"Флоридиан: Чикаго мен Флорида арасындағы бұрынғы пойыз"

Кіріспе

Флоридиан пойзы – 1971 жылдан 1979 жылға дейін Amtrak компаниясы жүргізген пойыз. Нэшвиллден Монтгомериге дейінгі кезеңінде оның маршруты бірнеше бұрынғы Louisville & Nashville Railroad (L&N) темір жолының жолаушылар пойыздарының маршрутын ұстанды, соның ішінде Pan American және Humming Bird (Цинциннати—Луисвилл—Нью-Орлеанс). Чикагодан басталатын бұл пойыз Лафайетт және Блумингтон (Индиана штаты); Луисвилл және Боулинг Грин (Кентукки штаты); Нэшвилл (Теннесси штаты); Декатур, Бирмингем, Монтгомери және Дотан (Алабама штаты); сондай-ақ Томасвилл, Вальдоста және Уэйкросс (Джорджия штаты) қалаларына тоқтады. Флоридианның уақытында келмейтіні жиі болатын, себебі жолдың нашар жағдайы және бұрын маршрутта жұмыс істеген темір жолдардан мұраға қалған жабдықтың нашарлығы себеп болды. Пойыз L&N желілерін (Amtrak құрылғаннан кейін көп ұзамай L&N-ге қосылған Индиана штатындағы бұрынғы Monon Railroad желісін қоса алғанда) және Seaboard Coast Line желілерін пайдаланды. Бүгінде барлығы CSX Transportation компаниясының құрамында; бұрынғы маршруттың бір бөлігі CSX компаниясымен тастап кетілген. Amtrak 1979 жылдың қазан айында Флоридианды тоқтатты, осының салдарынан Луисвилл және Нэшвилл қалалары жолаушылар пойызы қызметінен айырылды – еліміздегі осындай жағдайға тап болған ең ірі қалалардың екеуі. (Луисвилл қысқа мерзімге Кентукки Кардинал арқылы Amtrak қызметін қайта алды, ол 1999–2003 жылдары жұмыс істеді.) Бұл пойыз 20 ғасырдың көп бөлігінде Чикаго мен Майами арасында қатынайтын ұзақ қашықтықтық пойыздардың соңғысы болды. Алдыңғы пойыздар, осы екі нүкте арасындағы әртүрлі маршруттармен, әртүрлі қалалардан өтіп, City of Miami, Dixie Flagler және South Wind сияқты атаулармен танымал болды.

