Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексикалық сәулетші және мүсінші (1924–2022)
Mexican architect and sculptor (1924–2022)
Агустин Эрнандес Наварро (29 ақпан, 1924 – 10 қараша, 2022) – мексикалық мүсінші, ақын және сәулетші, монументалды, болашаққа бағытталған ғимараттарымен әйгілі болған. Оның жаңашыл дизайн стилі Мексикада және халықаралық жараңда көптеген сыйлықтар мен құрметтерге ие болды.
Agustín Hernández Navarro (February 29, 1924 – November 10, 2022) was a Mexican sculptor, poet, and architect recognized for his monumental futuristic buildings. His innovative design style garnered a multitude of awards and accolades in Mexico and internationally.
Өмірбаян
Агустин Эрнандес Наварро 1924 жылғы 29 ақпанда Мексика қаласында дүниеге келген. Оның ағасы – сәулетші Ламберто Эрнандес, ал әпкесі – хореограф Амалия Эрнандес. Оның тағы екі әпкесі бар. Ол саясаткер Ламберто Эрнандестің және анасы Амалия Наварроның ұлы. Кішкентай кезінде анасы оны құрылыс алаңдарына алып барып, сәулет өнеріне қызығуын оятуға тырысты. Сол алаңдардағы жұмысшылардың әңгімелерінен шабыттанған ол механикалық және электрлік материалдарға қызығушылық танытып, оларды бөлшектеп, қайта құрастырып, жұмыс істеу принциптерін түсінуге ұмтылды. Өскен сайын механикалық және электрлік инженерияға қызығушылық білдіргенімен, анасы оның ағасының жолын жалғап, сәулетші мамандығын алуын қалады, себебі ол осы мамандық оған қаржылық тәуелсіздік сыйлайды деп сенді. Ол Мексиканың Ұлттық автономды университетінде сәулет өнері мамандығы бойынша оқыды. Университеттің алғашқы жылдары қиындықтарға тап болғанымен, 1954 жылы дипломын қорғады. Сәулет өнерін оқуға құштар болмаса да, ол заманауи стилі үшін профессорларының сынына қарсы күресті. Осы қиындықтарға қарамастан, оның қазіргі заманғы өнер орталығына арналған дипломдық жобасы әйгілі мексикалық суретші Диего Риверадан жоғары баға алды. 1983 жылдан бері Мексика сәулетшілер қоғамының Сәулет академиясының І санды академигі, ал 1994 жылдан бері Ұлттық Шығармашылар жүйесінің құрметті мүшесі.
Agustín Hernández Navarro was born in Mexico City on February 29, 1924. His brother is architect Lamberto Hernández, and his sister is choreographer Amalia Hernández. He also has two other sisters. He is the son of politician Lamberto Hernández and mother Amalia Navarro. At a young age, his mother exposed him to construction and building sites as a way of motivating him to pursuing a career in architecture. Inspired by the tradesmen who spoke about the inner workings of these sites, he became interested in mechanical and electrical materials and would dismantle and reassemble them to understand how they worked. As he matured, he took interest in mechanical and electrical engineering, however, his mother demanded he follow in his older brother's footsteps and obtain an architectural degree as she believed this career path would offer him financial independence. He begrudgingly went on to study architecture at The National Autonomous University of Mexico and although he struggled though his first years of college he earned his degree in 1954. In the wake of overcoming his lack of desire to study in the field of architecture, Hernández Navarro also struggled against his professors who denounced his modern style of architecture. Despite these struggles his thesis project which featured a cultural center of modern art was highly praised by famed Mexican Artist Diego Rivera. He has been Emeritus Academic number I of the Academy of Architecture of the Society of Mexican Architects since 1983, and Emeritus Creator of the National System of Creators since 1994.
