьетнамда зорлау туралы хабарлау көрсеткіші төмен. 2012 жылы Үндістанда тіркелген зорлаудың 98%-ын құрбанның таныс адамдары жасаған.

Since the final decades of the 20th century, in much of the world, rape has come to be broadly regarded as sexual intercourse (including anal or oral penetration) without a person's immediate consent, making rape illegal, including among people who know each other or who have previously had consensual sex. Some jurisdictions have specified that people debilitated by alcohol or other drugs are incapable of consenting to sex. Courts have also disagreed on whether consent, once given, can later be withdrawn. "Cultural and legal definitions of rape are always shaped by the relationships and status of those involved, a premise that holds both historically and cross culturally." Many societies rank the seriousness of a rape based on the relationship between the perpetrator and the victim. "An assault by a stranger is more likely to be seen as a 'real rape' than one by some one known to the victim." when she was an undergraduate to describe the strangulation and rape of a woman by a now prominent gerontologist in California, Dr. Calvin Hirsch, to Yale's police department. In 1980 it was used in Mademoiselle magazine, in 1982 Ms. magazine published an article titled "Date Rape: A Campus Epidemic? ", and in 1984 English novelist Martin Amis used the term in his novel Money: A Suicide Note. One of the earliest and most prominent date rape researchers is Mary Koss, who in 1987 conducted the first large scale nationwide study on rape in the United States, surveying 7,000 students at 25 schools, and who is sometimes credited with originating the phrase date rape. Rape prevalence among women in the U. S. (the percentage of women who experienced rape at least once in their lifetime so far) is in the range of 15–20%, with different studies disagreeing with each other. An early 1987 study found that one in four American women will be the victim of a rape or attempted rape in her lifetime, and 84% of those will know their attacker. However, only 27% of American women whose sexual assault met the legal definition of rape think of themselves as rape victims, and only about 5% report their rape. A 2007 American study found black non Hispanic students were likeliest to be victims of dating violence, followed by Hispanic students and then white non Hispanic students. The rate of reported rapes is much lower in Japan than the United States,. and in her 2007 book Kickboxing Geishas: How Modern Japanese Women Are Changing Their Nation, American feminist Veronica Chambers questions whether date rape is under reported in Japan because it is not yet understood there to be rape. In the 2011 book Transforming Japan: How Feminism and Diversity Are Making a Difference Japanese feminist Masaki Matsuda argued that date rape was becoming an increasing problem for Japanese college and high school students. A 2007 study of attitudes towards rape among university students in South Korea found that date rape was "rarely recognized" as a form of rape, and that forced sex by a date was not viewed as traumatizing or criminal. Date rape is generally underreported in Vietnam. In 2012, 98% of reported rapes in India were committed by someone known to the victim.

Құрбандар

Зерттеуші Мэри Косс әйелдердің таныс адамдармен зорлыққа ұшырау жиілігінің ең жоғары шағы 16-20 жас аралығы екенін айтады. Қолдаудың жетіспеуі құрбандардың толыққанды қалпына келуіне кедерілтің фактор екені көрсетілді. Олар жыныстық шабуыл туралы басқаларға ешқандай ақпарат беруден жалтарды, әсіресе егер олар өзін-өзі ұяттану және өзін-өзі кінәлау сезімдерінен туындаған таныс адамдармен зорлыққа ұшыраған болса. Дегенмен, құрбандар көмек сұрай алатын немесе бастан өткерген жыныстық шабуылдары туралы айта алатын бірнеше жағдайлар бар. Адамдарды зорлықтан қорғау ниетімен, яғни ашық айту арқылы жағдайды жария етуге итермелеуге болады. Сондай-ақ, құрбанды қоршаған адамдардың алаңдаушылығы шабуылды мойындауға немесе алкогольдің қатысуы бар жағдайға алып келуі мүмкін, бұл оқиғаны еске түсіруге себеп болуы мүмкін.

