Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Заңдық термин: роман.
Legal term
the novel
Алдын ала ойлау – бұл кейбір құқық жүйелеріндегі кейбір қылмыстардың құрамындағы, сондай-ақ бірнеше жерде бірінші дәрежелі немесе аса ауыр қылмыс үшін қажетті "алдын ала ниет" немесе "алдын ала шешім" (жаман ниетпен) болып табылады. Бұл термин әлі қолданыста болғандықтан, оның мағынасы уақыт өте келе маңызды өзгерістерге ұшырады.
Malice aforethought is the "premeditation" or "predetermination" (with malice) required as an element of some crimes in some jurisdictions and a unique element for first degree or aggravated murder in a few. Insofar as the term is still in use, it has a technical meaning that has changed substantially over time.
Этимология
Malice aforethought – бұл «malice prépensée» заң француз тіліндегі терминінің тікелей аудармасы, сондықтан сипаттауыш француз тіліндегідей есімнен кейін келеді.
Malice aforethought is a direct translation of the Law French term malice prépensée, so the adjective follows the noun as in French.
Құқықтық тарихы
Бұл [алдын ала ойластырылған қасақат] – қазір кісі өлтіруді басқа өлтірулерден ажырататын маңызды өлшем. Ал бұл алдын ала жасалған зұлымдық, malitia praecogitata, емес, қайтыс болғанға қатысты жеке өшпенділік немесе жаман ниет, жалпы жамандыққа ұмтылыс; бұзық, тәлкеулес және қасты жүректің ықпалы: un disposition a faire un male chose [жамандық жасауға бейімділік], және ол заңда ашық немесе жасырын болуы мүмкін. 4 Уильям Блэкстоун комментарийлерінде қараңыз. Зұлымдық алдын ала ойластырылғанның алғашқы заңдық айғағы 1389 жылы Ричард II патшалығына жатады. 1390 жылы Парламент кісі өлтіруді "күтіп, шабуылдау немесе алдын ала дайындалған қасақатпен адам өлтіру" деп анықтады. Осыдан бастап, қазылар алқасы жасалған қылмыстың қасақана болғандығын қарастыруға міндеттелді. Эдвард Стиллингфлит жазған 16 ғасырғы қолжазбада сақталған 1403 жылғы қазылар алқасының нұсқауында былай делінген:
Quote box|align=right|width=25%|quote=This [malice aforethought] is the grand criterion, which now distinguishes murder from other killing: and this malice prepense, malitia praecogitata, is not so properly spite or malevolence to the deceased in particular, as any evil design in general; the dictate of a wicked, depraved, and malignant heart: un disposition a faire un male chose [an inclination to do an evil thing]: and it may be either express or implied in law".|author=William Blackstone|source=4 William Blackstone Commentaries The primary meaning of murdurum continued to be murder fine until the fine was abolished by the Engleschrie Act 1340 (14 Edw. 3 Stat. 1. c. 4). The first statutory mention of malice aforethought dates to the reign of Richard II in 1389. In 1390, Parliament defined murder as "death of a man slain by await, assault, or mallice prepensed". Henceforth, juries were instructed to consider whether a felony had been committed with malice aforethought. A 1403 jury instruction recorded in a 16th century manuscript written by Edward Stillingfleet reads:
Кейбір ғалымдар зұлымдықтың бастауын англосаксон заңдарынан табады, бірақ бұл байланыс даулы. Англосаксон заңдық түсінігінде жасырын күту және шабуыл болған, бірақ бұл ерте кезеңде кісі өлтіру үшін алдын ала ойластыру немесе ниет қажет болды ма, әлі анық емес. Орта ғасырлық ағылшын заңдарында жасырын күту agwait purpense деп аталған, латын тілінде agwait premeditatus деп аталды және жеке бірінші дәрежелі кісі өлтіру айыбы бар штаттарда сақталған. 1891 жылға қарай Техас соттары судьяның қазылар алқасына берген нұсқауларында "жамандық" сөзін ашық көрсету қажет пе, жоқ па деген мәселені талқылаумен шұғылданды. Алайда, 1970 жылдарда Техас қылмыстық кодексіне енгізілген өзгерістерде кісі өлтіру Техаста "қасақана немесе біліп" жасалуы керек деп көрсетілген.
Some scholars have identified concepts from Anglo Saxon law as the origin for malice aforethought, but the connection is disputed. The Anglo Saxon legal concept of forsteal included lying in wait and ambush, but it remains unclear whether or not premeditation or intent were requirements for murder during this early period. It has been argued that forsteal became agwait purpense in medieval English law, which was also called agwait premeditatus in Latin. and remains as a relic in those states with a separate first degree murder charge. As of 1891, Texas courts were overwhelmed with discussing whether "malice" needs to be expressed or implied in the judge's jury instructions. However, the 1970s revision of the Texas Penal Code states that a murder must be committed "intentionally or knowingly" in Texas.