Сәулет
1960 жылдардан бастап Эрнандес Наварро замандас сәулет стиліне қарамастан, футуристикалық және ерекше мексикалық сәулет нысандарын жасауға баса назар аударды. Бетон сияқты индустриалдық материалдарды пайдалану арқылы ол Колумбтан бұрынғы дәуірге сілтеме жасайтын монументалды құрылыстарды салуға қол жеткізді. Өзінің ғимараттары мен мүсіндерінің нақты бір стильге бағынбағанын айтса да, оның инновациялық құрылыстары Колумбтан бұрынғы Мексиканың символикасы мен мұрасын еске түсіретін, сонымен қатар құрылым, форма және функцияның үйлесімділігін, қазіргі заманғы стильде көрсететін біртұтас элементтерді ұсынады. Эрнандес Наварроның мүсіндік формалары оның жасаған ішкі және сыртқы кеңістіктерінде мезоамерикандық космогонияның күшті ықпалында болды. Оның таңдаған материалы бетон болды, ол арқылы Колумбтан бұрынғы ғимараттардың мәнін сақтап, инновациялық қазіргі заманғы құрылыстарды жасады. Сәулетші болумен қатар, мүсінші ретінде білім алғандықтан, оның сәулеттік құрылымдары мезоамерикандық мұрасының ықпалымен қалыптасқан мүсіндік элементтермен толықтырылды. Эрнандес Наварро сәулетті тарихи байланыс ретінде қарастыру қажет деп есептеді, ал символизм мен форма арқылы адам өзінің мәдени ерекшелігін қорғай алады. Эрнандес Наварро өзін нақты бір сәулет стиліне бағынышты деп атамады, бірақ кейбір ғалымдар оның туындыларын брутализм мен постмодернизмнің қосындысы деп санайды, ал басқалары оны эмоционалдық сәулеттің негізін қалаушы деп біледі – бұл эмоция тудыратын немесе рухани шабыттандыратын қазіргі заманғы сәулет.
From the 1960's onward, Hernández Navarro disregarded the popular architectural styles of his time in favour of creating futuristic and distinctly Mexican architectural forms. With the use of industrial materials such as concrete, he was able to achieve the construction of monumental structures which referenced a Pre Columbian past. Although he claimed his buildings and sculptures did not adhere to a specific style, his innovative structures exhibit cohesive elements which evoke the symbiology and heritage of Pre Colombian Mexico while demonstrating a unity of structure, form and function, with a modern flair. Hernández Navarro's sculptural forms were heavily influenced by Mesoamerican cosmogony in both the interior and exterior spaces he created and with exposed concrete as his preferred material, he captured the essence of Pre Columbian edifices while producing innovative modern structures. Trained as a sculptor, in addition to being an architect, his architectural structures were informed by sculptural elements which were heavily influenced by his Mesoamerican heritage. Hernández Navarro believed that architecture should be seen as a historical bridge, and through symbolism and form one could defend their cultural identity. Hernández Navarro has not described himself as adhering to one specific style of architecture, although some scholars have categorized his work as brutalism mixed with post modernism, while others say he is the father of emotional architecture which is best known as modern architecture that evokes an emotion or which is spiritually inspiring.
Поэзия
Скульптура мен сәулеттен басқа, Эрнандес Наварро поэзияны зерттеді және жарияланған жазушы болды. Оның "Гравитация, геометрия және символизм" атты текстуралық жұмысы 1989 жылы ЮНАМАД баспасынан шықты, ол кеңістік пен жарық пен қараңғылықтың өзара әрекеттесуін зерттейтін еңбек болды.
In addition to sculpture and architecture, Hernández Navarro studied poetry and was a published writer. His textural work Gravity, Geometry and Symbolism was published in 1989 by UNAMAD and was a study of space and the interaction between light and dark.
