Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық композитор
American composer
Дэниел Роджерс Пинкхэм (5 маусым 1923 – 18 желтоқсан 2006) – американдық композитор, органшы және клавесинші.
Daniel Rogers Pinkham Jr. (June 5, 1923 – December 18, 2006) was an American composer, organist, and harpsichordist.
Ерте өмір және білім
Линн қаласында, Массачусетс штатында патенттелген дәрі-дәрмектер өндіретін көрнекті отбасында дүниеге келген (оның арғы әжесі Лидия Э. Пинкхэм болған), ол Филлипс академиясында Карл Ф. Пфаттайхерден орган орындау және музыка теориясын оқыды. "Менің өмірімді түгелдей өзгерткен бірден-бір оқиға – 1939 жылы Германиядан қашып келгеннен кейін Trapp Family Singers тобының берген концерті болды", - деп еске алды Пинкхэм. "Сол кезде мен бірден айқын, қарапайым үнді естідім. Ол менің бүкіл дүниетанымымды қалыптастырды", - деді ол 1981 жылы The Boston Globe газетіне берген сұхбатында. Гарвард университетінде ол Уолтер Пистонмен оқыды, ал Аарон Копланд, Арчибальд Т. Дэвисон және Артур Тилман Мериттің де оқытушыларының қатарында болды. Ол 1942 жылы бакалавр, 1944 жылы магистр дәрежесін аяқтады. Одан бөлек, Путнам Олдрич пен Ванда Ландовскадан клавесин, ал Э. Пауэр Биггстен орган сабақтарын алды. Танглвудта ол Сэмюэл Барбер мен Артур Хонеггерден композицияны, сосын Надя Булангерден оқыды.
Born in Lynn, Massachusetts, into a prominent family engaged in the manufacture of patent medicines (his great grandmother was Lydia E. Pinkham), he studied organ performance and music theory at Phillips Academy with Carl F. Pfatteicher. "The single event that changed my life was a concert [at Andover] by the Trapp Family Singers in 1939, right after they had escaped from Germany," Pinkham once recalled. "Here, suddenly, I was hearing clarity, simplicity. It shaped my whole outlook," he said in a 1981 interview with The Boston Globe. At Harvard University, he studied with Walter Piston; Aaron Copland, Archibald T. Davison, and Arthur Tillman Merritt were also among his teachers. There he completed a bachelor's degree in 1942 and a master's in 1944. He also studied harpsichord with Putnam Aldrich and Wanda Landowska, and organ with E. Power Biggs. At Tanglewood, he studied composition with Samuel Barber and Arthur Honegger, and subsequently with Nadia Boulanger.
Мансап
Пинкхэм 1946 жылдан бастап Бостон консерваториясында, ал 1959 жылдан 2006 жылы қайтыс болғанға дейін Нью-Ингланд музыка консерваториясында оқытумен айналысты. Ол онда ерте музыканы орындау бағдарламасын құрып, оның төрағасы болды. 1951 жылы Пинкхэм Болангер сыйлығының иегерлерінің он туындысын Бостонда тұңғыш рет орындап, Париждің екі мыңжылдық тойына арналған арнайы Пибоди Мейсон концерттік сериясында дирижерлік етті. Ол сонымен қатар Симмонс университетінде (1953–1954), Бостон университетінде (1953–1954) және Гарвард университетінде (1957–1958) сабақ берді. Пинкхэмнің белгілі шәкірттерінің қатарында джаз музыканты және композитор Джиджи Грайс (1925–1983) және композитор Марк Девото болды. Пинкхэм 1958–2000 жылдары қырық екі жыл бойы Бостон қаласындағы Король шіркеуінің органшысы қызметін атқарды, бұл лауазым оған шіркеу музыкасын жазуға көп мүмкіндік берді; ол онда ұйымдастырған жексенбі кешкі концерттік сериясы 2007 жылы 50 жылдығын тойлады. Ол CBS радио желісіндегі E. Power Biggs бағдарламасына да жиі шақырылды. Пинкхэм Бостон симфониялық оркестрімен органшы және клавесинші ретінде үнемі өнер көрсетті, сондай-ақ атақты скрипкашы Роберт Бринкпен бірге көп өнер көрсетті, олар Алан Хованесстен скрипка мен клавесинге дуэт жаздырды.
Pinkham taught at the Boston Conservatory beginning in 1946, and at the New England Conservatory of Music from 1959 until his death in 2006; while there, he created and chaired the program on early music performance. In 1951, Pinkham conducted ten works by Boulanger Award winners in their Boston performance première in a special Peabody Mason Concert series commemorating the Paris Bi Millennial year. He also taught at various times at Simmons University (1953–1954), Boston University (1953–1954), and Harvard University (1957–1958). Among Pinkham's notable students were the jazz musician and composer Gigi Gryce (1925–1983) and the composer Mark DeVoto. For forty two years (1958–2000), Pinkham was the organist of King's Chapel in Boston, a position which gave him much exposure to and opportunity to write church related music; the Sunday evening concert series he created there celebrated its 50th anniversary in 2007. He was also a frequent guest on the E. Power Biggs program on the CBS Radio Network. He performed regularly with the Boston Symphony Orchestra as an organist and as a harpsichordist, and he performed extensively with noted violinist Robert Brink, with whom he commissioned a duo for violin and harpsichord from Alan Hovhaness.
