Алдыңғы қадамдар жасаған теміржолшы: Алдас Фримен Уокер өмірі мен қызметі
Aldace F. Walker
Алдэйс Фримен Уокер (1842-1901) – АҚШ кәсіпкері, Interstate Commerce Commission мүшесі, Atchison, Topeka and Santa Fe теміржолының президенті. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық кәсіпкер (1842–1901)
American businessman (1842–1901)
Алдас Фримен Уокер (11 мамыр 1842 – 12 сәуір 1901) 1887 жылы құрылған Мемелекеттік сауда комиссиясының (ICC) бастапқы мүшелерінің бірі болды. Уокер көп ұзамай Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолының (Санта-Фе) он үшінші президенті атанды.
Aldace Freeman Walker (May 11, 1842 – April 12, 1901) was one of the original members of the Interstate Commerce Commission (ICC) when the organization was founded in 1887. Walker soon became the thirteenth president of the Atchison, Topeka and Santa Fe Railway (Santa Fe).
Жастар және әскери қызмет
Алдас Уокер 1842 жылдың 11 мамырында Вермонт штатының Батыс Рутленд қаласында, Алдас Уокер, Д. Д. және Мэри А. Бейкердің ұлы болып дүниеге келді. Ол Нью-Гэмпшир штатының Мериден қаласындағы Кимболл Юнион академиясына, содан кейін 1862 жылы бітірген Миддлбери колледжіне оқуға түсті. Оның кәсіби мансабы әскери қызметтен басталды, ол Америка Азамат соғысында қызмет ету үшін 11-ші Вермонт жаяу әскеріне қатарына жазылды. Уокер 1865 жылдың маусым айындағы демобилизацияға дейін шен бойынша лейтенант-полковникке дейін көтерілді. 1869 жылы ол соғыстағы тәжірибесі туралы "Шенноа аңғарындағы Вермонт бригадасы" атты кітап жариялады.
Aldace Walker was born on May 11, 1842, in West Rutland, Vermont, the son of Aldace Walker, D. D. and Mary A. Baker. He attended Kimball Union Academy in Meriden, New Hampshire, and then Middlebury College where he graduated in 1862. His professional career started with military service as he enlisted with the 11th Vermont Infantry for service in the American Civil War. Walker was promoted through the ranks to become a lieutenant colonel before he was mustered out in June 1865. In 1869 he published a book of his experience in the war titled The Vermont Brigade in the Shenandoah Valley.
Көлік саласындағы басшылық
Соғыстан кейін Уолкер заңгерлік мамандықты оқып, 1867 жылы Нью-Йоркте заңгерлік тәжірибасын бастады. Ол Терон Р. Стронг пен Эллиотт Фич Шепардқа тиесілі болған Strong & Shepard фирмасына қосылды. Бастапқыда ол фирманың басқарушы хатшысы болды, ал 1870 жылы серіктес және заңгер атанды. Келесі жеті жыл бойы ол теміржол көлігіне қатысты көптеген істерде жұмыс істеді, соның ішінде Гудзон өзені темір жолы мен Нью-Йорк және Харлем теміржолын байланыстыратын Спайтен Дюйвил және Порт Моррис темір жолы үшін жерді иемдену мәселелері де болды. Уокердің фирмасындағы аға серіктес қайтыс болғанда, тәжіриба тоқтатылып, Уокер Вермонт штатының Рутленд қаласына көшіп, Prout, Simons & Walker тәжірибасына қосылды. Ол бұл лауазымда да Ратленд темір жолы, Делавэр және Гудзон каналы компаниясы, Вермонт және Канада темір жолы, Вермонт орталық темір жолы және басқалар сияқты жергілікті теміржолдарға қатысты істерде жұмыс істеді, содан соң ол Вашингтондағы Мемлекетаралық сауда комиссиясының (ICC) мүшесі болу үшін фирманы тастап кетті. 1889 жылы ол ICC-дегі лауазымынан кетіп, Мемлекетаралық сауда теміржол қауымдастығының төрағасы болды, кейін Батыс трафик қауымдастығында да сол рөлді атқарды. Уокер 1894 жылдың 8 тамызында Джозеф Рейнхарт отставкаға кеткеннен кейін Санта-Фе президенті болып тағайындалды. Атлантика және Тынық мұхиты темір жолы (A&P) банкротқа өтініш бергенде, Уокер мен Санта-Федегі тағы бір басшы Джон Дж. МакКук 1895 жылдың желтоқсан айында A&P-нің қабылдаушылары болып тағайындалды. Осы кезде Уокер Санта-Фе президенті лауазымынан бас тартып, бірақ директорлар кеңесінде төраға болып қалды.
After the war, Walker studied law and began his practice in New York City in 1867. There he joined Strong & Shepard, owned by Theron R. Strong and Elliott Fitch Shepard. At first he was the firm's managing clerk, and became a partner and lawyer there in 1870. For the next seven years, he worked on many cases involving rail transport, including the land appropriation for the Spuyten Duyvil and Port Morris Railway which would connect the Hudson River Railroad and the New York and Harlem Railroad. When the senior partner in Walker's firm died, the practice was broken up and Walker moved to Rutland, Vermont, where he joined the practice of Prout, Simons & Walker. In this position too, Walker worked on cases that involved local railroads including the Rutland Railroad, Delaware and Hudson Canal Company, Vermont and Canada Railroad, Vermont Central Railroad and others until he left the firm to become a member of the Interstate Commerce Commission (ICC) in Washington, D. C.
In 1889 he resigned his position at the ICC to become the chairman of the Interstate Commerce Railway Association, and later the same role for the Western Traffic Association. Walker assumed the Santa Fe's presidency when Joseph Reinhart resigned on August 8, 1894. When the Atlantic and Pacific Railroad (A&P) filed for bankruptcy, Walker and John J. McCook, another executive with the Santa Fe, were appointed as the A&P's receivers in December 1895. At this time, Walker stepped down from the Santa Fe's presidency, but remained on the Board of Directors as Chairman.