Мисия: Португалия фадо әншісінің өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Португалиялық фадо әншісі (1955 жылы туған)
Португалиялық фадо әншісі Мисия (Сусана Мария Альфонсо де Агиар, 1955 жылы Порту қаласында, Португалияда туған) – португалиялық фадо әншісі. Мисия көп тілді. Көбінесе фадо әндерін орындағанымен, ол кейбір әндерін испан, француз, каталон, ағылшын және тіпті жапон тілдерінде де айтқан.

Ата-аналық тегі

Мисияның анасы каталондық және бұрын кабареде билеуші болған, осының нәтижесінде оның музыкасына танго, болеро, португалдық гитараны аккордеон, скрипка және фортепианомен үйлестіре пайдалану сияқты көптеген әсерлер енген.

Стиль

Мансабы бойы Мисия жаңа стиль қалыптастырды: ол Амалия Родригестің фадосын жаңартып, дәстүрлі аспаптарға (бас-гитара, классикалық гитара және португалдық гитара) аккордеон мен скрипканың нәзіктігін қосып, португал поэзиясының ең көрнекті ақындарының үздік өлеңдерін пайдаланды.

Жазбалар

Ол каталан тілінде аз танымал пластинка жазды. Оның алғашқы жеке альбомы 1990 жылы шықты, бұл кезде фадо португал әншісі үшін мансаптық таңдаудың қиын жолы болды. Амалия Родригес пен Карлос ду Кармудан басқа, "фадистерге" көрермен болған жоқ. Дегенмен, Мисия жанрдың барлық дәстүрлі ерекшеліктерін сақтайтын альбом жазды, онда Хоаким Фредерику де Брито немесе Жозе Низа сияқты танымал фадо әншілерінің өлеңдері, сондай-ақ Хосе Карлос Ари душ Сантуш сияқты белгілі португал ақындарының және тіпті Винисиус де Мораес авторы болған "Samba em Prelúdio" әні бар. Альбом оның атымен, "Mísia" деп аталды және Португалиядан тыс, әсіресе Францияда тыңдаушылар мен сыншылар тарапынан жақсы қабылдады. 1993 жылы "Fado" альбомы жарық көрді, онда ол танымал жазушылар мен ақындардың сөздерін пайдалануды жалғастырды. Бұл жолы ол Сержиу Годиньюдың ("Liberdades Poeticas"), Амалия Родригестің ("Lágrima") әндерін, Антониу Лобу Антунештің ("Nasci Para Morrer Contigo"), Роза Лобату де Фарияның ("Fado Quimera" және Жак Брельдің әніне негізделген "Velhos Amantes") әндерін, сондай-ақ болашақ Нобель сыйлығының иегері Жозе Сарамагудың ("Fado Adivinha") мәтінін орындады. 1995 жылы ол "Tanto Menos Tanto Mais" ("Азырақ – көбірек") атты әнін жазды, ол классикалық фадо аспаптарының – португалдық гитараның, акустикалық гитараның және бас-гитараның, скрипканың, аккордеонның, фортепианоның және тіпті арфаның дыбыстарын біріктірді. Ол тағы да Антониу Лобу Антунешті, сондай-ақ Фернанду Пессоа мен португалдық лириканың ең бағалы жазушыларының бірі Жоау Монгеді орындады. АҚШ-та шыққан алғашқы альбом 1998 жылы "Garras dos Sentidos" ("Сезімдер тырнақтары") болды. Бұл альбомның идеясы португалдық белгілі ақындардың сөздерін дәстүрлі фадоның мелодияларымен (онда мелодия нақты сөздерге байланысты емес) үйлестіру болды. Осылайша, Мисия Фернанду Пессоа, Марио де Са Карнейру, Наталия Коррейя немесе Антониу Ботту сияқты бұрынғы ақындардың