Кіріспе

Джордж Гершвиннің фортепианолық композициялары 1926 жылы Джордж Гершвиннің фортепианолық сюитасы Үш прелюдия - Джордж Гершвиннің қысқа фортепианолық шығармаларының жинағы, оларды композитор алғаш рет 1926 жылы Нью-Йорктегі Рузвельт қонақ үйінде орындады. Әр прелюдия - джаз әсерімен 20-ғасырдың басындағы американдық классикалық музыканың жақсы танымал үлгісі. Гершвин бұл топқа арналған "The Melting Pot" атты 24 прелюдия жазуды жоспарлаған болатын. Қолжазба түрінде олардың саны жетіге дейін қысқарды, содан кейін ол алтыға дейін қысқарды, ал 1926 жылы алғаш рет жарияланған кезде үшке дейін қысқарды. Қалған екі прелюдиясы соло скрипка мен фортепиано үшін қайта ұйымдастырылып, Short Story болып басылып шықты. Қалған екеуінің ішінен G-дағы прелюдияны баспагер алып тастады, өйткені осыған ұқсас музыка Gershwin's Concerto in F-да пайда болған. Екіншісі белгісіз себептермен алынып тасталды. Гершвин өзінің "Прелюдияларын" досы және музыкалық кеңесшісі Билл Дейлиге арнады. Бұл шығармалар жеке аспаптар, шағын ансамбльдер мен фортепиано үшін жазылған.

1. Қуаныш пен ырғақ және шешім

Бірінші прелюдия B фле-мажорда бес ноталы блюз мотивімен басталады; шығармадағы барлық мелодиялық материал осы тақырыпқа негізделген. Бразилиялық байоға негізделген синкоптық ырғақтар мен жазық жетіншілерді қамтитын акордтар бүкіл жерде кездеседі; бұл шығармаға күшті джаз сезімі береді. Бұл дыбыстар қазіргі заманғы стандарттар бойынша қаһармандыққа жатса да, 1920 жылдардың соңында тыңдаушылар үшін олар мүлдем естілмеген. Құрылымы жағынан, шығарма үштік формада, бірақ тыңдаушыда қиял-ойының әсері болады. Бұл әсерге әр түрлі виртуоздық әдістердің үзінділері, мысалы қайталанған ноталар, октавалар, шкалалар және қолды қиыстырып қою арқылы қол жеткізіледі, олардың әрқайсысы жаңа идеяның бір сәтін сезіну үшін бір сәтке ғана қолданылады.

2. Andante con moto (1927 жылы басылмаған)

Екінші прелюдия да до минорда, сонымен қатар джаздың ерекше дәмін татып тұр. Бұл шығарманың бастауында тыныш күйді, ал соңында жай, тұрақты бас сызығы шығады. Бұл шығарманың гармониясы мен әуендері үштен бір бөлігіне негізделген, жетілік интервалын және блюз шкаласының үлкен / кіші екілігін баса көрсетеді. Екінші бөлімде, негізгі, темп және тақырыптық материалдың бәрі өзгереді; тек стильдің ұқсастығы екі бөлімді біріктіреді. Ақырғы бөлімде ашылу мелодиясы мен бас қайта оралады, бірақ басқаша өзгермейді, ал шығарма клавиатураның баяу көтерілуімен аяқталады. Гершвиннің өзі бұл шығарманы "блюздің бейнет әнінің түрі" деп атаған.

3. Агитато (қолжазбада көрсетілгендей, жарияланбаған)

Гершвиннің өзі бұл прелюдияны Ми минорда "испанша" деп атады, бірақ қазіргі құлақтар бұл сипаттаманы таңғалдырмауы мүмкін. Қысқаша және әсерлі кіріспеден кейін негізгі тақырып ашылады: екі әуен бірігіп сұрақ-жауап жұбын құрайды. Бұл тақырып бүкіл жерде үйлесімді құрылымды қамтамасыз ету үшін қолданылады. "Сұрақ" - Ми минорлы, "жауап" - Ми минорлы акордалар арқылы үйлесімді. Қысқа, өте синкопты ортаңғы бөлімнен кейін, мелодикалық жұп октаваларда қатаң түрде қайта оралады, бұл үлкен және кіші арасында шайқасқа әкеледі. Майор жеңіске жетеді, ал шығарма гүлденумен аяқталады.