Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кино актері (1912–1998)
American film actor (1912–1998)
Дэйн Кларк (шын аты Бернхардт Занвилевиц; 26 ақпан 1912 – 11 қыркүйек 1998) – американдық кейіпкерлік актер, ол өзін "қатарлы Джо" деп сипаттаған.
Dane Clark (born Bernhardt Zanvilevitz; February 26, 1912September 11, 1998) was an American character actor who was known for playing, as he labeled himself, "Joe Average."
Ерте өмір
Кларк Бернхардт Занвилевиц (кейін Бернард Занвилл) болып дүниеге келді, ол спорттық тауарлар дүкенінің иесі Самуил мен оның әйелі Розаның ұлы. Оның туған күні туралы әртүрлі дереккөздерде пікір таласы бар. 1936 жылы Корнелл университетін бітірді, ал 1938 жылы Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы Санкт-Джон университетінің құқық мектебінде заңгер мамандығын алды, бұл оның қазіргі ғимараты Куинс қалашағындағы Санкт-Джон кампусында салынар алдында болған. Ұлы депрессия жылдарында ол кәсіби боксшы, екінші лига бейсболшысы, құрылысшы және модель болып жұмыс істеді. Ол Бродвейдегі кішкентай рөлдерден бастап үлкен рөлдерге көтеріліп, ақырында 1937 жылғы «Егеуқырлар мен адамдар» қойылымында Уоллес Фордтан Джордж рөлін қабылдады.
Clark was born Bernhardt Zanvilevitz (later Bernard Zanville), the son of Samuel, a sporting goods store owner, and his wife Rose. His date of birth is a matter of some dispute among different sources. He graduated from Cornell University in 1936 and earned a law degree in 1938 at St. John's University School of Law in Brooklyn, New York, which was before its current building was constructed at St. John's campus in Queens. During the Great Depression, he worked as a professional boxer, minor league baseball player, construction worker, and model. He progressed from small Broadway parts to larger ones, eventually taking over the role of George from Wallace Ford in the 1937 production of Of Mice and Men.
Фильм
Кларктың алғашқы фильмі "Янкилердің мақтанышы" (1942) болды. Paramount студиясында түсірілген "The Glass Key" (1942) фильмінде эпизодтық рөлде ойнады, бірақ титрде көрсетілмеген.
Clark's first film was The Pride of the Yankees (1942). He had an uncredited bit in The Glass Key (1942) at Paramount.
Warner Bros. кино студиясы.
Кларк 1943 жылы Warner Bros. компаниясымен келісімшарт жасағанда үлкен мүмкіндік алды. Ол өз дәуірінің ең танымал актерлерімен бірге жұмыс істеді, көбінесе "Солтүстік Атлантикадағы әрекет" (1943) сияқты соғыс фильмдерінде, Хэмфри Богартпен бірге ойнап, осы рөлмен танымал болды. Кларк айтуынша, Богарт оған сахналық есімін берген. Ол "Токиоға жол" (1943) фильмінде Кэри Грант пен Джон Гарфилдтен кейін үшінші болып тізілді, ал "Тек ойласам" (1944) фильмінде Дэннис Морган мен Элеонор Паркермен бірге ойнады. "Голливуд кантинасында" (1944) ол басты рөлдердің бірін сомдады, көптеген Warner актерлері өздерінің ролінде камео түсіріліміне қатысты, ал ол нақты кейіпкерді ойнады. Кларк 1944 жылы Жанис Пейджбен бірге "Мен ойнамаймын" атты қысқаметражды фильмде басты рөлді ойнады, ол 1945 жылы "Ең үздік қысқаметражды фильм" (Екі ролик) номинациясында "Оскар" сыйлығын жеңіп алды. Кларк Морганды "God Is My Co Pilot" (1945) және Гарфилдті "Теңізшілердің мақтанышы" (1945) фильмдерінде көмектесті. 1945 жылы көрсетушілер Кларкты АҚШ кассасындағы ең танымал 16-шы актер деп таныды.
