Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық философ (1947 жылы туған)
American philosopher (born 1947)
Нэнси Фрейзер (20 мамыр 1947 жылы туған) – американдық философ, сыншыл теоретик, феминист және Нью-Йорктегі Нью-Скулдағы саяси және әлеуметтік ғылымдар профессоры, сонымен қатар философия профессоры. Жеке саясатты сынауы және әділдік концепциясы бойынша философиялық еңбектерімен кеңінен танымал Фрейзер, қазіргі либералды феминизмді және әлеуметтік әділдік мәселелерін ұмытуын қатаң сынап келеді. Фрейзер үш елдегі төрт университеттің құрметті докторлық дәрежесіне ие және 2010 жылы Америка философиялық қауымдастығының әлеуметтік философия саласындағы Альфред Шюц сыйлығының иегері атанды. 2017–2018 жылдары Америка философиялық қауымдастығының Шығыс бөлімшесінің президенті болды.
Nancy Fraser ('/f//r//eɪ//z//ər/; born May 20, 1947) is an American philosopher, critical theorist, feminist, and the Henry A. and Louise Loeb Professor of Political and Social Science and professor of philosophy at The New School in New York City. Widely known for her critique of identity politics and her philosophical work on the concept of justice, Fraser is also a staunch critic of contemporary liberal feminism and its abandonment of social justice issues. Fraser holds honorary doctoral degrees from four universities in three countries, and won the 2010 Alfred Schutz Prize in Social Philosophy from the American Philosophical Association. She was President of the American Philosophical Association Eastern Division for the 2017–2018 term.
Мансап
Фрейзер еврей әкесі және ирландтық католик және еврей тегі бар анасы бар, әкесінің және шешесінің туғандары иммигранттардың екінші буынынан шыққан отбасыда өсті. Оның әкесінің ата-анасы негізінен Литва және Польшадан келген Шығыс Еуропа иммигранттары болған. Анасының әжесінің отбасы ирландтық католик тегінен шыққан. Әжесінің әкесі еврей саудагері болған. Ол ата-анасын "еврей және еврейлік өзіндігімен мықты байланысқан" деп сипаттайды, бірақ дінге қатыспаған. Ол бат-мицва рәсімін өткізіп, синагогта жоғары мерекелік қызметтерге қатысқан. 1969 жылы Брин-Мор колледжінде философия мамандығы бойынша бакалавр, ал 1980 жылы CUNY Graduate Center-де философия ғылымдарының докторы дәрежесін алды. 1995 жылы Нью-Скулға ауысуға дейін көп жыл бойы Солтүстік-Батыс университетінің философия факультетінде оқытты. Ол Германия, Франция, Испания және Нидерланды университеттерінде қонақ профессор болып жұмыс істеді. Көптеген жарияланымдары мен лекцияларынан басқа, Фрейзер сыншыл және демократиялық теорияға арналған халықаралық Constellations журналының бұрынғы редакторларының бірі және оның Редакциялық кеңесінің белсенді мүшесі болып табылады. 2024 жылы Фрейзердің "Палестина үшін философия" атты хатқа қол қойғаны белгілі болғаннан кейін Кельн университетінде лекция оқуға берілген жұмыс ұсынысы күштен шығарылды. Фрейзер оны шақырудан бас тарту шешімін "филосомиттік маккартизм" деп атады.
Fraser came from a mixed second generation immigrant family, with a Jewish father and a mother of Irish Catholic and Jewish heritage. Her father's parents were Eastern European immigrants of primarily Lithuanian and Polish descent. Her maternal grandmother's family was of Irish Catholic descent. Her grandmother's father was a Jewish peddler. She describes her parents as "Jewish and very Jewish identified", but not religious. She had a bat mitzvah and attended High Holiday services at synagogue. She earned her bachelor's degree in philosophy at Bryn Mawr in 1969, and a PhD in philosophy from the CUNY Graduate Center in 1980. She taught in the philosophy department at Northwestern University for many years before moving to the New School in 1995. She has been a visiting professor at universities in Germany, France, Spain, and the Netherlands. In addition to her many publications and lectures, Fraser is a former co editor of Constellations, an international journal of critical and democratic theory, where she remains an active member of the Editorial Council. In 2024, a job offer to give lectures at the University of Cologne was rescinded after it was discovered that Fraser had signed a letter "Philosophy for Palestine". Fraser called the decision to disinvite her "philosemitic McCarthyism".
Зерттеу
Фрейзер түрлі мәселелер бойынша жазған, бірақ ол ең көп танымал болғаны – әділдік пен әділетсіздік туралы философиялық ұғымдардағы еңбектері. Фрейзер әділдікті екі бөлек, бірақ бір-бірімен байланысты тұрғыдан қарастыруға болады дейді: үлестіру әділдігі (ресурстардың тең бөлінуі тұрғысынан) және мойындау әділдігі (әлеуметтік топтар мен жеке сәйкестіліктер арасындағы ерекшеліктерді мойындау). Оған сәйкес, әділетсіздіктің екі түрі бар: ресурстардың дұрыс үлестірілмеуі және мойындалмау. Яғни, Фрейзердің пікірінше, жеке саясатқа тым көп назар аудару неолибералды капитализмнің зиянды салдарынан және көптеген қоғамдарда байлықтың өсіп келе жатқан теңсіздігінен көңілді бұрады. Жақындағы еңбектерінде Фрейзер жеке саясаттың тар шеңберін байлар мен кедейлер арасындағы айырмашылықтың өсуімен байланыстырады, әсіресе Фрейзер капитализмнің "қызметшісі" деп атаған либералды феминизмге қатысты.
