Кіріспе

Вимеркате (вимерˈкаːте; ) – Италиядағы коммуна (қауым), Монца және Брианца провинциясында, Ломбардия аймағында орналасқан. Ол Миланнан шамамен және Монцадан шамамен қашықтықта жатыр. Оның атауы (алғаш рет 745 жылы кездескен) латын тіліндегі Vicus Mercati сөзінен шыққан, кейін Vicus Mercatum, содан кейін Vimercato – Вимеркате атауының 19 ғасырға дейін қолданылған ежелгі түрі. Бұл "базар ауылы" деген мағынаны білдіреді, себебі Вимеркате белсенді сауда орталығы болған. Қала римдіктер Молгора өзенінің жағасында негізін қалаған, ал бастапқыда ол римдік каструм (әскери лагерь) болған. Өкінішке орай, ежелгі каструм біздің заманға дейін жеткен жоқ, өйткені ол орта ғасырларда Италия түбегіне жасалған түрлі шапқыншылықтар кезінде қиратылған. Алайда, қала рим дәуірінен бері өсіп, дамып келе жатқанын ескерсек, тарих барысында бірнеше ескерткіштер мен артефакттар салынған және бүгінге дейін сақталған, мысалы, римдіктер 3 ғасырда салған ежелгі Сан-Рокко көпірінен бастап, 1272 жылы қасиеттендірілген Сент-Стефан шіркеуіне дейін, сондай-ақ 17 ғасырда салынған Вилла Галларати Скоттиге дейін.

Қасиетті Франциск монастыры (Банфи үйі)

1052 жылы ортағасырлық Вимеркате қабырғаларының сыртында саяхатшылар мен паломниктерге пана және көмек көрсеткен жатақхана құрылды. 13 ғасырдың бірінші жартысында, Францисктің өзі қонақтап кеткеніне сенетін, жақын орналасқан Орено монастырының францискан монахтары “Монца күзетшілігі” негізінде жаңа францискан монастырын құрды. 13 ғасырда монастырдың маңызы артты және оны лекторлар мен магистрлер басқарды. Монастырдағы фрескалардың бірінде Висконти және Делла Торре отбасыларының гербтерін көрсететін әшекейлі сурет (шамамен 1311 жыл) бар. Бұл күн сол жылғы Эпифания күні екі отбасы арасында бейбіт келісімге қол қойылған кез. Екі миландық отбасы арасындағы бітімге Киелі Рим императоры Генрих VII кепілдік берді. 1456 жылы Милан герцогы Франческо Сфорца елу флориннен жылдық үлестің берілуімен арнайы қаржылай көмек көрсетті, соның нәтижесінде шіркеуде Сан-Франческо капелланиясы (Қасиетті Франциск шіркеуінің бөлімі) құрылды. 1798 жылы Цизальпин Республикасы тарапынан жабылып, 1799 жылы Вимеркате феодалдық мэрі, доктор Джузеппе Банфи сатып алды. Ол монастырды қалған алты монахқа пайдалануға рұқсат беріп, оларды өмір бойы күтіп бақты. Кейін ол монастырды тұрғын үйге айналдырды. Содан бері бұл жер Банфи отбасының меншігінде. Монастырдың әртүрлі бөліктерінде фрескалардың фрагменттері сақталған, олардың көмегімен 14 ғасырдың бірінші жартысында шіркеуді безендіруге жасалған екі әрекетті ажыратуға болады, бұл сол кездегі монастырдың жоғары мәртебесін көрсетеді.