мәтіндерін ғана емес, сонымен қатар Жозе Сарамагу мен Марио Клаудио сияқты заманауи ақындарды да орындады, және ол альбом үшін өлең жазуға екі жазушыны шақырды: тайтл-тректің мәтінін жазған Агустина Бесса Луис және "Fado Do Retorno" поэмасының екі нұсқасын орындаған Лидия Жорже (4-трек фортепиано, аккордеон, скрипка және контрабаспен, ал 11-трек португалдық гитара, акустикалық гитара, бас-гитара, контрабас, скрипка және аккордеонмен). 1999 жылы шыққан "Paixões Diagonais" ("Диагональ құмарлықтары") альбомында Жоау Монге, Амелия Муге, Антониу душ Сантуш немесе Виторину Саломеден бастап Роза Лобату де Фария немесе Сержиу Годиньюға дейінгі әртүрлі жазушылардың әндері қолданылды. 2001 жылы ол Амалия Родригес қайтысынан кейін оған құрмет көрсетуді шешті және "Ritual" альбомын жазды, онда барлық әндер (соңғысынан басқа) дәстүрлі үш аспаптық фадо ретінде жазылды. 2003 жылы шыққан "Canto" альбомын оның шедеврi деп санауға болады. Португалдық гитарист Карлуш Паредештің ең жақсы туындыларын Вашку Граса Моураның өлеңдерімен (Сержиу Годинью мен Педру Таменнің сөздерімен) үйлестіріп, Мисия өзінің "мүмкін емес нәрселер галереясына" жататын музыкалық туынды жасады. 2005 жылы шыққан "Drama Box" альбомында Мисия өзін музыканттарымен бірге "Drama Box Hotel" қонақүйінде тұратын кабаре бишісі ретінде бейнелейді. 2009 жылы шыққан "Ruas (көшелер)" альбомында Мисия фадоның шекарасын кеңейтеді. Қос альбомның бірінші бөлімі "Lisboarium" – Лиссабон арқылы жасалған ойдағы саяхат, фадомен айтылған. Екінші бөлім, "Tourists", Мисияның өте әртүрлі музыка түрлерін орындауынан тұрады. Оған түрік, испан, ағылшын және француз тілдеріндегі музыка кіреді. Бұл концепция – Мисияның айтуынша, "фадо жаны бар" фадо емес музыка. Мұның мысалы – ол Nine Inch Nails тобының бастапқыда жазған, бірақ Джонни Кэштің нұсқасынан шабыт алған "Hurt" әнінің орындалуы. Жазуға Фанни Ардан, Уте Лемпер, Кармен Мора, Миранда Ричардсон және Мария де Медейрус қатысты. "Senhora da noite" 2011 жылы жарық көрді. Әндердің барлық сөздерін әйелдер жазған – 13 фадо, 13 әйел. Жазушылар, ақындар, авторлар, фадо әншілері, әншілер. Агустина Бесса Луис, Флорела Эспанка, Мануэла де Фрейтас, Хелия Коррейя, Амелия Муге, Лидия Жорже және тағы да басқалар. Джон Туртурро 2011 жылы Мисияның өзі жазған мәтінге түсірілген "O Manto da Rainha" бейнеклипін түсірді. 2013 жылы Неапольден келген дирижер Фабрицио Романоның музыкалық жетекшілігімен Delikatessen Café Concerto өтті, оған Рамон Варгас, Адриана Кальканхотто, Паулу Фуртаду (The Legendary Tigerman), Мелек Мехая, Игги Поп және Dead Combo қатысты. "Para Amália" Амалияға арналған. 2016 жылы Warner компаниясы "Do Primeiro Fado Ao Último Tango" ең үлкен хиттер альбомын шығарды. 2019 жылдың сәуір айында шыққан "Pura Vida (Banda Sonora)" – "тозақ, қаталдық және құмарлық" болған екі қиын жылдың саундтрегі. "Animal Sentimental" – оның соңғы альбомы.