Fraser has written on a wide variety of issues, but she is primarily known for her work on the philosophical conceptions of justice and injustice. Fraser argues that justice can be understood in two separate but interrelated ways: distributive justice (in terms of a more equitable distribution of resources), and recognition justice (the recognition of difference between social identities and groups). There are two corresponding forms of injustice: maldistribution and misrecognition. In other words, Fraser asserts that too much of a focus on identity politics diverts attention from the deleterious effects of neoliberal capitalism and the growing wealth inequality that characterizes many societies. In more recent work, Fraser goes even further in linking the narrow focus of identity politics with the widening gap between the rich and poor, particularly with regard to liberal feminism, which Fraser calls the "handmaiden" of capitalism.
Феминизмнің пайдасы
Феминизмнің табыстары: Мемлекеттік басқарылатын капитализмнен неолибералдық дағдарысқа дейін – 1985 жылдан 2010 жылға дейін жазылған эсселер жинағы. Оның мақсаты – автордың пікірінше, екінші толқын феминизмінің арқауы болып табылатын "үш актілі драманы" талдау. Бірінші акт – феминистік қозғалыстың гендерлік теңсіздік пен капитализмнің әйелге бағытталғандығын (андроцентризмін) ашу арқылы қоғамды өзгерту үшін радикалды қозғалыстарға қосылған сәтін көрсетеді, ал екінші акті Фрейзер өкінішпен атап өтеді, қайта бөлуден тануға және айырмашылыққа көшу, сондай-ақ еркін нарықтық қоғам құруға бағытталған күш-жігер арқылы неолиберализмді қолдау қаупі бар жеке саясатқа бет бұру. Феминизм экономиканы демократиялық бақылауға алу күресінде басқа теңдік принциптерін қолдайтын қозғалыстармен бірлесіп жұмыс істеуі керек, сонымен қатар әйелдерді азат етудің алдыңғы толқындарының болашақты көре білу мүмкіндігін дамытуға ұмтылуы тиіс. Фрейзердің теориялық схемаларды қолдануы кейде тығыз және түсініксіз болып сынға ұшырады – мысалы, неге қажеттіліктер туралы үш түрлі дискурс, тәуелділіктің төрт деңгейі немесе гендерлік әділеттің жеті принципі бар екені түсініксіз. "Маркс және философия" журналының авторы М. Э. Митчелл былай деп жазады: "Бұл [күрделілік], мүмкін, оның институционалдық қысым процестерін ең жақсы бейнелейтін терминдерді пайдалануға бейімділігінен туындаған. Осылай ойлау, бастапқыдан бастап, оның жұмысына күрделілік қосады, бұл кейде оның теориялық санаттарының жүйелілігі мен үйлесімділігіне зиян келтіреді".
Fortunes of Feminism: From State Managed Capitalism to Neoliberal Crisis is a collection of essays written from 1985 to 2010 that aims at dissecting the "drama in three acts" that according to the author is the thread of second wave feminism. Act one represents the moment when the feminist movement joined radical movements to transform society through uncovering gender injustice and capitalism's androcentrism, while act two, Fraser highlights with regret, is a switch from redistribution to recognition and difference and a shift to identity politics that risk to support neoliberalism through efforts to build a free market society. Feminism must be a force working in concert with other egalitarian movements in the struggle to bring the economy under democratic control, while building on the visionary potential of the earlier waves of women's liberation. Fraser's use of theoretical schemas has been criticized as dense and baffling at times—it is unclear, for example, why there are three types of needs discourses, four registers of dependency, or seven principles of gender justice. M. E. Mitchell, writer for Marx & Philosophy, writes "This [complexity] is, perhaps, owing to her propensity to avail herself of whatever terms best encapsulate processes of institutionalized oppression. Thinking thus, from the ground up, gives her work a complexity that at times compromises the systematic quality and coherence of her theoretical categories."
Қауіпсіздік
Қатаң емес тәжірибелер: Заманауи әлеуметтік теориядағы билік, тіл және гендер – 1980 және 1989 жылдар аралығында жазылған мақалалар жинағы. Бұл кітап Фуконың билік және бастау теорияларын, француз деконструкциясының саясатын және Ричард Рортитің көзқарастарын, Габермастың гендерлік саясатын, сондай-ақ қазіргі заманғы социалистік феминистік сын теориясындағы өзінің орнын анықтайтын екі қорытынды мақалада қажеттіліктерді түсіндіру саясатын зерттейді. Дуглас Келлнер сияқты замандастары Фрейзердің еңбектерін "әлеуметтік үмітпен толы" деп бағалаған.
Unruly Practices: Power, Discourse, and Gender in Contemporary Social Theory is a collection of essays written between 1980 and 1989. The book examines the theories of power and source in Foucault, the politics of French deconstruction and Richard Rorty, the politics of gender in Habermas, and the politics of need interpretation in two concluding essays which delineate her own position within contemporary socialist feminist critical theory. Contemporaries such as Douglas Kellner have praised Fraser's writings as "seasoned with social hope"