Пол Розенфельс: Гомосексуалдық және Адам Табиғатының Психологиясы
Paul Rosenfels
Пол Розенфельс (1909-1985) – американдық психиатр, гомосексуализмді ауытқу емес, адам табиғатының бөлігі ретінде қарастырған алғашқы ғалымдардың бірі. Психоанализ.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық психиатр (1909–1985)
American psychiatrist (1909–1985)
Пол Розенфелс (21 наурыз 1909 жылы Чикаго қаласында дүниеге келген, 1985 жылы Нью-Йорк қаласында қайтыс болған) – американдық психиатр және психоаналитик. Розенфелс гомосексуализмді адамның жағдайының бір бөлігі ретінде жариялаған алғашқы американдық әлеуметтік ғалымдардың бірі ретінде танымал, ал оның замандастары гомосексуализмді көбінесе ауру немесе қателік деп қарастырған. 1940 жылдары психиатрияның академиялық саласын тастағаннан кейін, ол өзінің жеке ойларын және кең ауқымды философиясын қалыптастырды. 1971 жылы «Гомосексуализм: Шығармашылық процестің психологиясы» және психиатрия мен психоанализ туралы басқа да еңбектерін жариялады. 1940 жылдары Розенфелс Чикагоны және отбасын тастап, Калифорнияға көшіп кетті. 1962 жылы Нью-Йоркке көшіп, жеке практика ашты. Ол «адам табиғаты туралы ғылымның» негізін қалауға өзін толықтай арнады. 1973 жылы Диан Ханоттпен бірлесіп Нью-Йоркте Тоғызыншы көше орталығын құрды, ол өзара кеңес беру және талқылау топтарын ұйымдастырды.
Paul Rosenfels (March 21, 1909 in Chicago – 1985 in New York City) was an American psychiatrist and psychoanalyst. Rosenfels is known as one of the first American social scientists to publish about homosexuality as part of the human condition, as opposed to his contemporaries who largely defined homosexuality as an illness or deviation. After leaving the academic field of psychiatry in the 1940s, he developed some of his own thinking and a larger philosophy. He published Homosexuality: The Psychology of the Creative Process in 1971, along with other books discussing psychiatry and psychoanalysis. In the 1940s Rosenfels left Chicago and his family, moving to California. He moved to New York City in 1962, where he established a private practice. He devoted himself to developing the foundations of a "science of human nature." In 1973 with Dean Hannotte, he founded the Ninth Street Center in New York City, which provided peer counseling and discussion groups.
Ерте өмір және білім
Пол Розенфелс 1909 жылы Иллинойс штатының Оук Парк қаласында еврей отбасында дүниеге келді. Оның ағасы Ричард, егіз інісі Уолтер және кіші қарындасы Эдит Нэш болды. Анасы саяси либералды болған. Ол Чикагоның оңтүстік жағындағы Абрахам Линкольн орталығы кеңесінде қызмет етті. Әкесі капитализмді қолдаған кәсіпкер болды және 1935 жылы қайтыс болды. Отбасылық қарым-қатынастар тұрғысынан алғанда, Эдит әкесінің оны артық жақсы көретініне сенді. Ол әкесінің ұлдармен тіл табысуы қиын болғанын, ал анасы Ричардты артық көретінін айтты. Олардың бір ұлы болды: Дэнни.
Paul Rosenfels was born in 1909 into a Jewish family in Oak Park, Illinois. He had an older brother, Richard, an identical twin brother, Walter, and younger sister, Edith Nash. His mother was politically liberal. She served on the Abraham Lincoln Center Board on the South Side of Chicago. His father, a businessman who supported capitalism, died in 1935. In terms of family dynamics, Edith believed she was the favorite of their father. She said he found the boys difficult to deal with, and Richard was preferred by their mother. They had a son together: Danny.
Кәсіби мансап
Психиатриямен айналыса бастаған Розенфелс Чикагодағы Психоанализ институтында Зигмунд Фрейдтің бұрынғы студенті Франц Александрпен бірге оқыды. Ол психоаналитик ретінде лицензия алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол медицина корпусының лейтенант-полковнигі болып қызмет етті. Соғыстан қайтқаннан кейін Чикаго университетінде психиатрияның доценті болып жұмыс істеді, әсіресе психиатрия және құқық саласында сабақ берді. Розенфелс жеке практикасын жылдам дамытып, әйелдерге көмектесуде ерекше табысқа жетті. Чикаго университетінде психиатрия және құқық тақырыбында лекциялар оқыды. Осы жетістіктерге қол жеткізген соң, ол психикалық ауруларды диагностикалаудың егжей-тегжейлі мәліметтерімен шектелудің орнына, адам табиғаты туралы іргелі идеяларды дамытуға көбірек қызығушылық танытты.
