Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын композиторы (1787–1856)
English composer (1787–1856)
Генри Роули Бишоп (18 қараша 1787 – 30 сәуір 1856) – романтизм дәуірінің алғашқы кезеңіндегі ағылшын композиторы. Ол ең белгілі "Үй! Сағынышпен үй!" және "Міне, тыңда! Жұмсақ қарлығаша!" әндерімен танымал. Бишоп 80 опера, опера, кантата және балеттерді қоса алғанда, 120-ға жуық драмалық туындының композиторы немесе аранжировщигі болды. 1842 жылы ол рыцарь дәрежесіне ие болды. Бишоп өз заманында Лондонның ірі театрларының барлығында жұмыс істеді – Ковент-Гардендегі Корольдік опера театры, Дрюри-Лейн Корольдік театры, Воксхолл бақтары және Хеймаркет театры, сондай-ақ Эдинбург және Оксфорд университеттерінде музыка профессоры қызметін атқарды. Оның екінші әйелі – танымал сопрано Анна Бишоп, ол британдық қоғамды дүрліктірді, оны тастап, арфашы Николас Чарльз Боксамен ашық қарым-қатынаста болды, Бокса Сиднейде қайтыс болғанша осылай жалғасты.
Sir Henry Rowley Bishop (18 November 178730 April 1856) was an English composer from the early Romantic era. He is most famous for the songs "Home! Sweet Home!" and "Lo! Hear the Gentle Lark." He was the composer or arranger of some 120 dramatic works, including 80 operas, light operas, cantatas, and ballets. Bishop was Knighted in 1842. Bishop worked for all the major theatres of London in his era – including the Royal Opera House at Covent Garden, the Theatre Royal, Drury Lane, Vauxhall Gardens and the Haymarket Theatre, and was Professor of Music at the universities of Edinburgh and Oxford. His second wife was the noted soprano Anna Bishop, who scandalised British society by leaving him and conducting an open liaison with the harpist Nicolas Charles Bochsa until the latter's death in Sydney.
Өмір
Бишоп Лондонда дүниеге келді, әкесі сағат жасаушы және тігін-тоқыма сатушы болған. 13 жасында Бишоп толық уақытты білім алуын тоқтатып, туысымен бірге музыка баспашысы болып жұмыс істеді. Ньюмаркетте жокей болып оқығаннан кейін, ол Лондондағы Франческо Бьянкиден гармония сабақтарын алды. 1804 жылы ол "Анжелина" атты музыкалық туындысын жазды, ол Маргейтте орындалды. 1806 жылы Хеймаркеттегі Корольдік театрда ашылған "Тамерлан мен Бажазет" балетіне ол музыка жазды, бұл оған тұрақты қызметке ие болуға мүмкіндік берді. Оның алғашқы операсы "Черкес қалыңдық" 1809 жылдың 23 ақпанында Драри-Лейндегі Корольдік театрда қойылды, бірақ келесі күні театр өртеніп кетті, сондықтан ол ноталарды жадынан қайта жазуға мәжбүр болды. Бұл қойылымның примадоннасы, Лайонс ханым, Бишоптың бірінші әйелі болды. "Манияк" (1810) операсымен сахнадағы екінші табысынан кейін Бишоп келесі 14 жыл бойы Ковент-Гарденнің музыкалық директоры болды. 1813 жылы ол Корольдік филармониялық қоғамның негізін қалаушы мүшесі атанды. 1825 жылы Роберт Эллистон Бишопты Ковент-Гарденнен Драри-Лейндегі қарсылас театрға қызметін ауыстыруға көндірді, онда ол басқалармен қатар, "Мың бір түннің" оқиғасына негізделген "Аладдин" операсын жазды. Ол екінші театрдың тапсырысы бойынша Вебердің "Оберон" операсына бәсекелес болуы тиіс еді. "Аладдин" сәтсіз аяқталып, Бишоптың опералық композитор ретіндегі мансабы аяқталды. Дегенмен, ол басқа композиторлардың операларын қайта өңдеді. 1827 жылы Ковент-Гардендегі хабарламада "Фигароның үйлену тойы" қойылымы туралы жазылған, онда Моцарттың операларынан таңдалған музыка мен увертюра, ал жаңа музыканы мырза Бишоп жазған. Онда Мисс Патон орындаған "Арғы, арғы, таудың арғы жағына" атты ария да болды. 1841 жылы ол Эдинбург университетінде Музыка профессоры болып тағайындалды, бірақ 1843 жылы қызметтен кетті. 