Англия
Ағылшын заңында адам өлтіру үшін қажетті mens rea – адам өлтіру немесе ауыр дене жарақатын келтіру ниеті. R v Moloney [1985] ісінде Лорд Бридж адам өлтірудің mens rea талабындағы "ниет" сөзінің өзінің мағынасын білдіретінін, сондықтан қазылар алқасы осы терминді заңдық тұрғыдан, күнделікті қолданыстағы сияқты қолдануы керек деді. Бұдан әрі, ол айыпталушының адам өлтіру ниеті болуы үшін, өлім немесе ауыр жарақаттың қазіргі әрекеттердің "табиғи" салдары екенін болжау немесе білу жеткіліксіз екенін, одан гөрі ниеттің болуын нақты дәлелдеу қажет екенін айтты. Бұл ниет элементі айыпталушының мақсаты немесе себебі адам өлтіру немесе ауыр дене жарақатын келтіру болған жағдайда орындалады (бұл "тікелей ниет" деп аталады), сондай-ақ айыпталушының мақсаты немесе себебі мұндай салдарға әкелу болмаған жағдайда да орындалады, бірақ (Лорд Стейннің R v Woollin ісінде айтқандай) айыпталушының әрекетінің нәтижесінде өлім немесе ауыр дене жарақаты "сөзсіз болжамды" болса және айыпталушы мұны түсінген болса (бұл "жасырын ниет" деп аталады).
In English law, the mens rea requirement of murder is either an intention to kill or an intention to cause grievous bodily harm. In R v Moloney [1985], Lord Bridge held that intent, as defined in the mens rea requirement of murder, 'means intent', so the jury should simply use the term intent legally as they would in normal parlance. Furthermore, he held that for the defendant to have the mens rea of murder, there must be something more than mere foresight or knowledge that death or serious injury is a "natural" consequence of the current activities: there must be clear evidence of an intention. This element of intention is fulfilled when the defendant's motive or purpose was to cause death or serious bodily harm (also known as 'direct intent') but also when the defendant's motive or purpose was not to cause death or grievous bodily harm but (as held by Lord Steyn in R v Woollin) death or serious bodily harm was a 'virtual certainty' of the defendant's act, and the defendant appreciated that to be so (also known as 'oblique intent.')
Австралия
Алдын ала ойластыру енді адам өлтіру үшін айыптау алу үшін қажетті менс реа элементі болып қарастырылмайды. Бұл термин – адам өлтіруге жеткілікті барлық саналы күйлерді қамтитын жалпылама сөз. Австралияның көптеген юрисдикциялары айыпталушының өз әрекеттерінің салдарына қатысты белгілі бір дәрежеде нақты хабардар болуын адам өлтіру үшін айыптауды негіздеу үшін талап етеді. Австралияның Жоғарғы соты, адам өлтіруге айыптау алу үшін маңызды болатын, өлтіру ниетінен бастап, салдарына немқұрайлы қарауға дейінгі менс реа спектрі бар екенін растады. Дегенмен, Жоғарғы сот, қарапайым өлтіру ісінде алдын ала ойластыруды дәлелдеудің қажеті жоқ деп шешті. Виктория Жоғарғы сотының толық құрамы қарапайым өлтірудің екі түрін ажыратты: салдарына немқұрайлы қарау арқылы жасалған қарапайым өлтіру және қылмыстық немқұрайлылық арқылы жасалған қарапайым өлтіру. R v Nydam ісінде, қылмыстық немқұрайлылық арқылы жасалған қарапайым өлтіру айыптамасында алдын ала ойластыру элементі ретінде нақты жоқ деп шешілді.
Malice aforethought is no longer regarded as a necessary mens rea element to obtain a murder conviction. The term is a catch all phrase that encompasses all the states of mind that are sufficient mens rea for murder. Most Australian jurisdictions require some degree of actual awareness of the resulting consequences of the accused's own actions to justify a murder conviction. The High Court of Australia affirmed that there is a spectrum of mens rea ranging from intention to kill to reckless indifference that would be relevant in securing a murder conviction. However, the High Court ruled that it was not necessary to prove malice aforethought in a manslaughter conviction. The Full Court of the Supreme Court of Victoria distinguished between the two classes of manslaughter. They were manslaughter by reckless indifference and manslaughter by criminal negligence in R v Nydam in which malice aforethought was definitively ruled out as an element in a charge of manslaughter by criminal negligence.