Чанктонбери Ринг – ежелгі төбе қорғаны, археологиялық ескерткіш. Б.з.д. қола және темір дәуірінен қалған қоршаулар, обалар мен тарихи іздерді зерттеңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чанктонбери рингі – Англияның Батыс Сассекс графтығындағы Вашингтон және Вистон азаматтық округтерінің шекарасында орналасқан Оңтүстік Даунс төбесіндегі Чанктонбери төбесіндегі тарихи төбелік бекініс. Қазір Оңтүстік Даунс жолының бөлігі болып табылатын, төбе бойымен созылатын ежелгі жол бар. Бұл 2000 жылдан астам уақыт бойы құрылған тарихи ескерткіштер жиынтығының бір бөлігі, оның ішінде қола дәуірінен саксон кезеңдеріне дейінгі дөңгелек обалар және темір дәуірі мен римдік кезеңдерге дейінгі қоршаулар бар. Дөңгелек пішінді, төменгі топырақ қоршауы мен ормен қоршалған Чанктонбери рингінің кейінгі қола дәуіріне немесе ерте темір дәуіріне жатады деп саналады. Құрылыстың мақсаты белгісіз, бірақ ол қорғаныс бекінісі, мал айдау алаңы немесе тіпті діни қасиетті орын сияқты әртүрлі қызметтерді атқарған болуы мүмкін. Бірнеше ғасыр пайдаланғаннан кейін, ол шамамен бес жүз жылға тасталып, римдік кезеңде қайта қолданысқа енді. Төбелік бекіністің ішінде екі римдік-британдық храм салынды, олардың бірі шошқаға табыну культіне арналған болуы мүмкін. Біздің заманымыздың төртінші ғасырының соңында соңғы рет тасталғаннан кейін, 18 ғасырдың ортасында жер иесі осы орынды әдемілеу үшін периметріне шыршы ағаштарын отырғызғанға дейін, тек мал жаю үшін ғана пайдаланылды. Ағаштар 1987 жылғы Ұлы дауыл кезінде көптеп зардап шекті, бірақ бұл жергілікті маңызды орынға айналды. Ескі немесе зардап шеккен ағаштардың орнына бірнеше рет қайта отырғызу археологтарға осы орынның тарихы туралы көптеген мәліметтер ашқан қазба жұмыстарын жүргізуге мүмкіндік берді.
Chanctonbury Ring is a prehistoric hill fort atop Chanctonbury Hill on the South Downs, on the border of the civil parishes of Washington and Wiston in the English county of West Sussex. A ridgeway, now part of the South Downs Way, runs along the hill. It forms part of an ensemble of associated historical features created over a span of more than 2,000 years, including round barrows dating from the Bronze Age to the Saxon periods and dykes dating from the Iron Age and Roman periods. Consisting of a roughly circular low earthen rampart surrounded by a ditch, Chanctonbury Ring is thought to date to the late Bronze Age or early Iron Age. The purpose of the structure is unknown but it could have filled a variety of roles, including a defensive position, a cattle enclosure or even a religious shrine. After a few centuries of usage, it was abandoned for about five hundred years until it was reoccupied during the Roman period. Two Romano British temples were built in the hill fort's interior, one of which may have been dedicated to a boar cult. After its final abandonment around the late fourth century AD, the hill fort remained unoccupied save for grazing cattle until a mid 18th century landowner planted a ring of beech trees around its perimeter to beautify the site. They became a famous local landmark until largely being destroyed in the Great Storm of 1987. Periodic replanting on a number of occasions to replace old or destroyed trees has afforded archaeologists the opportunity to carry out a series of excavations which have revealed much about the history of the site.