Амтракқа дейінгі

Флоридиан, Amtrak ұсынылғандай, Пенсильвания темір жолының (PRR) Оңтүстік желісінің жалғасы болды, ол PRR жолдарымен Чикагодан Луисвиллге Логанспорт және Индианаполис арқылы, Индиана штатында жүрді; содан кейін L&N Луисвиллден Монтгомериге дейін, Алабама штаты; Атлантикалық жағалау жолы (ACL) Монтгомериден Уэйкросс арқылы Джексонвиллге дейін; содан кейін Флориданың Шығыс жағалау темір жолы (FEC) Майамиға немесе Атлантикалық жағалау жолы Санкт-Петербургке дейін. 1973 жылғы сәуір айындағы кестеге сәйкес, бағыт Джексонвиллге қарай солтүстікке жылжытылды. Қағаз жүзінде жаңа Флоридиан сәтті болуға тиіс еді. Ол Флоридаға қарай келе жатып, бірнеше ірі Орта Батыс және Оңтүстік қалаларынан (Чикаго, Луисвилл, Нэшвилл, Бирмингем) өтті, ал оның алдыңғысы үш онжылдықтан астам уақыт бойы болған. Флоридиан Чикаго-Флорида жолаушыларынан басқа, Флорида ішіндегі трафикті де, L&N бағытындағы қашықтығы қысқа жолаушыларды да тасымалдады. Дегенмен, ол көптеген мәселелерге тап болды. Ол Иллинойс, Индиана және Кентукки штаттарындағы Penn Central (PC) / бұрынғы New York Central (NYC) жолдарының нашарлауымен күресуге мәжбүр болды, бұл Луисвиллдің солтүстігінде MoPac (бұрынғы Чикаго және Шығыс Иллинойс) және L&N (бұрынғы Чикаго, Индианаполис және Луисвилл: Monon) бағыттарын кейде пайдалануға әкелді. 1977 жылғы қаңтарда Флоридиан Чикагодағы суық қысқы ауа райына байланысты екі аптаға тоқтатылды. Amtrak сақтап қалған Penn Central-дың тағы екі алыс қашықтықтағы пойзы, National Limited (PRR-дың тағы бір негізгі пойзы, Spirit of St. Louis-тің мұрагері) және James Whitcomb Riley де ұқсас проблемаларға тап болды. Amtrak қызмет істеген кезеңде ол көптеген теміржолдардан E блогын пайдалануды жалғастырды, кейіннен оларды 1970 жылдардың ортасында келе бастаған жаңа EMD SDP40F локомотивтерімен ауыстырды. Алайда, бұл локомотивтер, әсіресе PC жолдарында, жолдан шығуға бейім болды. Пойыз қатты кешігулерге және жиі жолдан шығуларға ұшырады. Флоридиан 1970 жылдардың ортасында Auto Train Corporation компаниясының Луисвилл, Кентукки – Санфорд, Флорида автопойызымен қысқа мерзімге біріктірілді. Бастапқы Лортон, Вирджиния – Санфорд автопойызының табысы Луисвилл – Санфорд рейсінде қайталанбады, себебі Флоридиандағы үлкен кешігулер болды, және Луисвилл – Санфорд автопойызы 1981 жылғы сәуірде Auto Train Corporation қаржылық қиындықтарға тап болғанға дейін бірнеше жыл бұрын тоқтатылды. Осы қадамның бөлігі ретінде Amtrak 1976 жылғы 1 қарашада Луисвиллдегі Union Station станциясына қызмет көрсетуді тоқтатты, оның орнына Луисвилл халықаралық әуежайының жанындағы Auto Train Corp стансасын пайдаланды. Бұл Флоридиан тоқтатылғанға дейін жалғасты. Дегенмен, 2007 жылы Теннесси штатының шенеуніктері қызметті қайта жаңғыртудың ықтимал еместігін мәлімдеді, себебі федералдық қаражат жеткіліксіз болды. Сондай-ақ, теміржол қызметін қалпына келтіруді негіздеу үшін жеткіліксіз сұраныс болды. Заң жобасы Сенаттың коммерция комитетінде екі партиялық қолдаумен қабылданды және кейіннен Президент Байденнің Инфрақұрылымдық инвестициялар және жұмыс орындары туралы заңына енгізілді, ол 2021 жылғы қарашада заңға айналды. Есеп екі жыл ішінде Конгреске ұсынылуы керек. Заң сонымен қатар Amtrak-тың алыс қашықтықтағы бағыттарына 2,4 миллиард доллар көлемінде жаңа қаржы қарастырады. 2022 жылғы 28 қазанда Федералды теміржол басқармасы Amtrak Daily Long Distance Service Study зерттеуін жариялады. Оның мақсаты – тоқтатылған және жаңа қашықтықтағы жолаушылар тасымалы қызметтерін қалпына келтіру және қосуды, сондай-ақ үш апталық қашықтықтағы жолаушылар тасымалы қызметтерін (Sunset Limited және Cardinal) күнделікті режимге көтеруді бағалау. Алыс қашықтықтағы бағыттарды қалпына келтіру немесе жаңа бағыттар құру критерийлері: олар үлкен және кіші қауымдастықтарды «аймақтық теміржол желісінің» бөлігі ретінде байланыстыруы керек, ауылдық аймақтарға экономикалық және әлеуметтік әл-ауқат беруі керек, қолданыстағы алыс қашықтықтағы жолаушылар пойыздарына «жақсартылған байланыс» қамтамасыз етуі керек, сондай-ақ жергілікті тұрғындар мен аймақтың алыс қашықтықтағы жолаушылар қызметін қалпына келтіруге қолдауы мен қатысуын көрсетуі керек. Бұл критерийлерге Флоридиан және басқа да пойыздар кіреді. Зерттеу 2023 жылға дейін жалғасады және мүдделі тараптармен, теміржол компанияларымен және қауымдастықтармен «адамдарды алыс қашықтықтағы теміржол қызметімен қалай жақсырақ байланыстыруға болатынын бағалау» үшін өзара әрекеттеседі.