Азшылық топтарының құрбандары

Жыныстық зорлық-зомбылық құрбандары туралы зерттеулердің көп бөлігі ақ нәсілді орта таптық тұрғындар арасында жүргізілді. Дегенмен, қара және испаниялық жастар арасындағы жағдайлық және таныс адамдар жасаған зорлаудың деңгейі жоғары, және оның ерекше қауіп факторлары бар. 2013 жылы жасалған зерттеу көрсеткендей, испаниялық (12,2%) және қара нәсілді (11,5%) оқушы қыздар арасында жыныстық зорлық-зомбылыққа ұшырау ақ нәсілді қыздарға (9,1%) қарағанда көп болған.

Әсерлер

Кездесуде зорлау құрбандарына бейтаныс адамның зорлауы сияқты әсер етеді, бірақ басқалардың зорлауды мойындамауы және оны жеңіл қабылдауы құрбандардың жазылуын қиындатады. Өйткені олар зорлауды, құрбандарды және қылмыскерлерді алдын ала пікірмен және стереотиптермен бағалайды. Олар кездесуде зорлауды ақтауға бейім және жыныстық шабуылға құрбан болғандарды, әсіресе әйелдерді, олардың киімдерінің ынталандыратын болуы немесе романтикалық қарым-қатынас болғандығына байланысты кінәлайды. Кездесуде зорлауды түсіндірудегі басты мәселелердің бірі – құрбан мен қылмыскер арасындағы қарым-қатынастың сипаты болып табылады. Егер екі адам арасындағы қарым-қатынас неғұрлым жақын болса, куәгерлер жыныстық зорлық-зомбылықты ауыр қылмыс емес, өзара келісім ретінде қарастыру мүмкіндігі артады.

Қылмыскерлер мен олардың себептері

Бостон қаласында 2002 жылы жасалған маңызды зерттеуде, кездесу кезінде зорлау жасағандар зорлау жасалмаған адамдармен салыстырғанда әйелдерге күйіс сезімімен және оларды бағындыру және бақылау қалауымен айқын ерекшеленеді. Олар импульсивті, шексіз, антисоциалды, гипермаскулинді және эмпатиясы төмен болып табылады. Зерттеу көрсеткендей, зорлаушылар әлеуетті құрбандарды анықтау және олардың шектерін сынау ішінде өте шебер, ал шабуылдарын жоспарлап, құрбандарды оқшаулау және дайындау үшін күрделі стратегияларды қолданған. Олар қорқыту және мәжбүрлеу үшін зорлық-зомбылықты пайдаланған, сондай-ақ құрбандарына қарсы күш, манипуляция, бақылау және қауіп-қорқыту сияқты психологиялық қаруларды қолданған. Кездесу кезінде зорлау жасаушылар осал құрбандарды, мысалы, алкоголь ішу тәжірибесі аз және тәуекелге бейім студент қыздарды немесе бұрыннан мас күйде болған адамдарды таңдайды. Олар алкогольді құрбанды осал ету үшін және егер зорлау туралы хабарласа, сот жүйесінде сенімділігін төмендету үшін қару ретінде пайдаланады. Зерттеудің авторы, американдық клиникалық психолог Дэвид Лисак, зорлаудың 90% жағдайы университеттерде сериялық зорлаушылардың есебінен екенін, олардың әрқайсысы орташа есеппен алты рет зорлау жасағанын айтады. Лисак бұл және осыған ұқсас нәтижелердің, университеттегі зорлауды әдетте "жақсы" жігіт жасады, егер ол тым көп ішпеген және жеткілікті деңгейде қарым-қатынас жасамаса, мұндай нәрсеге бармас еді" деген кең таралған көзқарасқа қатысты келеді деп санайды. Шындығында, дәлелдер зорлаудың көп бөлігі, соның ішінде кездесу кезіндегі зорлаудың да сериялық, зорлық-зомбылыққа бейім адамдар жасағанын көрсетеді. Сондықтан, кездесу кезіндегі зорлау істері табиғаты бойынша нақты нәтиже бермейді және гендерлік рөлдер, сексуалдық бағыттылығы, дене бітімі сияқты әлеуметтік мәселелерге байланысты болады. Қылмыстық сот жүйесі құрбанды зорлық-зомбылықты егжей-тегжейлі сипаттауға шақырады, бірақ осылайша тергеу құрбанға қосымша ауыртпалық тудыруы мүмкін екенін ескермейді. Қазылардың жеке сенімдері және зорлау туралы мифтердің қабылдануы жағдайды бағалау, дәлелдерді қарастыру және үкім шығару кезінде олардың шешіміне әсер етуі мүмкін. Зерттеулер көрсеткендей, қазылар бейтаныс адам жасаған зорлау ісіндегідей, кездесу кезіндегі зорлау ісінде де айыптау үкімі шығаруға бейім. Көп жағдайда, айыптауға жеткілікті дәлелдер болған күнде де, қазылар алқасы құрбанның тууды бақылау құралдарын қолданғандығы, некеден тыс қарым-қатынасқа түскендігі, киім-кешегінің шартты түрде "ұсыныс жасайтын" болғандығы немесе алкоголь немесе есірткі қолданғандығы сияқты құрбанға қатысты маңызды емес факторларға ықпал етуі мүмкін. Зерттеушілер кездесу кезіндегі зорлау, анықтама бойынша, қарым-қатынас аясында болатындықтан, қазылардың зорлау орын алған болуы мүмкін емес деген сенімді жоққа шығаруға бейімділігі мәселелі екенін атап өтеді. 1982 жылы жасалған американдық зерттеуде, респонденттер зорлау құрбаны зорлау кезінде мас болған жағдайда оған көбірек жауапкершілік жүктегені анықталды, бірақ шабуылшысы мас болған кезде оған жауапкершілік азайтылды. Лисак зорлау құрбандарына құрметпен қарау қажет екенін және зорлау туралы әрбір хабарлама екі бірдей тергеуді бастауы керек деп санайды: біреуі оқиғаның өзіне, екіншісі күдіктінің сериялық қылмыскер екенін анықтау үшін. Білім беру бағдарламалары зорлау мен таныс зорлаудың алдын алуға, қорғауға және олар туралы хабардарлықты арттыруға көмектеседі. Бірақ бұл бағдарламалар үлкен әсер етпейді. Жыныстық қысымға ұшыраудың алдын алу кеңестері, өмірді сақтау туралы ақпарат және әйелдердің кездесу кезіндегі тәуекелдерді бағалаудан алынған психосоциалдық деректердің үйлесімі осы бағдарламаларды кең тақырыптарға бағыттайды және зорлаудың алдын алудың нақты салаларына тоқталмайды. Болашақтағы алдын алу бағдарламалары ерлерді тартуға, ашық пікір алмасу үшін кеңістік құруға және гендерлік бейімділікке байланысты сенімдер мен сексуалдық мінез-құлық туралы мифтерді мойындауға бағытталған болуы керек, бұл оларды жыныстық қысымға ұшырату мінез-құлқына итермелеуі мүмкін.