Сипаттама
Чанктонбери сақинасы солтүстікке қарай Сассекс Вельді көріп тұрған биік орналасқан, солтүстік-батыс және солтүстік-шығыс жағында тік табиғи жартастың шетінде орналасқан. Ол шығыс және батыс жақтан жоталар арқылы жететін ұзын, тар және көбінесе ағашсыз жазықтың ортасында жатыр. Тригонометриялық нүкте Сақинадан батысқа қарай орналасқан, және Ordnance Survey деректері бойынша теңіз деңгейінен жоғары тіркелген. Бұл бастапқыда Чанктонбери төбесінің ең жоғары нүктесі деп есептелгенімен, соңғы өлшемдер Сақина аумағы теңіз деңгейінен шамамен жоғары екенін көрсетті. Археологтар бұл бекіністі "бір қабырғалы, төбелік қамал" деп сипаттайды, яғни төменгі қоршаумен жабдықталған жалғыз қабырғалы жер жұмысы. Төбелік қамалға бастапқы кіреберіс оңтүстік-шығыс жағындағы шамамен 1,5 метрлік саңылау арқылы жасалған, онда тас жолдың іздері сақталған. Оңтүстік-батыс жағында да қабырғада саңылау бар, бірақ ол қамал қолданыстан шыққаннан кейін, әлдеқайда кейінірек жасалған болуы мүмкін, себебі онда тас жолдың іздері жоқ. Қабырға және сыртқы ор қазаншұңқы оңтүстік жағында жақсы сақталған, бірақ оған қазылған екі кішкентай карьерлердің әсерінен сәл зақымдалған. Эрозия және топырақ жылжуы салдарынан солтүстік жағындағы жер жұмыстары азайды және арықтың іздері ғана қалды. Қамалдың периметрі мен ішкі аумағы егілген қарағай ағаштарымен жабылған. Неолит және ерте қола дәуірінде адам қызметінің іздері табылды, бірақ тұрақтар немесе қоныстар жоқ. Табылған заттар негізінен орманды пайдалануға арналған құралдардан тұрды. Екі белгілі храмның үлкені батыстан шығысқа қарай қамалдың ортасында, ең биік нүктеде салынған. Оның батыс, солтүстік және шығыс жағында "төртбұрышты орталық бөлме немесе ішкі камера" болды. Амбулаторияның сыртқы қабырғасы қызыл бояумен жабылып, шамамен 2 метрге дейін кеңдігі бар тақталанған "құмды әкпен нығайтылған еденмен" жабылған. Амбулаторияға кіреберіс шығыс жағынан болған, ол қамалдың бастапқы кіреберісімен сәйкес келеді. Рим храмдары неге осы жерде салынғаны белгісіз, бірақ басқа жерлерде римдіктердің темір дәуіріндегі храмдар немесе қасиетті орындар орнында құрылыс салғанына мысалдар бар. Алайда, Чанктонбери сақинасының жағдайында мұны дәлелдеу қиын, өйткені қамалдың тасталуы мен қайта игерілуі арасында жарты мың жылдық үзіліс болған. Мысалы, Хейлинг аралы және Мейден қамалы сияқты жерлерде темір дәуірі мен рим дәуірі арасында діни қолданыстың сабақтастығы болған, бірақ Чанктонбериде мұндай жағдай болған жоқ.
Chanctonbury Ring is in a commanding position looking across the Sussex Weald to the north, on the edge of a steep natural escarpment to the northwest and northeast. It is at the middle point of a long, narrow and otherwise treeless plateau, approached via ridges to the east and west. A trig point is located about west of the Ring, recorded by the Ordnance Survey as above sea level. Although this was originally recorded as the top of Chanctonbury Hill and thus the Marilyn summit, recent measurements suggest that the area of the Ring is higher, about above sea level. The fort is defined by archaeologists as a "slight univallate hill fort", indicating a single walled earthwork with a low rampart. The original entrance to the hill fort was provided by a gap of approximately on the south eastern side, where the remains of a causeway are visible. Another gap through the rampart is visible on the south western side but was probably created much later after the hill fort had gone out of use, as no causeway is visible there. The rampart and outer ditch have largely been preserved on the southern side, though slightly damaged by two small quarries dug into it. Erosion and soil creep have reduced the earthworks on the northern side and only traces remain of the ditch in this area. The perimeter and interior of the hill fort are occupied by a planted stand of beech trees. Evidence for human activity in the Neolithic and early Bronze Age has been found, but not settlement or occupation. The finds consisted of tools likely to have been used for exploiting woodland. The larger of the two known temples was constructed on a west–east alignment in the centre of the fort, at the highest point on the site. It had a "rectangular central cella or inner chamber" measuring about by An ambulatory or enclosed covered walkway enclosed it on the west, north and east sides, and was paved with a "rammed chalk floor" around wide. The ambulatory's external wall was covered with red painted plaster. The building was entered from the east, aligning it with the original entrance to the hill fort. It is not known why the Roman temples were built on the site, but there are examples elsewhere of the Romans building on the site of Iron Age temples or shrines. However, it is more difficult to argue for this being the case at Chanctonbury Ring, given the gap of half a millennium between the hill fort's abandonment and reoccupation. In other locations, such as at Hayling Island and Maiden Castle, there was continuity of religious use between Iron Age and Roman times, which was clearly not the case with Chanctonbury.