Clark got his big break when he was signed by Warner Bros. in 1943. He worked alongside some of his era's biggest stars, often in war movies such as Action in the North Atlantic (1943), his breakthrough part, opposite Humphrey Bogart. According to Clark, Bogart gave him his stage name. He was third billed in Destination Tokyo (1943) beneath Cary Grant and John Garfield, and in The Very Thought of You (1944) with Dennis Morgan and Eleanor Parker. He had one of the leads in Hollywood Canteen (1944), playing an actual role while most Warners stars made cameo appearances as themselves. Clark had the lead in the 1944 short film I Won't Play with Janis Paige, which received the 1945 Academy Award for Best Short Subject (Two Reel). Clark supported Morgan in God Is My Co Pilot (1945) and Garfield in Pride of the Marines (1945). Exhibitors voted Clark the 16th most popular star at the US box office in 1945.
Бас кейіпкер
Кларк 1946 жылғы «Жоғалған өмір» фильмінде Бетт Дэвис пен Гленн Фордқа көмектесті және 1946 жылғы қылмыс фильмі «Оның адамы» үшін басты рөлге ие болды. Одан кейін 1947 жылғы «Осылай әйелдермен», 1947 жылғы «Тынық аңғар» және 1948 жылғы «Құшақтағы сен» фильмдері түсірілді. Republic Pictures оны Франк Борзадждың «Айшығысы» (1948) фильміндегі басты рөлге шақырды. Warner Bros. студиясында ол «Whiplash» (1948) фильмінде ойнады. Кларк «Намыссыз» (1948) үшін United Artists-қа, содан кейін «Бакфайр» (1950) және «Баррикада» (1950) үшін Warner Bros.-қа оралды. Ол «Highly Dangerous» (1950) фильмін түсіру үшін Англияға, ал «Gunman in the Streets» (1951) фильмін түсіру үшін Францияға сапарлады. Columbia студиясында ол «Ешқашан құмар ойыншыға сенбе» (1951) фильмінде ойнады. Ол United Artists студиясының «Fort Defiance» (1951) вестернінде түсті. Ол «Қарлығаш және әйел» (1953), «Прокси арқылы кісі өлтіру» (1954) және «Бес күн» (1955) фильмдері үшін Ұлыбританияға қайтып келді, бәрі Hammer Films студиясы үшін. АҚШ-та ол Гарлем Глобтроттерспен бірге «Go Man Go» (1954) және «Ең қатал адам» (1955) фильмдерінде ойнады. 1950 жылдары ол студия құрылған кезде шақырылған негізгі мүшелерді есептемегенде, Актерлер студиясының өмірлік мүшелігімен марапатталған аз ғана актерлердің бірі болды.
Clark supported Bette Davis and Glenn Ford in A Stolen Life (1946) and was promoted to top billing for Her Kind of Man (1946), a crime film. He followed it with That Way with Women (1947), Deep Valley (1947), and Embraceable You (1948). Republic Pictures borrowed him to play the lead for Frank Borzage in Moonrise (1948). At Warner Bros., he was in Whiplash (1948). Clark went to United Artists for Without Honor (1948), then back to Warner Bros. for Backfire (1950) and Barricade (1950). He travelled to England to make Highly Dangerous (1950) and France for Gunman in the Streets (1951). Back at Columbia he was in Never Trust a Gambler (1951). He acted in the United Artists Western Fort Defiance (1951). He returned to Britain for The Gambler and the Lady (1953), Murder by Proxy (1954) and Five Days (1955), all for Hammer Films. In the US, he was in Go Man Go (1954) with the Harlem Globetrotters and Toughest Man Alive (1955). During the 1950s, he became one of a small group of actors (excluding the original 'founding' members brought in at the Studio's inception) awarded life membership in the Actors Studio.