Beginning to practice psychiatry, Rosenfels also studied with Franz Alexander, a former student of Sigmund Freud, at the Institute for Psychoanalysis in Chicago. He became licensed as a psychoanalyst. He served as a Lt. Colonel in the Medical Corps during World War II. After his return, he taught as an Assistant Professor of Psychiatry at the University of Chicago, particularly in psychiatry and law. Rosenfels rapidly developed a successful private practice and was especially effective in helping women. He lectured at the University of Chicago on psychiatry and the law. After achieving these successes, he became more interested in working to develop larger ideas about human nature, rather than be constrained by details of diagnosis of psychiatric illnesses.
Адам табиғаты туралы ғылым
Розенфелс өзінің академиялық қауымдастыққа жатпайтынын сезіне бастады. Ол Бертран Рассел және Дэвид Юм сияқты философтардың кеңірек көзқарастарына қызығушылық танытты, олар адам табиғаты туралы ғылымды құру – адамгершілік философтардың ең маңызды міндеті деп есептеді. Розенфелс жүйке жүйесінің физиологиясына ғана назар аудару жеткіліксіз деп санды және махаббат пен күш сияқты ұғымдарды ғылыми әдістермен зерттеуге болмайды деген пікірмен келіспеді. Әскери қызметтен кейін Розенфелс Калифорния штатының Түзету мекемелері департаментінің қабылдау-бағыттау орталығының бас психиатры болып жұмысқа орналасты. Бірақ ол Калифорнияда медициналық лицензиясы болмағандықтан, қызметтен кетуге мәжбүр болды. "Гей" журналы Розенфелсті "Жаңа еркін гей мәдениетінің алып есімі" деп сипаттады. Оның терапиядан өтетін кейбір клиенттері оның ой-пікірлерін зерттеді. 1973 жылы ол, Дин Ханотт және олардың студенттері Нижний Ист-Сайдта "Тоғызыншы көше орталығын" ашты – бұл әлемде ерекше адамдарға шығармашылықпен өмір сүруге көмектесуге арналған, толығымен еріктілерден құралған ұйым. Бастапқыда орталық көптеген жас гей еркектерді өзіне тартты. Орталықтың қатысушылары лесбиянкалар, гейлер және гетеросексуалдардан тұратын кеңірек қауымдастыққа қызмет көрсетті. Олардың клиенттері арасында адамның әлеуеті "білікті мамандарға сеніп тапсыруға болмайды" дегенге сенетіндер де болды. Розенфелс әлемнің трагикалық жарасымын сезінді. Ол адамдарды зерттеуді жалғастырды және әрқашан "сыныптан бір қадам алдамын" дейтін. Ол білмейтін нәрселердің молдығын мойындады және ғылым тек білуге дайын болған нәрселерге ғана үйрете алады деді.
Rosenfels began to feel that he did not belong in the academic fraternity. He was interested in the larger views of philosophers such as Bertrand Russell and David Hume, who held that the most important task for moral philosophers was the founding of a science of human nature. Rosenfels believed that it was insufficient to focus on the physiology of the nervous system and rejected the idea that concepts such as love and power could not be studied by scientific methods. After serving in the military, Rosenfels accepted a job as Chief Psychiatrist, Reception Guidance Center of the Department of Corrections, State of California. He had to leave as he did not have a medical license in California. Gay Magazine described Rosenfels as "the Giant of the New Free Gay Culture." Some of his clients in therapy became students of his thinking. In 1973 he, Dean Hannotte, and their students opened The Ninth Street Center on the Lower East Side, an all volunteer organization devoted to helping unconventional people live creatively in the world. It initially attracted many young gay men. As the Center slowly matured, its members served a growing community of lesbians, as well as gay men, and straight people. Their clients included people who believed that human potential, in the words of one of their pamphlets, was "too important to leave to professionals." Rosenfels felt the tragic nature of the world. He continued to study people and always said he was "only one page ahead of the class." He readily acknowledged the expanse of what we do not know, and said that science can teach us only what we are willing to learn.