Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кристобаль Вака де Кастро (шамамен 1492, Изагре, Леон, Испания – 1566, Вальядолид, Испания) – Перудегі испандық отарлық әкімші.
Cristóbal Vaca de Castro (c. 1492, Izagre, León, Spain – 1566, Valladolid, Spain) was a Spanish colonial administrator in Peru.
Өмірбаян
Вака де Кастроның ата-анасы Гарси Диес де Кастро және Гиомар Кабеза де Вака болды. Ол Саламанкада құқық білімін алды. Ол Мария Магдалена де Квинонес и Озориоға үйленді және олардың сегіз баласы болды. 1536 жылы ол Вальядолидтің Корольдік аудиенциясында судья (оидор) болып тағайындалды. 1540 жылдың 9 қыркүйегінде Сантьяго орденінің рыцары атанды.
Vaca de Castro's parents were Garci Diez de Castro and Guiomar Cabeza de Vaca. He studied law in Salamanca. He married María Magdalena de Quiñones y Osorio, and had eight children with her. In 1536 he was named oidor (judge) in the Royal Audiencia of Valladolid. On September 9, 1540 he was named a knight of the Order of Santiago.
Перуге жол
1540 жылы император Карл V оны Гонсало Писарро мен Диего Альмагро Кішінің топтары арасында тәртіп орнату үшін, Диего Альмагро Үлкеннің өлтірілуінен кейін жіберді. Вака де Кастро адалдығымен, есімімен және батылдығымен танымал болды. Оның ресми лауазымы – juez pesquisidor (арнайы тергеуші). Франсиско Писарро қайтыс болған жағдайда колония үкіметін басқаруға оған рұқсат берілді. 1540 жылдың 5 қарашасында Санлукар де Баррамедадан теңізге шығып, 1541 жылдың қаңтарында Панамаға жетті. Панамада ол Аудиенция президенті ретінде оны реформалады. Ол Перуге жол тартты, бірақ нашар ауа райынан Буэнавентураға (Колумбия) қонуға мәжбүр болды. Буэнавентурадан құрлықпен Калиге сапарлады, онда ауруына байланысты үш ай бойы тоқтап тұрды. Калиде ол Себастьян де Белальказар мен Паскуал де Андагоя арасындағы сот юрисдикциясы туралы дауды реттеуге делдалдық жасады.
In 1540 he was sent by Emperor Charles V to restore order between the factions of Gonzalo Pizarro and Diego Almagro the Younger after the assassination of Diego de Almagro the Elder. Vaca de Castro had a reputation as a man of integrity, sagacity, and courage. His official title was juez pesquisidor (special investigator). He was authorized to take over the government of the colony in the event of the death of Francisco Pizarro. He sailed from Sanlúcar de Barrameda on November 5, 1540, and arrived in Panama in January 1541. While he was there, he reformed the Audiencia, as its president. He sailed for Peru, but was forced by bad weather to land at Buenaventura (Colombia). He proceeded from Buenaventura by land to Cali, where he remained three months because of illness. While in Cali, he mediated in a jurisdictional dispute between Sebastián de Belalcázar and Pascual de Andagoya.
Перудің губернаторы ретінде
Перуге жол тартқанда, Попаян қаласында Франсиско Писарроның қаза тауып, Диего де Алмагроның губернатор болып сайлануы туралы хабар алды. 1541 жылдың 25 қыркүйегінде Китоға жетіп, онда корольшіл күштерді біріктірді. Колонияның әкімшісі болып тағайындалып, көптеген әскер жинады. Франсиско де Карвахальдың қолдауымен 1542 жылдың 16 қыркүйегінде Чупас даласында Альмагроны жеңді. Альмагро жеңіліске ұшыраған соң қашуға тырысты, бірақ тұтқынға алынды. Писарристалардың қысымымен Вака де Кастро оның өлім жазасын орындауға бұйырды. 1542 жылы Жаңа заңдар қабылданды. Олар энкомиенда жүйесіндегі ең айқын кемшіліктерді тоқтатуды және соңында жүйені толығымен жоюды мақсат етті. Жаңа заңдар Вака де Кастроға Гонсало Писарро және ескі жүйені қолдаушылармен қиындықтар тудырды. Вака де Кастро олардың мәселесін Корольге ұсынуға келісті. Одан кейін ол елді дамытуға күшін жұмсады, байланыс жолдарын жақсарту, алыс сапарлар үшін қонақүйлерді реттеу және кендерде еңбек ресурстарын бақылау арқылы. 1543 жылы Диего де Рохас басқарымында 200 сарбазды Рио-де-ла-Платаға жіберді. Осы экспедиция Тукуманның ашылуымен байланысты.
Still on the road to Peru, in Popayán he learned of the assassination of Francisco Pizarro and the election of Diego de Almagro as governor. He arrived in Quito on September 25, 1541, where he united the royalist forces behind him. Having made himself governor of the colony, he raised a considerable number of troops. Supported by Francisco de Carvajal, he defeated Almagro on September 16, 1542 in the plains of Chupas. Almagro tried to flee after the defeat, but was taken prisoner. Pressured by the Pizarristas, Vaca de Castro ordered his execution. The New Laws were passed in 1542. They were intended to ban the most obvious abuses of the encomienda system, and eventually abolish the system altogether. The New Laws caused difficulty for Vaca de Castro with Gonzalo Pizarro and other supporters of the old system. Vaca de Castro agreed to present their case to the Crown. Thereafter he concentrated his efforts on developing the country, through improving the means of communication, regulating the inns for cross country travel, and overseeing the use of labor in the mines. In 1543 he sent Diego de Rojas and 200 men to the Río de la Plata. The discovery of Tucumán is credited to this expedition.
Испанияға оралу
Оның орнын 1544 жылы Перудің бірінші вице-королі Бласко Нуньес Вела басты. Нуньес Вела оны Гонсало Писарро көтерілісіне көңіл білдіргені үшін тұтқындатты. Ол Эль-Каллаода түрмеге қамалып, кемемен Панамаға, содан кейін Испанияға жіберілді. Испанияда ол заңсыз байығандығы айыбымен түрмеге отырды, бірақ үш жыл түрмеде өткен соң айыптан босатылды. Кейін Сантьяго орденінің басшысы болып тағайындалды. 1557 мен 1561 жылдар аралығында Кастилия Кеңесінің президенті қызметін атқарды. Ол Вальядолидтегі Сан-Агустин монастыріна зейнетке шығып, 1566 жылы қайтыс болды. Ол монастырь ішінде жерленді.
He was succeeded by the first viceroy of Peru, Blasco Núñez Vela, in 1544. Núñez Vela had him arrested on charges of sympathizing with the rebellion of Gonzalo Pizarro. He was imprisoned in El Callao, then sent by ship to Panama, and then on to Spain. In Spain, he was imprisoned on charges of illegal enrichment, but after three years in prison he was cleared of the charges. Later he was named commander of the Order of Santiago. He was president of the Council of Castile between 1557 and 1561. He retired to the convent of San Agustín in Valladolid, where he died in 1566. He was interred in the convent.