Якоб Хенрик Марис: Голланд суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Jacob Maris
Якоб Марис (1837-1899) – голланд суретшісі, Гаага мектебінің өкілі. 19 ғасырдың соңындағы ең маңызды ландшафт суретшісі. Биографиясы, туындылары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Голландиялық суретші (1837–1899)
Dutch painter (1837–1899)
Якоб Хенрикус Марис (25 тамыз 1837 – 7 тамыз 1899) – голландиялық суретші, ағалары Виллем мен Маттиджспен бірге Гаага мектебінің суретшілері ретінде танымал болды. Ол 19 ғасырдың соңғы тоқсанындағы ең маңызды және ықпалды голланд пейзаж суретшісі деп есептелді. Оның алғашқы ұстазы – суретші Дж. А. Б. Стробель, ол оған 1849 жылдан 1852 жылға дейін сурет салу өнерін үйретті. Якоб Марис ең көп танылған туындыларының бірі – ол ағасы Маттиж Мариспен бірлесіп жұмыс істеген Оранж әулетінің портреттері. Ол сонымен қатар «Шевенген жағажайындағы кеме» сияқты пейзаждармен де белгілі.
Jacob Henricus Maris (August 25, 1837 – August 7, 1899) was a Dutch painter, who with his brothers Willem and Matthijs belonged to what has come to be known as the Hague School of painters. He was considered to be the most important and influential Dutch landscape painter of the last quarter of the nineteenth century. His first teacher was painter J. A. B. Stroebel who taught him the art of painting from 1849 to 1852. Jacob Maris's most known works are the series of portraits of the royal House of Orange, he worked on these with his brother Matthijs Maris. He is also known for landscapes such as Ship on the Scheveningen beach.
Өмір
Ол Гаагада дүниеге келген. Он екі жасында сурет сабақтарын алып, кейін Гаага өнер академиясына түсті. 1850-1853 жылдары ол осы жоғары деңгейдегі өнер университетінде оқыды. Бір сурет сатушы оның талантын танып, Хьюбертус ван Хоувтың шеберханасында жұмыс істеуге жағдай жасады. Ол онда интерьерлерді, сондай-ақ бейнелі және жанрлық туындыларды суреттеді. Ван Хоув Маристі қанатқа бітіріп, оның ғана емес, жаңа ұстазы да болды. Ван Хоув Антверпенге көшіп кеткенде, он тоғыз жасар Марис онымен бірге кетті. Бұл қарым-қатынас оның ағасы Маттис патшалық жәрдем алып, Якобқа қосылғанға дейін жалғасты. Олар бірлесіп жалдаған орында Лоренс Алма-Тадема да тұрды. Олар Антверпен академиясында сабақ алып, өздерінің кейбір жұмыстарын сата алды. Содан кейін 1861 жылы Германия, Швейцария және Францияға саяхаттады. Гаага мектебінің көптеген түлектері сияқты, Якоб Марис Нидерландыда да, шетелде де үлкен жетістікке жетті. Ол суреттерінің көп бөлігін АҚШ және Шотландиядағы жеке коллекционерлерге сатты. 1857 жылы Якоб Марис Гаагаға оралды, бірақ Маттис тағы бір жыл Антверпенде қалды, содан кейін ол Гаагада Якобпен бірге шеберхана ашты. Сегіз патша портретын көшіріп, жеткілікті ақша тапқаннан кейін олар Оостербеекке барып, Йоханнес Варнардс Билдерс, оның ұлы Герард және кейін Гаага мектебінде маңызды рөл атқарған басқалармен танысты. Ағайындылар да Германия, Швейцария және Францияға бірлесіп оқу сапарына барды. Ақшалары біткен соң, олар қайтадан ата-аналарымен бірге тұрып, Якоб Гаага өнер академиясында сабақ алды. 1864 жылдың жазында Якоб қайтадан Оостербеекке, мүмкін Фонтенбло мен Барбизонға барды. Осы сапардан кейін ол 1865 жылдан 1871 жылға дейін Парижде тұрды, содан кейін Франко-прусс соғысы басталғанда Нидерландыға оралды. Гаагада ол өзендер мен ландшафттарды, диірмендер мен жағалау жолдарын, балықшы қайықтары бар жағажай көріністерін суреттеген күшті ландшафт суретшісі болды. Оның сурет салу әдісі кеңейіп, үлкен болды, ал түстерді қолдануы тынысырақ және бұлттардың атмосфералық бейнесін беруге бағытталды. Бұл бөлігі XVII ғасырдың суретшілері Ян ван Гойен, Якоб ван Руисдаль және Йоханнес Вермеермен салыстырылды. Оның жұмыс істеу тәсілі былай сипатталған: "Ол бірінші сурет салады, содан кейін ғана сызады" дейді. Ол бояуды қалың жағып, оны жинап, ойнап, араластырып, біртіндеп түстердің үйлесімділігін қалыптастырады, бұл негізгі бағыттарды белгілейді. Содан кейін ғана ол суреттерін тіршілікке толы, жұқа щеткамен аяқтайды. Бірақ соңғы қосымша шеберлікпен жасалады, соңында бүкіл жұмыс ең тығыз суреттейтіндей берік болады. Сондай-ақ, Филипп Зилькеннің айтуынша, 1871 жылы Марис Пулхри студиясының мүшесі болды және онда әртүрлі әкімшілік лауазымдарды атқарды. 