Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жеке саусақтары бар шұлық
Sock with individual toes
Саусақ шұлықтары (сонымен қатар саусақ қолғап шұлықтары, 5 саусақты шұлықтар немесе сандық шұлықтар деп те аталады) – әр саусақты қолғап ішіндегі саусақтар сияқты жеке-жеке қамтылған етіп тоқылған шұлықтар. Бұл шұлықтар кез келген ұзындықта болуы мүмкін, көзге көрінбейтін стильден бастап, тобыққа дейін, тізеге дейін және тізеден жоғары шұлықтарға дейін. Олар йогамен шұғылданғанда жалаңаяқ орнына қолдануға болатын, резеңкеленген төменгі жағы бар нұсқалары да бар. Саусақ шұлықтары әйелдер мен ерлер екеуі үшін де арналған.
Toe socks (also known as fingersocks, glove socks, 5 toe socks or digital socks) are socks that have been knitted so that each toe is individually encased the same way as fingers within a glove. All sock lengths are available as toe socks, from no show style to anklet and ankle socks through to knee high and over knee socks. They are also available with rubberised undersides, as an alternative to bare feet for yoga. Toe socks are designed and available for both men and women.
Тарих
Аяқ киімнің бастапқы идеясы Пенсильваниялық Этель Расселлге (сондай-ақ Этель Уинхим деп те аталады) жатқызылуы мүмкін. 1969 жылдың 14 маусымында ол АҚШ Авторлық құқық кеңсесіне «бармақтық шұлықтар» және «қолғап шұлықтар» деп атаған екі аяқ киім суретіне авторлық құқық тіркеді. Алайда, ол олардың өндірісіне эксклюзивті құқықтарды сақтай алмады, себебі АҚШ авторлық құқық заңы мұндай қорғауды қамтамасыз етпейді – патент заңы қамтамасыз етеді. «Балақты шұлықтар» туралы алғашқы сілтеме 1792 жылы дәрігер Уолтер Воган жасаған, ол бұл шұлықтар саусақтар арасындағы тердің жиналуын болдырмай, дискомфортты алдын алады деп болжаған. Воган осы идеяны іске асырды ма, жоқ па, белгісіз. Бармақтық шұлықтар 1970 жылдары АҚШ-та танымал болды және 1990 жылдары жасөспірімдер арасында жаңалық ретінде қайта оралды. 1970 жылдары қыздар бармақтық шұлықтарды тақтайша немесе буффало сандалдарымен киюге әдеттенген. Суық ауа райында оларды қарақалпықпен де киюге болады. Осы кезеңде мұндай шұлықтар көбінесе тізеге дейін жететін, жарқын жолақтары мен жылтыр жіптерімен әсемделген. Олар аяқтарды, соның ішінде саусақтар арасын жылы ұстауға да көмектесетін. 2004 жылға қарай бармақтық шұлықтар қарапайым түстерде қол жетімді болды және күнделікті аяқ киім ретінде қабылдана бастады. Олар тіпті ғарышта да киілді – атап айтқанда, 2011 жылы STS 135 миссиясы кезінде Халықаралық ғарыш станциясында астронавт Сандра Магнус киген.
The original concept of toe socks may be attributed to Ethel Russell (also known as Ethel Wynhym) of Pennsylvania. On June 14, 1969, she filed a copyright with the United States Copyright Office for two drawings of footwear which she termed, "mitten toe socks" and "glove socks". She was unable to maintain the exclusive rights for their manufacture, however, because copyright law of the United States does not afford this protection – patent law does. An earlier reference to "stockings with toes" was made by physician Walter Vaughan in 1792, speculating that these would prevent discomfort from the accumulation of sweat between the toes. It is not clear whether Vaughan ever put this idea into action. Toe socks became popular in the United States during the 1970s and made a comeback in the 1990s as a novelty item worn by adolescents. During the 1970s, it was fashionable for girls to wear clogs or buffalo sandals with toe socks. In colder weather, they may be worn with flip flops. During this time, such socks were typically knee high in length with bright stripes and glittery threads in their design. They also had a practical value in keeping the feet warm, including the spots between the toes. By 2004, toe socks were available in plain colors and being adopted as normal footwear. They have even been worn in outer space – notably by astronaut Sandra Magnus on the International Space Station during the STS 135 mission in 2011.
Нұсқалар
Аяқ киімнің ең ерте нұсқаларының бірі – 16 ғасырға дейін тарихы бар жапондық таби шұлықтары. Бұл шұлықтар екі бөлікке бөлінген – үлкен саусаққа арналған кішкентай бөлік және қалған төрт саусаққа арналған үлкен бөлік. Осы ерекшелік оларды зори немесе гета сандалдарымен киюге мүмкіндік береді. Қазіргі заманғы саусақты шұлықтардың көпшілігі не ыңғайлы болуы үшін, не спортпен айналысу үшін жасалған. 2004 жылы Ұлыбританияның Интеллектуалдық меншік кеңсесіне "саусақты шұлықтар" деген өнімге патент тіркелді, бірақ оның сипаттамасы басқаша: "Аяқ киім астында жайлылықты қамтамасыз ету үшін бармақтарды жабатын жартылай шұлық. Шұлықтар мулдер немесе ашық өткелді аяқ киіммен кигенде көрінбегені жөн." Сондай-ақ, компрессиялық шұлықтар және кәсіби спорт түрлері үшін арнайы жасалған, сондай-ақ жоғары тозуға төзімділік қажет болатын модельдер де бар. Спортта саусақты шұлықтардың спорттық нұсқалары жиі саусақ арасындағы ісінуден зардап шегетін триатлоншыларға көмектеседі. "Саусақты шұлықтар" деп аталатын шұлықтардың бір түрі кері нұсқа болып табылады – бұл аяқ пен тобықты жабатын, бірақ саусақтары кесілген шұлық, оларды ашық қалдырады. Бұл сырғуға қарсы бетті қамтамасыз етеді және йога, пилатес немесе Wii Fit жаттығулары үшін толық қозғалыс диапазонын ұсынады.
One of the earliest variants of toe socks is the Japanese tabi, dating back to the 16th century. These are split toed socks with two compartments – one smaller compartment for the big toe, and a larger compartment for the four remaining toes. This allows them to be worn with zori or geta sandals. Modern variants of toe socks are designed primarily for either comfort or athletics. In 2004, a patent was filed with the Intellectual Property Office in the United Kingdom for a product called "toe socks"; however, their description differs: "A half sock which covers the toes to provide comfort under footwear. Preferably the socks are unseen when worn with mules or slingback shoes." Variants have also evolved to include compression socks and other specialty performance models for professional sports as well as uses which require high durability. In sports, athletic versions of toe socks may be useful to triathletes who suffer from frequent interdigital friction blisters. One version of sock referred to as "toe socks" is actually a reverse version – this is a covering for the foot and ankle with the toes cut out, leaving them bare. This provides a non slip surface and provides for a more complete range of motion for form fitting yoga, Pilates, or Wii Fit exercises.