The Floridian as conceived by Amtrak was a successor of the Pennsylvania Railroad's (PRR) South Wind, which operated over PRR track from Chicago to Louisville via Logansport and Indianapolis, Indiana; then L&N from Louisville to Montgomery, Alabama; the Atlantic Coast Line (ACL) from Montgomery via Waycross to Jacksonville; and then either the Florida East Coast Railway (FEC) to Miami or the Atlantic Coast Line to St. Petersburg. The split was moved further north to Jacksonville by the implementation of the April 1973 timetable. On paper, the new Floridian should have been a success. It ran through several major Midwestern and Southern cities (Chicago, Louisville, Nashville, Birmingham) en route to Florida, and its predecessor had existed for over three decades. As well as Chicago–Florida passengers, the Floridian carried significant intra Florida traffic as well as short distance passengers on the L&N portion. However, it was fraught with problems. It had to contend with deteriorating Penn Central (PC)/ex New York Central (NYC) track in Illinois, Indiana and Kentucky, which resulted in occasional use of MoPac (former Chicago & Eastern Illinois) and L&N (former Chicago, Indianapolis & Louisville: Monon) routes north of Louisville. In January 1977, the Floridian was cancelled for two weeks due to severe winter weather in Chicago. Two other long distance Penn Central trains retained by Amtrak, the National Limited (successor to another PRR mainstay, the Spirit of St. Louis) and the James Whitcomb Riley, were plagued by similar problems. During Amtrak's tenure, it continued to utilize E units from many railroads before replacing them with then new EMD SDP40F locomotives which began arriving in the mid 1970s. Unfortunately, these engines had a tendency to derail, especially on rickety PC trackage. The train suffered terrible delays and frequent derailments, including one at The consists remained steam heated, and never received Head End Power (HEP) equipment. The Floridian was briefly combined with the Auto Train Corporation's Louisville, Kentucky—Sanford, Florida Auto Train service in the mid 1970s. The success with the original Lorton, Virginia—Sanford Auto Train did not replicate itself on the Louisville—Sanford run, in part due to the severe delays on the Floridian, and the Louisville—Sanford Auto Train was suspended indefinitely a few years before Auto Train Corporation itself finally succumbed to financial difficulties in April 1981. As part of this move Amtrak stopped serving Union Station in Louisville on November 1, 1976, instead using Auto Train Corp's station near Louisville International Airport. This continued until the Floridians discontinuance. However, in 2007 Tennessee state officials said resumption of service was unlikely, since federal funds were unavailable. Officials also stated that there was insufficient demand to justify restoring rail service at the time. The bill passed the Senate Commerce Committee with bipartisan support, and was later rolled into President Biden's Infrastructure Investment and Jobs Act, which was passed into law in November 2021. The report must be delivered to Congress within two years. The law also provides $2.4 billion in new funds to Amtrak's long distance route network. On October 28, 2022, the Amtrak Daily Long Distance Service Study was announced by the Federal Railroad Administration. Its purpose is to evaluate the restoration and addition of discontinued and new long distance passenger services, as well as the upgrading of tri weekly long distance services (the Sunset Limited and the Cardinal) to daily operation. The criteria for either restoring or creating new long distance routes are that they connect large and small communities as part of a "regional rail network", provide economic and social well being for rural areas, provide "enhanced connectivity" for the existing long distance passenger trains, and reflect the support and engagement of the locals and region for restored long distance passenger service. These criteria include the Floridian, among other trains. The study will take place through 2023, and will engage with stakeholders, the rail companies, and communities as it "evaluates how to better connect people with long distance rail services".