Кіріспе

Ернул - Ибелиннің Балианның қолбасшысы. Ол 1187 жылы Иерусалимнің құлауы туралы өз көзімен көргенін жазған. Бұл кейінірек крестонос Палестинаның көне француз тарихына ендірілді, қазір ол Эрнуль мен Бернард қазынашысының хроникасы деп аталады, көбінесе қысқартылып Эрнуль Бернард деп аталады. Бұл жазба 1100 жылдан 1228 жылға дейінгі уақытты қамтиды. Корби аббатшылығының қазынашысы Бернардқа арналған бірнеше қолжазбалар бұл оқиғаның 1232 жылға дейін жалғасын табады.

Авторлығы

Ернулдың өзі тарихта бір рет ғана және тек өзінің хроникасында ғана айтылған. Ол Иерусалимдегі маңызды крестоносшы дворян Балиан Ибелиннің қолбасшысы болды және 1187 жылы Иерусалимнің королі Гайдан Триполидің графы Раймонд III-ге елшілікке өзінің қожайынды ертіп барды. Балиан мен оның серігі Триполиге сапар кезінде Наблуста бір күн қалды; қалғандары 1 мамырда Кресон шайқасында тосқауылға түсті. Бұл Ернул болды, ол соғыстың жаңалығы Балианға жеткенге дейін Ла Февтің бос қалған Темплер сарайының барлығын зерттеді. Ернул туралы басқа еш жерде айтылмаған. Алайда, оның 4 шілдеде Хаттин шайқасында болғаны анық, өйткені оның хроникасында оның қожайыны Балиан басқаратын арткы бөлім туралы мәлімет берілген. М. Р. Морганның айтуынша, ерлік Ернул 13 ғасырдың бірінші жартысында Кипр патшалығында маңызды абыройлы болған Гибелет Арнеисімен бірдей адам болған және ол жерде де маңызды болған Ибелиндермен байланыста болуы керек; Гибелеттер 12 және 13 ғасырларда Иерусалимде де, Кипрде де Ибелиндермен тығыз байланыста болған. Бұл сәйкестендіруді Питер Эдбери қабылдамайды, ол Арнеис Ернул болу үшін тым кеш өмір сүргенін және олардың есімдері тым ұқсамайтындығын айтады.

Жылнама

Ернулдың хроникасы бірнеше бөлек, бірақ ұқсас қолжазбаларда кездеседі, олар түпнұсқалық көзден шыққан, бірақ сақталмаған, бірақ Ернулдың өзі жазған деп болжанады. Бұл кітаптардың негізі - XII ғасырдың ортасы мен аяғында Иерусалим патшалығында жазған Вильгельм Тирдің латын хроникасының XIII ғасырдағы көне француз аудармасы. Бұл француз аудармасы Эстоир д'Эракл деп аталды, өйткені Вильгельм Тир өзінің хроникасын Византия императоры Гераклидің билігімен бастады. Ең маңызды қолжазбалардың бірі - Лион Эракл, ол қазіргі басылымдардың негізі болып табылады. Оны Морган "Гийом де Тирдің жалғасы" (11831197) деп редакциялаған. Бұл қолжазба 1248 жылға дейін жалғасады, ал 1184 1197 жылдарды қамтитын бөлім басқа қолжазбалардан табылмайды. 19-ғасырдағы Recueil des historiens des croisades, Académie des inscriptions et belles lettres жинаған крестовый поход мәтіндерінің жинағы, Эраклдың басқа нұсқасын Колберт Фонтенбло Эракл деп атады. Сондай-ақ, Флоренциядағы Лоренциан кітапханасынан абреге деп аталатын қысқаша қолжазба және Флоренциядағы Флоренциялық Эракл бар, оның 1191 жылдан 1197 жылға дейінгі ерекше бөлімі бар және 1277 жылға дейін жалғасады. XIX ғасырда Л. де Мас Латри редакциялаған "Эрноль мен Бернард қазынашысының хроникасы" деп аталатын мәтіннің өз қолжазбасы бар. Ол негізінен аббревиатурамен бірдей және Вильгельм Тирдің француз аудармасынан шығарылған көрінеді, ол кейде бірнеше бөлімнен басқа алынып тасталды. Қолжазбаға байланысты 1227 немесе 1231 жылға дейін жалғасады. Құрамында сақталған мәтіндер 1230 - 1250 жылдары соңғы формасында жазылған. Ернульдің өзі 1186 және 1187 жылдардағы кішкентай бөлігін ғана жазған болуы мүмкін, онда Балиан мен Ибелин отбасы көрнекті орын алады.