Кіріспе

Ирландиялық натуралист (1805–1852)

Уильям Томпсон (2 желтоқсан 1805 – 17 ақпан 1852) – Ирландияның табиғи тарихын, әсіресе орнитология және теңіз биологиясын зерттеу саласындағы алғашқы еңбектерімен танымал болған ирландиялық натуралист. Томпсон құстардың таралуы, көбеюі, жұмыртқалары, мекен ету ортасы, әндері, қауырсындары, мінез-құлқы, ұя салуы және тамақтануы туралы көптеген жазбаларын жариялады. Бұл жазбалар оның төрт томдық «Ирландияның табиғи тарихы» атты еңбегінің негізін құрады және сол кездегі және кейінгі авторлар, мысалы Фрэнсис Орпен Моррис, оларды жиі пайдаланды.

Алғашқы жылдар

Томпсон Ирландияның Белфаст қаласындағы дамып жатқан теңіз портында дүниеге келді. Ол ақ бәтес саудагерінің үлкен ұлы болды, кейін оның байлығы Томпсонға академиялық байланысы болмаса да, өзінің зерттеулерін қаржыландыруға мүмкіндік берді. Томпсон жаңадан құрылған Корольдік Белфаст академиялық институтына оқуға түсіп, Биология ғылымдары бойынша білім алды. Джон Темплтонның қатысуымен құрылған мектепте көрнекті табиғат зерттеушілерін даярлаған күшті табиғат тарихы бөлімі болды. 1826 жылы ол Белфаст кеме иесі, кузені Джордж Лэнгтримен бірге Grand Tour саяхатына шықты. Олар Нидерландыдан бастап, Бельгия арқылы Рейн өзенімен Швейцарияға, содан кейін Рим мен Неапольге дейін саяхаттады. Флоренция, Женева және Париж арқылы қайтып келді. Томпсонның алғашқы ғылыми еңбегі "Копленд аралдарының құстары" 1827 жылы, Белфаст табиғат тарихы қоғамына қосылғаннан кейін жарияланды. Осы жылдары ол Белфаст әдеби қоғамының мүшесі атанды.

Жеке өмір

Уильям Томпсон тұрақты әдеттерге ие адам еді. Таңғы астан кейін төрт сағат бойы ғылыми зерттеулермен, баспасөзге дайындықпен және хат алмасумен айналысатын. Одан кейін екі-үш сағат жаттығу жасаушы еді. Кешкі ас пен шайдың арасындағы уақытты күнделікті әдебиетке арнап, жергілікті қоғамдардың істері аяқталған соң тағы екі-үш сағат ғылыми жұмыстармен шұғылдану үшін кабинетке шегінетін. Көктемде Лондонға сапар шегіп, әдебиет, тарих, өмірбаян және көркем өнермен қатар ғылымға деген талғамын кеңейтті. Сондай-ақ Англия мен Шотландияның көптеген көрнекті жерлерін аралады. Жазда отбасымен теңізге, ал күзде достарымен Британ қауымдастығының мәжілістеріне және Шотландиядағы аң ауру орындарына баратын.

Зерттеу

Томпсон Ирландия құстары туралы соңғы деректерді Селбидің "Зоология және ботаника журналына", "Табиғи тарих жылнамасына", "Табиғи тарих журналына" және "Табиғи тарих жылнамасы мен журналына" жариялады, сондай-ақ Глазгодағы Британдық ғылымды дамыту қауымдастығының 1840 жылғы мәжілісі үшін Ирландия құстарының алғашқы толық тізімін жасады. Оның басқа жұмыстары, көбінесе құстар туралы, Лондон зоологиялық қоғамының мәжіліс хаттамаларында және Лондон мен Эдинбург философиялық журналында жарық көрді. Осы мақалалар оның маңызды еңбегі – "Ирландияның табиғи тарихы" кітабының негізін құрады. Ол 1849 және 1851 жылдар аралығында төрт томдық болып басылды.

Теңіз биологиясы

1834 жылы Томпсон теңіз жануарларының кеңістікте (тереңдік диапазоны) және уақытта (маусымдылық) таралуын зерттеуді бастады. Оның алғашқы зерттеулері Эдвард Форбспен бірге Ирландия теңізінде тереңдіктерді зерттеу жұмыстарын жүргізумен айналысты. Басқа қатысушылар: Роберт МакЭндрю, Джон Гвин Джеффрис, Йоксфорд, Саффолк қабықшаларын жинаушы Джордж Барли (1794-1861) және оның ирландиялық әріптестері Роберт Болл, Эдмунд Гетти және Джордж Кроуфорд Хайндман. 1835 жылы Форбспен бірге Франция, Швейцария және Германияға саяхат жасады. 1841 жылы ол Форбс пен Томас Абель Бридж Спраттқа қосылып, Томас Грейвс басқаратын «Beacon» кемесімен Жерорта және Эгей теңіздеріндегі экспедицияға қатысты. Экспедиция он сегіз айға созылды, 1-ден 130 қазға дейінгі тереңдікте жүзден астам тереңдіктерді зерттеу және жағалаудағы зерттеулер жүргізілді. Томпсон балдырлардың тереңдік диапазонына ерекше назар бөлді, оның негізгі коллекциясы Ольстер мұражайының гербарийінде сақталады және Томпсонның өзі, Уильям Генри Харви, Мун, Д. Ландсборо, Роберт Болл, Томас Колтер, Джордж Кроуфорд Хайндман, Уильям МакКалла және тағы да басқалар жинаған үлгілерден тұратын бес үлкен альбомды қамтиды. Оның жазбаларын Гиффорд (1853) сияқты басқалар да баяндаған, мысалы: «Уайт аралында 1841 жылдың тамызында Мессерс. Р. Болл және W. Томпсоннан алынған» Гриффитсия simplicifilum. Джордж Дикидің «Ольстер флорасы» еңбегінде Томпсонның жиі ботаникалық үлесі және оның «Hortus Siccus» туралы мәліметтер келтірілген. Сондай-ақ, ол Уильям Бэрдтің «Британдық энтомостракалардың табиғаты» еңбегінде де еске алынады.

Кейінгі жылдар

Томпсон Ұлыбритания және Ирландия табиғаттанушыларымен табиғат тарихының барлық салалары бойынша кеңінен хат алмасты, соның ішінде ағылшын ғылыми ортасының ортасында болған зоолог Томас Беллмен және Зоологиялық қоғамның екі көрнекті өкілі Николас Айлвард Вигорс, Уильям Огилбимен. Томпсонның абыройы артқан сайын, Ирландияның түкпір-түкпірінен қызығушылық танытқан бақылаушылар оған ақпарат жіберіп тұрды. Алайда, оның денсаулығы 1847 немесе 1848 жылы, 42 жасында нашарлап, 1847 жылдан бастап жүрек ауруына шалдықты. 1852 жылы Томпсон Лондон қаласында жүрек талмасынан қайтыс болды, оны достары Уильям Ярелл, "Британ құстары" кітабының авторы, Эдвард Форбс, Рей қоғамының мүшесі Эдвин Ланкестер және Джордж Буск күтіп баптады. Ол отбасы құрмаған күйінде қайтыс болды. Томпсонның хаттары мен жазбаларынан алынған үзінділер Джордж Дики, Джеймс Рамзи Гаррет және Роберт Паттерсон тарапынан 1856 жылы, оның қайтысынан төрт жыл өткен соң, "Ирландияның табиғи тарихының" төртінші томы ретінде жарияланды, ол омыртқасыздар мен құс емес омыртқалыларға арналған.