Әскери колледжінің қаһарманы 1971-1976
Хероико Колежио Милитар немесе Батырлық Әскери Академия – Мексика астанасының оңтүстігінде орналасқан Эрнандес Наварроның ең маңызды құрылысы. Көрнекті бас ғимарат бетоннан салынған және майя халқының жаңбыр құдайы Чаак еске салатын абстрактілі пішінге ие. Бас ғимарат орталық алаңды қорғап тұрғандай көрінеді, ал академияның жоспары, өте заманауи болғанымен, Теотиуакан және Монте-Альбан қалаларындағы Колумбияға дейінгі қала құрылысын еске түсіреді. Эрнандес Наварро генерал Куэнканы өзінің ең жақын тұтынушысы деп есептеді, себебі ол жобаның барлық кезеңінде толық шығармашылық еркіндік берді. Ол бұл жобаны құнды санады, өйткені әскери қызметкерлермен жұмыс істеу оны ірі операцияларды басқару кезінде күшті және беделді болуға мәжбүрлейді деп ойлады.
The Heroico Colegio Militar or The Heroic Military Academy is Hernández Navarro most significant structure which is located just south of the Mexican capital. The imposing main building is constructed of concrete and blocky abstraction which bears resemblance to the Mayan rain God Chaac. The main building appears to guard the central square and the layout of the academy, while distinctly modern, harkens back to Pre Colombian city planning as found at Teotihuaćan and Monte Albán. Hernández Navarro considered General Cuenca, whom he designed The Heroico Colegio Militar for, his favorite client because he was given complete creative freedom throughout the process. He also valued the project because he believed that working with military personnel obligated him to develop a stronger authoritative voice when leading large operations.
Куернаваканың медитация орталығы 1984
Куернаваканың медитация орталығы мексикалық мемлекеттің ескерткіші болды, оның ғимараттарының бірі ацтектердің қауырсынды жылан құдайы Кетцалькоатльге еске түсіреді.
The Meditation Centre of Cuernavaca was a monument to the Mexican state with one of its buildings resembling the Aztec feathered serpent god Quetzalcoatl.
Калакмул Коронадо 1994 жыл
Калакмул Коронадо – екі осьтік симметрия қолданылып салынған заманауи құрылым. Жергілікті тұрғындар оны "Лавадора", яғни "Кию машинасы" деп атайды, себебі оның ерекше тіктөртбұрышты қаңқасы мен үлкен дөңгелек терезесі бар. Мексиканың Санта-Фе қаласындағы бұл ғимарат бастапқыда мемлекеттік ғимарат ретінде салынған, бірақ қазір Голландия елшілігі орналасқан. Эрнандес Наварро Калакмул Коронадоны өзінің ең жақсы жобасы деп есептеген, оның ерекшелігіне байланысты және ол өзінің дизайн философиясын көрсетеді деп сенген.
Calakmul Coronado is a modern structure created using bi axial symmetry and is known locally as La Lavadora or The Washing Machine because of its iconic boxy frame with an enormous inset circular window. The building in Santa Fe, Mexico was originally built as a government building but now houses the Dutch embassy. Hernández Navarro considered Calakmul Coronado his favorite project because its uniqueness and he believed it reflected his design philosophy.
Праксис 1975 жылы
Гравитацияға қарсы Праксис – брутализм стиліндегі инженерлік шедевр. Тік бір бағана негіз ретінде алынған, ал тұғыры Эрнандес Наварроның студиясын биікте орналастырған. Құрылыс Преиспандық Тау стиліндегідей, алып бетон және мәрмәр плиталармен біріктірілген. Құрылыстың ерекшелігі – ағаштар арасындағы көтерілген көпір, ол кіреберіс қызметін атқарады, ал ішкі кеңістік диагональді қабырғалардың орынды еместігі туралы қалыпты түсінікке қарсы шығып, мақсатты түрде бас айналу сезімін тудырады.
Gravity defying Praxis is an engineering feat categorized as brutalist in style. With the base as a vertical single column, the pedestal houses Hernández Navarro's studio at the top. The structure is held together by colossal concrete and marble slabs which fit together as was in the Pre Hispanic Tau style. The structure features a floating bridge between the trees which serves as the entrance and the interior challenges the conventional idea that diagonal walls are a waste of space which intentionally evokes a feeling of vertigo.
Ресми веб-сайт
http://www.wix.com/agustinhernandez/arquitecto - Аргентиналық архитектор Агустин Эрнандестің ресми сайты.