1876 жылдан кейін ғана ол Нидерландыда танымал болды және 1885 жылдан бастап ол атақты суретші болды. Гаага мектебінің жетекшісі ретінде оның ықпалы зор болды. Дегенмен, Виллем де Зварт және, мүмкін, Бернард Бломмерс оның жалғыз шәкірттері болды. Алпыс жасқа келгенде Марис астмамен және семіздікпен ауыра бастады. Дәрігерлердің кеңесі бойынша ол Карлсбадқа су ішуге барды, онда ол 1899 жылдың 7 тамызында кенеттен қайтыс болды. Ол Гаагада жерленген.
He was born in The Hague. When he was twelve he took some art lessons and later enrolled in the Hague Academy of Art. from 1850 to 1853 he attended this highly ranked art University. An art dealer recognized his talent and saw to it that Jacob was able to work in the studio of Hubertus van Hove. There he painted interiors as well as figurative and genre works. Van Hove took Maris under his wings and was not only his boss but also his new teacher. Van Hove moved to Antwerp and the nineteen year old Maris went with him. This relationship continued until his brother Matthijs received a royal subsidy and joined Jacob. Together they rented space which also had room for their friend Lawrence Alma Tadema. They took lessons at the Antwerp Academy and were able to sell some of their works. After this he traveled through Germany, Switzerland and France in 1861. Like many of the Hague School alumni, Jacob Maris had enormous success in the Netherlands and abroad. He sold the biggest part of his paintings to private collectors in the United States and in Scotland. In 1857, Jacob Maris returned to the Hague, but Matthijs stayed another year in Antwerp before he again shared a studio with Jacob in The Hague. After they had earned enough money by copying eight royal portraits, they were able to go to Oosterbeek where they met Johannes Warnardus Bilders, his son Gerard, and others who later play important parts in the Hague School. The brothers also went on a study trip together to Germany, Switzerland and France. When their money was spent, they again moved in with their parents and Jacob took more lessons at the Hague Academy of Art. In the summer of 1864, Jacob again went to Oosterbeek and possibly to Fontainebleau and Barbizon. Following this trip he lived in Paris from 1865 until 1871, and then returned to the Netherlands when the Franco Prussian War broke out. In The Hague, he became a strong landscape painter painting rivers and landscapes with mills and towpaths, and beach views with fishing boats. His stroke became broader and larger and his use of color became more subdued and directed towards portraying the atmospheric depiction of clouds. This part of has been compared to the seventeenth century painters Jan van Goyen, Jacob Van Ruisdael and Johannes Vermeer. His way of working has been described in the following way: They say that he paints first and draws only afterwards. He applies the paint thickly, builds it up, fiddles around and messes with it all gradually developing a harmony of colors that establishes the major directions. Only then does he complete his figures with lively, thin brush strokes. But the final touch is done with a master stroke, and in the end the entire work is as solid as the tightest drawing. Also, M. Philippe Zilcken said,
In 1871, Maris became a member of the Pulchri Studio and would fill various administrative positions there. It was only after 1876 that he experienced any renown in the Netherlands and from 1885 on he was a celebrated painter. As a leader of the Hague School his influence was enormous. Nevertheless, Willem de Zwart and possibly Bernard Blommers had been his only students. When he was in his sixties, Maris began to suffer from asthma and corpulence. At the advice of his doctors he went to take the waters at Karlsbad, where he suddenly died on 7 August 1899. He was buried in The Hague.