Композициялар
Пинкхэмнің шығармалары 20 ғасыр музыкалық ағымдарының кең көрінісін ұсынады. Ол симфониялардан бастап, ән-романстарға дейін дерлік барлық жанрда туындылар жасады, алайда оның музыкасының көп бөлігі діни мазмұнды, көбінесе хорлық және/немесе органмен байланысты. Оның көптеген музыкалық шығармалары шіркеу қызметтерінде немесе басқа да салтанатты шараларда қолдану үшін жазылған және ол Король шіркеуімен ұзақ жылғы байланысын көрсетеді. Мансабының әртүрлі кезеңдерінде ол грегориандық әндерді, ортағасырлық ықпалдағы модальді жазуды және 17 ғасырдың формаларын (1930 және 40 жылдары, Стравинский мен Хиндемиттің ықпалымен және ерте музыканы жаңғыртуға деген ұмтылысын көрсете отырып), додекафония мен сериалдылықты (1950 және 60 жылдары), электрондық музыканы (1970 жылдан бастап) және нео-барокко стилін қабылдады. Пинкхэмнің ең танымал туындыларының кейбіреулері ғибадатханаларға арналған: Рождество, Адвент және Той кантаталары, соңғысы ерекше жиі орындалады. 2003 жылы ол Бостондық ескерткіштер оркестрі үшін жазған «Батшаларға жол ашыңыз» шығармасымен танылды. Ансамбль атына сай, бұл туынды Роберт МакКлоскидің әдемі суреттер кітабына негізделген әйгілі мүсіндерге жақын Бостонның Халық сабағында отбасылар үшін орындалуы тиіс болды. Пинкхэмнің ғылыми еңбегі мен шығармашылығы 1950 жылы Фулбрайт стипендиясымен және 1962 жылы Форд қоры стипендиясымен мойындалды. Ол Жаңа Англия музыка консерваториясынан, сондай-ақ Небраска Веслиан университетінен, Адриан колледжінен, Вестминстер хор колледжінен, Итака колледжінен және Бостон консерваториясынан құрметті дипломдар алды. 1971 жылы ол Харт музыка мектебінде өткен Халықаралық қазіргі заманғы орган музыка фестивалі үшін труба, орган және таспаға арналған «Трампеттің басқа дауыстары» шығармасын жазды. 1982 жылы ол Харт фестиваліне оралып, өзінің клавесин музыкасы туралы лекция оқыды. 1990 жылы Пинкхэм Америка органшылар гильдиясының «Жыл композиторы» атанды. 1995 жылы ол Америка хорлық дирижерлер қауымдастығынан Брок комиссиясын алды. 2006 жылы Пинкхэм Бостон музыканттары қауымдастығы, AFM Local 9 535-тің «Жыл музыканты» атанды.
Pinkham's output represents a broad cross section of 20th century musical trends. He produced work in virtually every genre, from symphonies to art songs, though the preponderance of his music is religious in nature, frequently choral and/or involving organ. Much of his music was written for use in church services or other ceremonial occasions, and reflected his longstanding relationship with King's Chapel. At various points in his career, he embraced plainchant, medievally influenced modal writing, and 17th century forms (in the 1930s and 40s, under the influence of Stravinsky and Hindemith and reflecting his commitment to the early music revival), dodecaphony and serialism (in the 1950s and 60s), electronic music (beginning in 1970), and the neo baroque idiom. Some of Pinkham's best known works are designed for services: the Christmas, Advent, and Wedding cantatas, the latter of which is performed particularly often. In 2003, he gained further notice with his commissioned piece, written for the Boston Landmarks Orchestra, of Make Way for Ducklings. In keeping with the name of the ensemble, the work was designed to be performed for families at the Boston Public Garden, near the famous sculptures based on Robert McCloskey's endearing picture book. Pinkham's scholarship and work were recognized with a Fulbright Fellowship in 1950 and a Ford Foundation Fellowship in 1962. He received honorary degrees from the New England Conservatory of Music as well as from Nebraska Wesleyan University, Adrian College, Westminster Choir College, Ithaca College, and the Boston Conservatory. In 1971, he wrote The Other Voices of the Trumpet for trumpet, organ, and tape, for the inaugural International Contemporary Organ Music Festival at the Hartt School of Music. In 1982, he returned to the Hartt festival to give a lecture about his own harpsichord music. In 1990, Pinkham was named Composer of the Year by the American Guild of Organists. In 1995, he was awarded the Brock Commission from the American Choral Directors Association. In 2006 Pinkham was named Musician of the Year by the Boston Musicians' Association, AFM Local 9 535.
Жеке өмір
Пинкхэм 83 жасында Массачусетс штатының Натик қаласында созылмалы лимфоциттік лейкемиядан қайтыс болды. Одан кейін ұзақ жылдар бойы серігі болған органшы Эндрю Пол Холман қалды.
Pinkham died in Natick, Massachusetts, of chronic lymphocytic leukemia, at the age of 83. He is survived by his longtime partner, the organist Andrew Paul Holman.