20 ғасыр
1909 жылы Горингтер қамалдың ішкі жағына да ағаш отырғызуға бекінді. Егістік дайындау кезінде көптеген римдік-британдық керамикасы мен құрылыс қалдықтары табылды, бұл дөңгелек қамалға алғашқы археологиялық қазба жүргізуге себеп болды. Екі храм және көптеген артефакттар ашылды. Дегенмен, ағаш отырғызу ағаш тамырларының салдарынан туған бұзылыстар қамалдың археологиялық ескерткіштеріне зиян келтірді. 1977 жылы Горинг мүлігі, өмірлік циклын аяқтаған ағаштардың орнына сақинаның бөліктерін қайта отырғызуға кірісті. Бұл Батыс Сассекс округіне сол жылдың шілде және тамыз айларында орындалған нысанды қосымша археологиялық зерттеу жүргізуге мүмкіндік берді. Қайта отырғызылған ағаштар енді ғана бұл сақинаны бұрынғы сұлулығына қайтаруды бастап келеді.
In 1909, the Gorings decided that they would also plant trees in the fort's interior. Large quantities of Romano British pottery and building rubble were discovered during preparations for planting, prompting the first archaeological excavation of the hill fort. The two temples and a large number of artefacts were discovered. However, the planting has caused damage to the archaeology within the hill fort due to disturbances caused by tree roots. In 1977, the Goring estate set about replanting areas of the ring to replace trees which were at the end of their natural lifespan. This provided West Sussex County Council with an opportunity to carry out a further archaeological investigation of the site, which was accomplished during July and August of that year. The replanted trees are only now beginning to restore the ring to its former glory.
Археологиялық орындар
Чанктонбери сағаты – Чанктонбери төбесіндегі археологиялық ескерткіштердің бір-бірімен тығыз байланысты тобының бір бөлігі. Олар тарихи ескерткіштер тізіміне енгізіліп, қорғалады. Шығыс қоршауының жасалған мерзімі белгісіз, ал батыс қоршауы рим дәуіріне жатады және осындай құрылыстардың ерекше кеш үлгісі болып табылады. Бекіністің маңында тарелка тәрізді және шұңқырлы обалар, сондай-ақ саксон обалары – хлаевлер орналасқан. Бұл төбе басының кем дегенде 2000 жыл бойы қасиетті және ритуалдық орын ретінде маңызды болғанын көрсетеді. Чанктонбери сағатының оңтүстік-шығысында үш жақсы сақталған тарелка тәрізді оба және бір жұп хлаев орналасқан. Олардың әрқайсысының бүкіл елде бірнеше ондаған ғана мысалы белгілі, сондықтан бұл ерекше сирек кездесетін оба түрлері. Тарелка тәрізді обалардың жасалған мерзімі белгісіз, бірақ осыған ұқсас мысалдар б.з.д. 1800-1200 жылдар аралығында жасалғаны белгілі. Мұндай обаларда әдетте керамика, құрал-жарақтар және жеке заттар сияқты бірнеше қабірлік заттармен бірге жерлену немесе өртеу рәсімі орындалған. Хлаевтер аңглосаксон немесе викинг дәуірінде жоғары мәртебелі тұлғалар үшін салынған, олар топыраққа қазылған қабірлердің үстіне үйіліп салынған. Чанктонбери сағатындағы хлаевтер әлі қазба жұмыстарынан өтпеген. Тау бекінісінің маңында нашар сақталған қосымша обалар болуы мүмкін. Марк Тиббл жүргізген топографиялық зерттеу нәтижесінде бұрын белгілі болмаған, дөңгелек обалар болуы мүмкін екендігі анықталған он төрт ландшафттық ерекшеліктер анықталды. Кейбір обалар эрозия немесе жырту салдарынан жойылған, мысалы, 1950 жылдары қазылған, кейін жойылған батысқа қарайғы бір оба. Онда ересек әйелдің және баланың қаңқасы, сондай-ақ үшінші адамның сынық қалдықтары, және б.з.д. 1800-1500 жылдарға жататын ерте қола дәуірінің Уэссекс мәдениетіне тән бір қылыш табылған. Бұл әңгіме ауызша түрде кеңінен таралған, әртүрлі нұсқалары бар (мысалы, шайтан қамырдың орнына шұбат немесе сүт ұсынады), бірақ оның пайда болуы салыстырмалы түрде жақында болған болуы мүмкін, ал алғашқы басылымда 1909 жылы Артур Бекеттің «Төбелер рухы» кітабында жарияланған. Сондай-ақ, сағақтың астындағы ағаштардың көлеңкесінде бір түн ұйықтаған әйелдердің сүт бездерінің жұмысы жақсарады деген сенім бар.