A 2002 landmark study of undetected date rapists in Boston found that compared with non rapists, rapists are measurably more angry at women and more motivated by a desire to dominate and control them, are more impulsive, disinhibited, antisocial, hypermasculine, and less empathic. The study found the rapists were extremely adept at identifying potential victims and testing their boundaries, and that they planned their attacks and used sophisticated strategies to isolate and groom victims, used violence instrumentally in order to terrify and coerce, and used psychological weapons against their victims including power, manipulation, control and threats. Date rapists target vulnerable victims, such as female freshmen who have less experience with drinking and are more likely to take risks, or people who are already intoxicated; they use alcohol as a weapon, as it makes the victim more vulnerable and impairs their credibility with the justice system should they choose to report the rape. American clinical psychologist David Lisak, the study's author and an expert in date rape, says that serial rapists account for 90% of all campus rapes, with an average of six rapes each. Lisak argues that this and similar findings conflict sharply with the widely held view that college rapes are typically perpetrated by "a basically 'decent' young man who, were it not for too much alcohol and too little communication, would never do such a thing", with the evidence actually suggesting that the vast majority of rapes, including date rapes, are committed by serial, violent predators. Therefore, date rapes trials are considered inconclusive by nature and are charged with social concerns (e. g. gender roles, sexuality, body shape). The criminal justice system urges the victim to describe the sexual assault in detail in order to be able to make a decision in court, ignoring the possibility that cross examination can be a hostile and disturbing moment for the victim. Jurors’ personal beliefs and rape myth acceptance can be influential in their decision when it comes to evaluating the scenery, evidence, and making a sentence. Research has found that jurors are more likely to convict in stranger rape cases than in date rape cases. Often, even in cases in which sufficient physical evidence is present to support conviction, juries have reported being influenced by irrelevant factors related to the female victim such as whether she used birth control, engaged in non marital sex, was perceived by jurors as sexually dressed, or had engaged in alcohol or other drug use. Researchers have noted that because date rape by definition occurs in the context of a dating relationship, jurors' propensity to discount the likelihood of rape having occurred based on date like behaviors is problematic. A 1982 American study of assignment of responsibility for rape found respondents were more likely to assign greater responsibility to a rape victim if she was intoxicated at the time of the rape; however, when her assailant was intoxicated, respondents assigned him less responsibility. Lisak believes rape victims should be treated with respect, and that every report of an alleged rape should trigger two simultaneous investigations: one into the incident itself, and a second into the alleged perpetrator to determine whether they are a serial offender. Education programs are one way to prevent, protect, and raise awareness about rape and acquaintance rape. But these prevention programs do not have a huge impact. The combination of sexual harassment prevention tips, survival information and the psychosocial data gathered from women's assessment of date risks, make these programs focus on broad topics and do not emphasize specific and particular areas of date rape prevention. Future prevention programs should focus on engaging men, creating an open space for conversation and the possible recognition of holding gender bias beliefs and sexual behavior myths, which can lead them to promote sexual harassment behavior.

