Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Крик соғысы барысында болған шайқастар. Эмукфау және Энотачопо ағысы (немесе Энотачопко ағысы) шайқастары Эндрю Джексонның Крик соғысындағы әскери науқанының бір бөлігі болды. Олар 1814 жылдың қаңтарында, шамамен Horseshoe Bend-тің солтүстік-шығысында өтті.
Battles fought during the Creek War
The battles of Emuckfaw and Enotachopo Creek (or Enotachopco Creek) were part of Andrew Jackson's campaign in the Creek War. They took place in January 1814, approximately northeast of Horseshoe Bend.
Өмірбаян
Талладегадан кейін Джексонды жабдықтау тапшылығы және оның әскерінің қысқа мерзімге шақырылуынан туындаған тәртіптік мәселелер мазалады. Теннессиге аттарды қайта алып келген генерал Джон Коффи Джексонға кавалерия дезертирлік жасағанын хабарлады. 1813 жылдың соңына қарай Джексон бір ғана полкке дейін азайды, олардың қызмет мерзімі қаңтардың ортасында аяқталуға тиіс еді. Губернатор Уилли Блаунт 2500 жаңа сарбаз шақыруға бұйрық бергенімен, Джексон толық құрамына ақпан айының соңына дейін жете алмайды. 14 қаңтарда күтпеген жерден 900 жаңа сарбаз келгенде, Джексон 103 адамнан тұратын ядролық құрамға және "өз әскері тастап кеткен" Коффиге қалды. Джексонның әскері шайқасқа дейін 175 ополченник және 30 артиллериядан тұрды, сонымен қатар 200-ге жуық жауынгерлері бар Төменгі Крик және Чероки тайпаларының көмегіне ие болды. Криктердің қатарында 400-500 жауынгер болды.
After Talladega, Jackson was plagued by supply shortages and discipline problems arising from his men's short term enlistments. General John Coffee, who had returned to Tennessee for remounts, wrote Jackson that the cavalry had deserted. By the end of 1813, Jackson was down to a single regiment whose enlistments were due to expire in mid January. Although Governor Willie Blount had ordered a new levy of 2,500 troops, Jackson would not be up to full strength until the end of February. When a draft of 900 raw recruits arrived unexpectedly on January 14, Jackson was down to a cadre of 103 and Coffee, who had been "abandoned by his men." Jackson's men consisted of 175 militia and 30 artillery before the battle and were aided by Lower Creek and Cherokee natives, who had around 200 warriors. The Creek numbered between 400 and 500 warriors.
Ұрыстар
Жаңадан келген сарбаздардың қызмет мерзімі 60 күн болғандықтан, Джексон өзінің сынақтан өтпеген әскерін барынша пайдалануға шешім қабылдады. Ол 17-сі күні Форт-Стротерден шығып, Грузия милициясымен ынтымақтастық үшін Эмукфау ауылына қарай жорыққа шықты. Бірақ бұл қауіпті шешім еді. Олар сандық артықшылығы бар қарсыласқа қарсы қиын жерлермен ұзақ жол жүруге тиіс болды, ал сарбаздар тәжірибесіз және тәртіпсіздік көрсетіп жатты. Егер Джексон жеңіліске ұшырағанда, соғыс ұзаққа созылар еді. 1814 жылдың 22 қаңтарында Джексон Эмукфаудан шамамен 19 шақырым қашықтықта орналасқан. Таң атқанда, 5 шақырым қашықтықта орналасқан «Қызыл таяқтардың» күшті күші Джексонның орналасқан жеріне шабуыл жасады, бірақ шамамен отыз минуттан кейін кері шегінді. Джексон 400 сарбаздан тұратын Кофені индиан лагерін өртеп жіберуге жіберді. Кофи олардың қорғаныс позициясының күшті екенін көрген соң, шабуылға түспей, Джексонның орналасқан жеріне қайтып келді. «Қызыл таяқтар» тағы да шабуыл жасады. Кофи шағын топты жақтан айналдыруға жетекшілік еткен кезде ауыр жарақат алды. Криктер 54 адам өлтіріліп, қуып шығарылды. Осы сәтте Джексонның Форт-Стротерге шегінуден басқа амалы қалмады. Эмукфау өзенін кесіп өтудің қиындығына байланысты, Джексон Форт-Стротерге оралу үшін ұзақ жолды таңдады. Дегенмен, кесіп өту қиын болды. 1814 жылдың 24 қаңтарында ол өзеннен қайтадан өтіп басталды. Джексонның артиллериясы кешенге жақындағанда, орманнан дабыл естілді. Шабуыл күтіліп отырғанын сезген Джексон алдыңғы жасағына қарсы шабуыл жасап, жауды қоршауға алуға бұйрық берді. Артынан ергендер үрейленіп, қашқа жол тартты. Белгісіз себептермен «Қызыл таяқтар» жағдайды пайдалана алмады, ал бірнеше қорғаушылар оларды кері шегіндірді. Джексонның екі шайқаста 24 сарбазы қаза тауып, 71-і жараланды. Криктер 54 адам өлтіріліп, жараланғандардың саны белгісіз.
Since new men had sixty day enlistment contracts, Jackson decided to get the most out of his untried force. He departed Fort Strother on the seventeenth and marched toward the village of Emuckfaw to cooperate with the Georgia Militia. However, this was a risky decision. It was a long march through difficult terrain against a numerically superior force, and the men were inexperienced and insubordinate. A defeat of Jackson would have prolonged the war. On January 22, 1814, Jackson was encamped about 12 mile (19 km) from Emuckfaw. At dawn, a strong force of Red Sticks, camped 3 mile (5 km) away, attacked Jackson's position but were driven off after about thirty minutes. Jackson sent Coffee with a force of 400 to burn the Indian camp. Upon seeing the strength of their position, Coffee did not attack and returned to Jackson's position. The Red Sticks attacked again. Coffee was seriously wounded when he led a small party to turn their flank. The Creek were driven off with a loss of 54 killed. At this point, Jackson had no choice but to retreat to Fort Strother. Because of the difficulty of the earlier crossing of the Emuckfaw Creek, Jackson took a longer route back to Fort Strother. Even so, the crossing was difficult. On the morning of January 24, 1814, he began to re cross the creek. When Jackson's artillery was about to enter the ford, alarm shots sounded in the woods. Having anticipated an attack, Jackson had ordered his advance guard to counterattack and attempt an envelopment. The rear guard panicked and retreated. For reasons unknown, the Red Sticks were unable to take advantage of the situation, and a handful of defenders drove them off. Jackson's losses for the two engagements were 24 killed and 71 wounded. The Creek's casualties were 54 killed and an unknown number of wounded.
Салдары
Джексон кері шегінуге мәжбүр болғанымен, Қызыл таяқтар американдық әскерлерге қарсы шешуші жеңіс алудың ең үздік мүмкіндігінен айырылды. Джексон Форт-Стротерге қайтып келді және наурыздың ортасына дейін шабуылды жаңартпады.
Although Jackson had been forced to withdraw, the Red Sticks had lost their best opportunity for a decisive victory against the American forces. Jackson returned to Fort Strother and did not resume the offensive until mid March.