Chanctonbury Ring comprises part of a closely associated group of archaeological sites on Chanctonbury Hill dating from the prehistoric, Roman and medieval periods. They are protected as scheduled monuments. While the eastern dyke is undated, the western dyke has been dated to the Roman period and represents an unusually late example of this type of structure. A number of prehistoric barrows of the saucer and bowl type and hlaews or Saxon barrows are located in the vicinity of the fort, indicating the importance of the hilltop as a place of sacred and ritual activity for at least 2,000 years. Three well preserved saucer barrows and a pair of hlaews are located just to the south east of Chanctonbury Ring and represent some of the rarest types of barrow, of which only a few dozen examples of each are known nationwide. The saucer barrows are undated but similar examples are known to date to between 1800 1200BC. Such barrows generally contain an inhumation or cremation burial with a few grave goods such as pottery, tools and personal accessories. Hlaews were built during Anglo Saxon or Viking times for high ranking individuals and consist of mounds generally built over graves dug into the soil below. The ones at Chanctonbury Ring have not yet been excavated. There may be additional poorly preserved barrows in the vicinity of the hill fort. A topographical survey conducted by Mark Tibble has identified fourteen landscape features which may be previously unrecognised round barrows. Some barrows have certainly been lost to erosion or ploughing, as in the case of one about further west which was excavated in the 1950s before being destroyed. It was found to contain the skeletons of an adult female and a child and fragmentary remains of a third individual, as well as a fine example of an early Bronze Age Wessex culture dagger dating to around 1800–1500 BC. The story is widely known orally with variations (such as the Devil offering porridge or milk instead of soup) but may be of relatively recent origins, with its first known appearance in print dating to Arthur Beckett's 1909 book The Spirit of the Downs. The Ring is also claimed to increase fertility in women who sleep underneath the trees for one night.
Қол жеткізу
Төбенің іргесінде екі тұрақ бар: солтүстік-шығыста, A283 Вашингтон жолынан Чанктонбери айналма жолынан, ал батыста A24 жолынан Вашингтон Босталдан. Төбе South Downs Way-ден жақын жерде орналасқан және солтүстікке қарай кең көріністерді ұсынады.
There are two car parks at the base of the hill: to the north east on Chanctonbury Ring Road off the A283 Washington Road, and to the west on Washington Bostal just off the A24 road. The hill is located just off the South Downs Way and enjoys extensive views to the north.
Танымал мәдениетте
Сақина, жақын орналасқан Штайнинг қаласымен бірге (кітаптағы басты кейіпкер ондағы ойдан шығарылған қыздар гимназиясына барады), 1925 жылы жазылған Виннифред Дарчтың «Катарина мектепке барады» атты қыздар мектебі туралы әңгімесінде кездеседі. Чанктонбери атмосфералық кездесу орны болып табылады, сондай-ақ оны қоршаған жырлар туралы да айтылады. Джастин Хоппер, Шаррон Краус және Белбери Полидің 2019 жылы Ghost Box Records лейблымен шыққан «Chanctonbury Rings» альбомында сақиналар мен олардың төңірегіне қатысты географиялық ерекшеліктер мен жырлар туралы проза мен поэзия кездеседі. Сақина мен оның жанындағы аймақ Джон Будтың 1936 жылғы «Сассекс Даунс қаны» романының оқиға орыны болып табылады және Британ кітапханасының қылмыстық классикасы сериясында қайта басылды. 2014 жылы Брайттон қаласындағы Cuz тобының «Tamatebako» альбомында «The Wheel and the Ring» әні бар, ол тікелей Чанктонбери сақинасына сілтеме жасайды. Мервин Стоквуд, бір кезде Саутварк епископы болған, 1983 жылғы өмірбаянына «Чанктонбери сақинасы» деп ат қойды.
The ring features, along with the nearby town of Steyning (Starring in the book, the main protagonist attends a fictional girls' high school there), in the 1925 girls' school story Katharine Goes to School, by Winifred Darch. Chanctonbury serves as an atmospheric meeting place, and there is some mention of the legends surrounding it. The album Chanctonbury Rings by Justin Hopper, Sharron Kraus and Belbury Poly, released on Ghost Box Records in 2019, contains prose and poetry detailing the geography and legends relating to the rings and its environs. The ring and immediate area are the setting for The Sussex Downs Murder (1936) by John Bude and reprinted in the British Library Crime Classics. The 2014 Album Tamatebako by Brighton based band Cuz features a song The Wheel and the Ring which directly references Chanctonbury Ring. Mervyn Stockwood, sometime Bishop of Southwark, subtitled his 1983 autobiography Chanctonbury Ring.