БАҚ және танымал мәдениетте

1980 жылдары Солтүстік Америкадағы колледжтерде кездесу кезінде зорлау мәселесі кеңінен талқыланды, бірақ 1991 жылы бұл мәселеге едәуір назар 1991 жылы аударылды, осы жылы 29 жастағы аты-жөні аталмаған әйел бұрынғы президент Джон Кеннедидің, сенатор Роберт Кеннедидің және сенатор Тед Кеннедидің немересі Уильям Кеннеди Смитті Флоридадағы барда танысқаннан кейін жақын жағажайда зорлағаны үшін айыптады. Сот процесін миллиондаған адам телеарнадан бақылады. Сондай-ақ 1991 жылы Кэти Костнер кездесу кезінде зорлауға ұшыраған өзінің тәжірибесі туралы көпшілікке жария етті. Костнер "Time" журналының мұқабасында болды және "Ларри Кинг Лайв" және "Опра Уинфри Шоу" сияқты телешоуларда пайда болды. Оның тыраны зорлау құрбандарына адамдық бейне беруге және бұл терминді күнделікті қолдануға көмектесті. 1992 жылы бұрынғы боксшы Майк Тайсон 18 жасар Дезире Вашингтонды кешкі тойға шақырып, содан кейін қонақүй бөлмесінде зорлағаны үшін сотталғаннан кейін кездесу кезінде зорлау туралы ақпарат құралдарында көбірек жарияланды.

Даулар

1994 жылы жарық көрген "The Morning After: Sex, Fear, and Feminism" атты кітабында американдық автор Кэти Ройфи 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында Гарвард пен Принстон университеттерінде оқыған кезін, өзін "құрбандыққа бейімделген мәдениет" деп сипаттағанын жазды. Ол: "Егер әйелдің "шешімі бұзылған" болса және ол жыныстық қатынасқа түсіп жатса, бұл әрқашан ер адамның кінәсі емес; бұл міндетті түрде зорлау емес" деп айтты. 2007 жылы американдық журналист Лора Сешнс Степп "Космополитан" журналында "Жаңа түрдегі кездесудегі зорлау" деген мақала жазды, онда ол "келісім мен бас тартудың арасындағы" жағдайды білдіретін "сұр зорлау" терминін танымал етті. Бұл термин кейіннен The New York Times, Slate және PBS тарапынан қолданылып, талқыланды және көптеген феминистер, соның ішінде Bitch журналының бас редакторы Лиза Джервис сынға алды. Ол сұр зорлау мен кездесудегі зорлау "бір және соны" екенін, ал сұр зорлауды танымал ету әйелдердің сексуалдық күшін арттыруға қарсы әрекет болып табылады және әйелдердің зорлауды қабылдауындағы жетістіктерін кері қайтару қаупін тудырады деп мәлімдеді.