1848 жылы ол Оксфорд университетінде Уильям Крочтың орнын басып, 1853 жылға дейін Хизер музыка профессоры болды. Уильям Денслоудың сөзіне сүйенсек, Бишоп масон болған. Бишоп 1842 жылы осы құрметке ие болған алғашқы композитор атанды. Бишоптың соңғы жылдары жанжалдармен толы болды. Ол 1831 жылы екінші әйелі, әнші Энн Ривьерге, Дэниел Ривьердің қызы және Роберт Ривьердің қарындасына үйленді. Ол күйеуінен жиырма үш жас кіші еді, олардың үш баласы болды. 1839 жылы Анна Бишоп (қазіргі атымен) күйеуі мен үш баласын тастап, сүйіктісі және аккомпаниаторы, арфашы және композитор Николас Чарльз Боксамен бірге қашып кетті. Олар Англиядан шығып, 1856 жылы Австралияның Сидней қаласында қайтыс болғанға дейін шетелде концерттер беріп жүрді. Бишоп Кенсингтон бағындағы Альберт ескерткішінің оңтүстік жағындағы Парнас фризіндегі рельефті мүсінмен еске алынады, онда ықпалды композиторлар, сәулетшілер, ақындар, суретшілер мен мүсіншілер бейнеленген; ол 19 ғасырдың жалғыз британ композиторы.
Bishop was born in London, where his father was a watchmaker and haberdasher. At the age of 13, Bishop left full time education and worked as a music publisher with his cousin. After training as a jockey at Newmarket, he took some lessons in harmony from Francesco Bianchi in London. In 1804 he wrote the music to a piece called "Angelina", which was performed at Margate. He wrote the music for a ballet, Tamerlan et Bajazet, which opened in 1806 at the King's Theatre, Haymarket and led to a permanent post. His first opera, The Circassian Bride, was performed at the Theatre Royal, Drury Lane on 23 February 1809, but on the following night the theatre burned down, forcing him to re write the score from memory. The prima donna of that production, a Miss Lyons, became Bishop's first wife. After his second success on the stage with The Maniac (1810), Bishop became music director of Covent Garden for the next 14 years. In 1813, he was a founding member of the Royal Philharmonic Society. In 1825 Bishop was induced by Robert Elliston to transfer his services from Covent Garden to the rival house in Drury Lane, for which he wrote, among others, the opera Aladdin, based on the story from 1001 Nights. It was intended to compete with Weber's Oberon, commissioned by the other house. Aladdin failed, and Bishop's career as an operatic composer came to an end. He did, however, rework operas by other composers. An 1827 Covent Garden playbill records a performance of the Marriage of Figaro with "The Overture and Music selected chiefly from Mozart's operas – the new music by Mr Bishop". It included an aria called Follow, follow o'er the mountain, sung by Miss Paton. In 1841 he was appointed Reid Professor of Music in the University of Edinburgh, but resigned the office in 1843. In 1848 he became Heather Professor of Music at the University of Oxford, succeeding William Crotch, until 1853. According to William Denslow, Bishop was a freemason. Bishop was knighted in 1842, the first composer ever to receive that honour. Bishop's later years were clouded by scandal. He had married his second wife, the singer Ann Rivière, daughter of Daniel Riviere and sister of Robert Riviere, in 1831. She was twenty three years younger than he, and they had three children. In 1839, Anna Bishop (as she was now known) abandoned her husband and three children to run off with her lover and accompanist, the harpist and composer Nicolas Charles Bochsa. They left England to give concert tours abroad until Bochsa died in Sydney, Australia, in 1856. Bishop is commemorated on the south side of the Albert Memorial in Kensington Gardens by a relief sculpture on the Frieze of Parnassus, which depicts influential composers, architects, poets, painters, and sculptors; he is the only 19th century British composer represented.