Кіріспе

Бакеффе (ағылшын тілінде: "baker’s oven") – Германиямен шекаралас орналасқан Францияның Эльзас аймағына тән бір ыдыш тағам. Эльзас диалектісінде "Baeckeoffe" сөзі "пекарь пеші" дегенді білдіреді. Ол кесілген картоп, кесілген пияз, кубиктелген қой еті, сиыр еті және шошқа етінің араласпасынан дайындалады. Олар бір түн бойы Эльзас ақ шарабында және қарағай жидектерінде маринадталып, содан соң нан қамырымен жабысқан керамикалық ыдыста баяу пісіріледі. Дәм мен түс үшін олқы жапырағы, ақжеңге, петрушка, сарымсақ, морковь және майшабақ та жиі қосылады. Эльзастықтар бұл тағамды көбінесе Рождество сияқты ерекше жағдайларда жейді.

Тарих

Бакеффе – еврейлердің дәстүрлі шәмбі күні дайындалатын холент тағамынан шабыттанған тағам. Сенбі күні кештен жексенбі күніне дейін от жағуға рухани тыйым салынғандықтан, яһудилер сенбі күні түстен кейін тамақ дайындап, оны нан пісірушіге тапсыратын. Ол пеште сақтап, сенбі күні түске дейін ыстықтап тұратын еді. Дәстүр бойынша, әйелдер бұл тағамды сенбі күні кешке дайындап, жексенбі күні ақырындап суытылатын пешке қалдырып, ал олар ұзаққа созылатын лютеран шіркеу қызметтеріне қатысатын. Нан пісіруші үлкен, ауыр қыш ыдыстың жиегін қамырдан жасалған "арқанмен" айналдырып, тығыз жабылатын қақпағын жабатын. Осылайша ыдыстағы ылғал сақталар еді. Шіркеуден қайтып келгенде әйелдер ыдысты және нанды алып кететін. Бұл Эльзас тұрғындарына, қатаң лютерандық шәмбі ережелерін сақтауға мүмкіндік берді. Рәсімнің бір бөлігі – қамырдан жасалған арқан тәрізді қабықты сындыру. Осы тағамның пайда болу тарихына қатысты тағы бір нұсқасы бар: Эльзастағы әйелдер дүйсенбі күні кір жуатындықтан, тамақ пісіруге уақыт таба алмаған. Сондықтан, олар дүйсенбі күні таңертең ыдыстарын нан пісірушіге апарып, кір жуумен айналысатын. Балалар мектептен келгенде, ыдысты нан пісірушіден алып, үйлеріне әкеп жейтін. Бұл нұсқа шындыққа жақын болуы мүмкін, себебі нан пісірушілер көбінесе жексенбі күндері жұмыстан босап жабылатын.