Радио, теледидар және кейінгі фильмдер
Кларк қысқа мерзімді радио бағдарламасы «Қылмыс және Питер Чемберс» бағдарламасында Питер Чемберс рөлін ойнады, бұл 1954 жылдың 6 сәуірінен 7 қыркүйегіне дейін көрсетілген жарты сағаттық шоу болды. Кларк алғаш рет 1940 жылдардың соңында теледидарда пайда болды, ал 1950 жылдардың ортасынан кейін толық метражды фильмдерге қарағанда осы ортада көбірек жұмыс істеді. 1954/1955 жылғы маусымда ол қылмыстық драмада Ричард Адамс рөлінде ойнады. 1955 жылдың 1 шілдесінде «Шрайк» пьесасында ойнап жатқанда, басты рөлді сомдаған Изабель Боннер ми қан кетуінен қайтыс болды. Оқиға ауруханада болды, ал Изабель Боннер төсекте құлағанда, Дейн Кларк дереу оның қолына қол тигізіп: «Энн, маған сөйле. Не болды? Не жаман, жаным? Мен сені жақсы көремін», – деді. Содан кейін, жағдайдың нашар екенін түсінген ол сахнадан тысқа қарай бұрылып: «Пердені түсіріңдер!» деді. Көрермендердің арасында болған киномонтаждаушы Гарольд Корнсуиттің кейінірек айтуынша: «Бұл соншалықты шынайы болды, көрермендердің көптегені жылап отырды». Ол 1956 жылғы «Қарулы адам» және 1957 жылғы «Заңнан тыс бала» фильмдерімен қайта оралды. 1958 жылы ол «Джон Уилбут оқиғасында» «Вагон пойызы» телесериалында қонақ ретінде пайда болды. Кларк Джон Уилбут рөлін ойнады, пойыздағылардың кейбіреуі оны Линкольнге жасалған қастандықтан қашып жүрген Джон Уилкс Бут деп ойлады. 1959 жылы ол Хэмфри Богарттың «Батыл кәсіп» телесериалындағы Слейт рөлін қайта ойнады. Ол сондай-ақ «Фэй Эмерсонның керемет қаласы», «Оқиғамен кездесу», CBS-тің «Жабайы жылқы» телешоуларында, «Түндегі келуші» эпизодында және «Түйсік аймағы» телесериалының «Басты қозғаушы» эпизодында қонақ ретінде ойнады. 1970 жылы ол «Үнсіз күш» телесериалының бір эпизодында ойнады және «Макмастерлер» (1970) фильмінде рөл сомдады. Сол жылы ол «Шайлодан келген адамдар» телесериалында Бартон Эллис рөлін ойнады, бұл ұзақ жылдар бойы көрсетілген «The Virginian» телесериалының жаңа аты, «Жұмбақты ханым Тейт» атты эпизодта. Ол сондай-ақ 1973 жылы «Перри Мейсон» телесериалының жаңа нұсқасында лейтенант Трагг рөлін ойнады және 1976 жылғы «Бір кездері батыр» мини-сериалында пайда болды.
Clark played Peter Chambers in the short lived radio program Crime and Peter Chambers, a half hour show which aired from April 6 to September 7, 1954. Clark first appeared on television in the late 1940s, and after the mid 1950s worked much more in that medium than in feature films. In the 1954/1955 season, he co starred as the character Richard Adams in the crime drama Justice. On July 1, 1955 while starring in the play The Shrike, the lead actress Isabel Bonner, suffered a brain hemorrhage and died. The scene took place in a hospital, and when Isabel Bonner collapsed on a bed, Dane Clark, ad libbing, put his arm around Bonner and said, "Ann, speak to me. Is something the matter? What's wrong, darling? I love you." Then, realizing something was wrong, he turned to the wings and said "Bring down the curtain." A film editor in the audience, Harold Cornsweet, later said of the ad libbed scene: "It was so realistic that people in the audience were crying." He returned to films for The Man Is Armed (1956) and Outlaw's Son (1957). In 1958 he was a guest star on the television series Wagon Train in The John Wilbut Story. Clark played John Wilbut, a man who some on the train believe to be John Wilkes Booth on the run from the assassination of Lincoln. In 1959, he reprised Humphrey Bogart's role as Slate in Bold Venture, a short lived television series. He also guest starred on a number of television shows, including Faye Emerson's Wonderful Town, Appointment with Adventure, CBS's Rawhide in the episode "Incident of the Night Visitor", and The Twilight Zone, in the episode "The Prime Mover". In 1970, he guest starred in an episode of The Silent Force and had a role in The McMasters (1970). That same year he appeared as Barton Ellis on The Men From Shiloh, rebranded name of the long running TV Western series The Virginian in the episode titled "The Mysterious Mrs. Tate." He also played Lieutenant Tragg in the short lived revival of the Perry Mason television series in 1973, and appeared in the 1976 miniseries Once an Eagle.
Өлім
Кларк 1998 жылдың 11 қыркүйегінде Санта-Моникадағы (Калифорния штаты) Сент-Джон ауруханасында өкпе рагынан қайтыс болды. Оның денесі кремацияланды және күлі әйеліне берілді.
Clark died on September 11, 1998, of lung cancer at St. John's Hospital in Santa Monica, California. His remains were cremated and his ashes given to his widow.