Кіріспе

Сакрализм – бұл шіркеу мен мемлекеттің бірігіп, бір-бірін өзгертуге ұмтылуы. Сондай-ақ, бұл шіркеу мен мемлекетті жеке дара емес, байланысты нысандар ретінде қарастыратын көзқарас, осыған орай белгілі бір географиялық және саяси аймақтағы адамдар басым діни институттың мүшелері деп есептеледі.

Тұжырымдама

Латын тілінде сакрализм принципін сипаттау үшін жиі қолданылатын мақал: cuius regio, eius religio, яғни "кімнің аймағы болса, дінін соның шешуі керек". Бұл идея бойынша, әр аймақтың билеушісі өзінің сеніміне сүйене отырып, өзінің бағынышындағы адамдардың дінін анықтауы тиіс. Тағы бір түсіндірме сакрализмді адамның өміріндегі негізгі қарым-қатынастарды қасиеттілік тұрғысынан қарастыру қажеттігі ретінде қарастырады. Сыншылар сакрализмді "Құдайдың құдіреті" тұжырымын қанаушылық пен зорлық-зомбылықты ақтау үшін пайдалану деп сипаттайды. Кейбір дереккөздерде бұл фундаментализмнің бір түрі саналады.

Мысалдар

Христиандық сакрализм, Вердуиннің пікірінше, христиан дінін Рим империясында император Константин ресми түрде қабылдаған төртінші ғасырдың басында басталған және император Феодосийдің 392 жылы паганизмді тыйымдап, христиан дінін империяның ресми діні еткенде аяқталған Константин ауысымы деп аталатын үлкен өзгерістің нәтижесінде пайда болған гибридтік өнім. Осылайша, «Константин формуласы» мемлекеттік биліктің шіркеу билігімен бірігуін қажет ететін жүйе ретінде сипатталды. Бұл христиандық сакрализм дәуіріне әкелді, онда дінге шын сенбеген римдік азаматтар әлеуметтік кемсіту және тікелей қуғын-сүргін қорқынышынан оған мәжбүрленді. Христиандық сакрализмнің әлі де ежелгі діндердің тамырларында болғаны және теологтардың Ескі және Жаңа өсиеттердің қағидаларын пайдаланып, оны қабылдағаны болжанады. Мысалы, теологтар Мәсіхтің екі қылышқа рұқсат бергенін дәлелдеді: дін қызметкерлерінің қылышы, яғни Рухтың қылышы; және мемлекеттік әскерлердің қылышы, яғни болат қылыш. Сакрализм халықаралық қатынастар саласында да қолданылған. Мысалы, әлемдік мәселелерге еуропалық христиандық әлемнен шыққан әртүрлі талдау тілдері арқылы қараушы модернистер бар. Сакралистік көзқараспен келісетін ойшылдар сонымен қатар адам ақылының барлық білімді қабылдауға қабілетті екенін және модернизмді өз сенімінің контекстінде қарастырғанын айтады. Бұл идея модернизмнің кейбір аспектілері белгілі бір сакральдық ортада пайда болды дегенді білдіреді.