She recorded a little known record in Catalan. Her first solo album was released in 1990, at a time when fado was a poor career choice for a portuguese singer. With the exception of Amália Rodrigues and Carlos do Carmo, there was no audience for "fadistas". Nevertheless, Mísia went on to record an album respecting all the traditional features of the genre, including poems from popular fado songwriters, such as Joaquim Frederico de Brito or José Niza, alongside poems by famous Portuguese poets, such as José Carlos Ary dos Santos, and even a piece from Vinicius de Moraes's song, "Samba em Prelúdio". The album bore her name, "Mísia", and was very well received by both audience and critics outside Portugal, mainly in France. The album was followed by "Fado" in 1993, in which she maintained her decision to use lyrics by popular writers and poets. This time she sang songs by Sérgio Godinho ("Liberdades Poeticas"), Amália Rodrigues ("Lágrima"), along with poems from António Lobo Antunes ("Nasci Para Morrer Contigo"), Rosa Lobato de Faria ("Fado Quimera" and "Velhos Amantes" based on a song by Jacques Brel) and even a text by future Nobel prize winner José Saramago ("Fado Adivinha"). In 1995, she recorded "Tanto Menos Tanto Mais" (Means "Less Is More"), which combines the texture of classical fado instruments, the Portuguese guitar, the acoustic guitar and the bass, with that of the violin, the accordion, the piano and even the harp. Once more, she sang António Lobo Antunes, but also Fernando Pessoa and João Monge, one of the most appreciated Portuguese lyrics writer. The first album to be released in the USA was "Garras dos Sentidos" ("Claws of the Senses") in 1998. The concept of this album was to use lyrics by famous Portuguese poets with melodies belonging to Traditional Fado (where the melody is not bound to specific lyrics). This way, Mísia not only sang text by past poets like Fernando Pessoa, Mário de Sá Carneiro, Natália Correia or António Botto but also contemporary poets like José Saramago and Mário Cláudio, and she also invited two writers to write poems for the album, Agustina Bessa Luís, who wrote the lyrics for the titletrack, and Lídia Jorge, whose main poem, Fado Do Retorno is sung in two versions: track 4 with piano, accordion, violin and double bass, and track 11 with Portuguese guitar, acoustic guitar, bassa, double bass, violin and accordion. Her 1999 album, "Paixões Diagonais" ("Diagonal Passions") again used songs from a variety of writers, from João Monge, Amélia Muge, Antonio dos Santos or Vitorino Salomé, to Rosa Lobato de Faria or Sérgio Godinho. In 2001, she decided to pay a tribute to Amália Rodrigues, after the latter's death, and recorded "Ritual", where all the songs (except the last one) were recorded as traditional three instrument fados. Her 2003 album, Canto, may be considered as her masterpiece. Mixing pieces of the best works of the Portuguese guitarist Carlos Paredes with poems by Vasco Graça Moura (and lyrics by Sérgio Godinho and Pedro Tamen), Mísia created a musical work she would describe as belonging to her "gallery of impossible things". In her 2005 Album Drama Box, Mísia depicts herself as a cabaret dancer living in the "Drama Box Hotel" with her musicians. In her 2009 album, Ruas (streets) Mísia goes beyond the boundaries of the fado. The first part of the double album, "Lisboarium" is an imaginary journey through Lisbon, expressed in fado. The second part, "Tourists", however, contains performances by Mísia of very different kinds of music. It includes music in Turkish, Spanish, English and French. The concept is non fado music that according to Mísia has the "fado soul". An example of this is her version of "Hurt", originally by Nine Inch Nails but inspired by the version by Johnny Cash. Fanny Ardant, Ute Lemper, Carmen Maura, Miranda Richardson and Maria de Medeiros participate in the record. Senhora da noite was released in 2011. The lyrics are all written by women – 13 Fados, 13 women. Writers, poets, authors, Fado singers, singers. Agustina Bessa Luís, Florbela Espanca, Manuela de Freitas, Hélia Correia, Amélia Muge, Lídia Jorge and many more. John Turturro directs the video clip of "O Manto da Rainha" (2011), a text by Mísia herself. 2013 was the year of Delikatessen Café Concertowith musical direction by the conductor Fabrízio Romano from Naples, and the participation of Ramón Vargas, Adriana Calcanhotto, Paulo Furtado (The Legendary Tigerman), Melech Mechaya, Iggy Pop and Dead Combo. Para Amália is dedicated to Amalia. The greatest hits album Do Primeiro Fado Ao Último Tango is released in 2016 by Warner. Pura Vida (Banda Sonora), released in April 2019, is the soundtrack of two difficult years where there was "hell, hardness and passion". Animal Sentimental is her latest album.