Герман патшасы Генрих I: Бавария герцогі және оттон әулетінің мүшесі
Henry I, Duke of Bavaria
Генрих I Баварский (919/21-955): герцог Баварии, сын Генриха I Птицелова. Восстание, пленение и союз с врагами брата Оттона I. История династии Оттонов.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Генрих I (919/921 – 1 қараша 955), неміс королдік Оттон әулетінің мүшесі, 948 жылдан қайтыс болғанға дейін Бавария герцогы болды.
Henry I (919/921 – 1 November 955), a member of the German royal Ottonian dynasty, was Duke of Bavaria from 948 until his death.
Өмір
Ол Германия королі Генрих I және оның әйелі Матильда Рингельхаймның екінші ұлы болды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін корольдік тақ Генрихтің ағасы Отто I-ге көшті, ол бірден бірнеше саксон ақсүйектерінің наразылығына тап болды. Сонымен қатар, марқұм корольдің бірінші некеден туған ұлы, Танкмар, Франкония герцогы Эберхардпен одақтасып, көтеріліс ұйымдастырды және жас Генрихті тұтқынға алып, түрмеге қамады. 938 жылы Танкмар өзінің жақтастарының қолынан қаза тапқанда, Генрих түрмеде көтерілісшілерге қосылуды жөн көрді. 938 жылы герцог Эберхард пен герцог Гилберт Лотарингиялықпен бірігіп, ағасы король Оттоға қарсы көтеріліс жасауға тырысты. Ол 919 жылы король Генрих таққа отырғаннан кейін, өзінің тұңғыш ұл ретінде таққа талап етуге құқылы екенін сенді. 939 жылы Генрихтің әскері Биртенде (Ксантенге жақын) жеңіліске ұшырады, ал Генрих өзі жараланды. Оның одақтастары герцог Эберхард пен герцог Гилберт 2 қазан күні Андернах шайқасында қаза тапты. Генрих қашып, алдымен әпкесі Гербергаға, Лотарингия герцогы Гилберттің жесіріне, кейін Франция королі Людовик IV сарайына басты. Оттоның әскері Лотарингияға басып кіргенде және Францияға қарай жорық жасағанда, Генрих қайтып оралып, ағасына бағынды. 940 жылы Отто мен Генрих татуласып, Генрих Лотарингия герцогтігін алды. Алайда ол Лотарингиядағы билігін Францияға бейім жергілікті ақсүйектерге қарсы орната алмады, нәтижесінде король граф Отто Верденді герцог етіп тағайындағанда лауазымынан айырылды. Ашуланған Генрих 941 жылы Пасха күні король Оттоны өлтіруге қастандық жасауды жоспарлады, бірақ ол ұсталды және Ингельхаймда түрмеге қамалды, сол жылғы Рождествода тәубе еткеннен кейін босатылды. Арада жылдар өткен соң, бауырластардың қарым-қатынасы жақсарды. Баварияның Лютпольдинг герцогы Бертольд қайтыс болғаннан кейін, Отто анасы Матильданың ықпалымен Генрихке 948 жылы Бавария герцогтігін берді. Генрих Бавариямен марқұм герцог Арнульфтің қызы Юдитке үйлену арқылы байланысты болды. Жергілікті ақсүйектер оған қарсылық көрсеткенімен, ол алдымен герцогтігін қорғады, содан кейін мажарлармен соғыста кеңейтті. 951 жылы ол король Оттоға король Беренгар II-ге қарсы итальяндық жорықта сүйемелдеді және ағасы үшін үйлену тойын ұйымдастырды, королева Аделаиданы Павияға әкелді. Қайтарымда ол 952 жылы Аугсбургте өткен императорлық мәжілісте Фриули, Аквилея және Истриямен бірге жаңадан құрылған Верона маркасын алды. 953-954 жылдары Генрих, бавариялық поддандыларынан уақытша қол үзген, Оттоның ұлы Швабия герцогы Людольф пен Лотарингия герцогы Конрадтың көтерілісін қатыгездықпен басып тастады. Ағасы Лехфельд шайқасында мажарларға қарсы жеңіске жеткенде, Генрих 955 жылы ауырып, 1 қарашада Пёльде монастырінде қайтыс болды. Оның ұлы және мұрагері Генрих II, Бавария герцогы болды. Ол Баварияның Регенсбург қаласындағы Нидермюнстер монастырінде жерленді, оның әйелі Юдит те сол жерде көмілген.
He was the second son of the German king Henry the Fowler and his wife Matilda of Ringelheim. After the death of his father, the royal title passed to Henry's elder brother Otto I, who immediately had to face the indignation of several Saxon nobles. Moreover, the late king's son from his first marriage, Thankmar, revolted in alliance with Duke Eberhard of Franconia and had young Henry captured and arrested. While Thankmar was killed by his own henchmen in 938, Henry, in custody, chose to join the insurgents. In alliance with Duke Eberhard and Duke Gilbert of Lorraine he attempted a revolt against his elder brother King Otto in 938, believing he had a claim on the throne as firstborn son after King Henry's coronation in 919. In 939 Henry's forces were defeated at Birten (near Xanten) and he himself was wounded. Both his allies Duke Eberhard and Duke Gilbert were killed at the Battle of Andernach on 2 October. Henry fled, first to his sister Gerberga, widow of Duke Gilbert of Lorraine, later to the court of King Louis IV of France. When Otto's troops invaded Lorraine (Lotharingia) and marched against France, Henry returned and submitted to his elder brother. He and Otto were reconciled in 940, and Henry was awarded the Lotharingian duchy. However, he could not assert his authority in Lorraine against the local nobility tending to France, and as a result he was stripped of his position when the king appointed Count Otto of Verdun duke. Embittered Henry again plotted to assassinate King Otto in Easter 941 at the Imperial palace of Quedlinburg, but was discovered and put in captivity in Ingelheim, being released after doing penance at Christmas of that year. Over the years, the relationship between the brothers improved. After the death of the Luitpolding duke Berthold of Bavaria, Otto, at the instigation of his mother Matilda, enfeoffed Henry with the Duchy of Bavaria in 948. Henry had ties to Bavaria through his marriage with Judith, a daughter of late Duke Arnulf. Though he was met with resistance by local nobles, he first defended, and then enlarged his duchy in wars with the Hungarians. In 951 he accompanied King Otto on his Italian campaign against King Berengar II and acted as matchmaker for his brother, when he brought Queen Adelaide to Pavia. In turn he received the newly established March of Verona with Friuli, Aquileia, and Istria at the 952 Imperial Diet in Augsburg. In 953–954 Henry, temporarily deserted by his Bavarian subjects, brutally suppressed a revolt by Otto's son, Duke Liudolf of Swabia and Duke Conrad of Lorraine. While his brother gained a victory over the Hungarians in the Battle of Lechfeld, Henry fell ill in 955 and died on 1 November in Pöhlde Abbey. His son and heir was Henry II, Duke of Bavaria. He was laid to rest in the abbey of Niedermünster in Regensburg, Bavaria, where his wife Judith is also buried.