Кіріспе
Оң оқиғаларға жауап ретінде көңіл-күйдің жақсаруымен сипатталатын депрессия Атипиялық депрессия DSM IV-де үлкен депрессиялық бұзылыстың немесе дистимияның көптеген типтік белгілерін бөлісетін, бірақ оң оқиғаларға жауап ретінде көңіл-күйдің жақсаруымен сипатталатын депрессия ретінде анықталады. Атипикалық депрессиядан айырмашылығы, меланхоликалық депрессияға шалдыққан адамдар әдеттегідей жағымды оқиғаларға жауап ретінде көңіл-күйдің жақсаруын сезінбейді. Атипиялық депрессияда, сондай-ақ, салмақтың айтарлықтай өсуі немесе тамақтанудың артуы, гиперсомния, аяқ-қолдағы ауыр сезім және әлеуметтік немесе кәсіптік бұзылуларға әкелетін тұлғааралық бас тарту сезімталдығы жиі кездеседі. Депрессияның "атипиялық" деп аталуына қарамастан, оның сирек кездесетінін немесе ерекше екенін білдірмейді. Оның атауына екі себеп бар: ол меланхоликалық депрессияны анықтағаннан кейін "бірден-бір" белгілерімен анықталды және сол кездегі екі түрлі антидепрессанттар класына оның реакциясы меланхоликалық депрессиядан ерекше болды (яғни, МАОИ-лер атипиялық депрессияға клиникалық мәнді пайдасын көрсетті, ал трицикликтер жоқ). Атипикалық депрессия әйелдерде ерлерге қарағанда төрт есе жиі кездеседі. Атипиялық депрессия белгілері бар адамдар депрессиялық эпизодтардың ертерек басталғанын (мысалы, орта мектепте) айтады. Бұл эпизодтар үлкен депрессиялық бұзылысқа қарағанда созылмалы болады.
Atypical depression is defined in the DSM IV as depression that shares many of the typical symptoms of major depressive disorder or dysthymia but is characterized by improved mood in response to positive events. In contrast to those with atypical depression, people with melancholic depression generally do not experience an improved mood in response to normally pleasurable events. Atypical depression also often features significant weight gain or an increased appetite, hypersomnia, a heavy sensation in the limbs, and interpersonal rejection sensitivity that results in significant social or occupational impairment. Despite its name, "atypical" depression does not mean it is uncommon or unusual. The reason for its name is twofold: it was identified with its "unique" symptoms subsequent to the identification of melancholic depression and its responses to the two different classes of antidepressants that were available at the time were different from melancholic depression (i. e., MAOIs had clinically significant benefits for atypical depression, while tricyclics did not). Atypical depression is four times more common in females than in males. Individuals with features of atypical depression tend to report an earlier age of onset (e. g. while in high school) of their depressive episodes. These episodes tend to be more chronic than those of major depressive disorder cyclothymia
Патофизиология
Депрессияның атипиялық және басқа түрлері арасында айтарлықтай бір-біріне сәйкес келетіндігі байқалды, бірақ зерттеулер депрессияның әртүрлі патофизиологиялық модельдерінде әртүрлі факторлар бар екенін көрсетеді. Эндокриндік модельде HPA осьінің меланхоликалық депрессияда гиперактивті, ал атипікалық депрессияда гипоактивті екендігі дәлелденген. Атипиялық депрессияны меланхолиялық депрессиядан ауызша сөйлеу қабілетін тексеру және психомоторлық жылдамдықты тексеру арқылы ажыратуға болады. Екі жағдайда да визуалды-кеңістіктік жады мен ауызша сөйлеу қабілеті бұзылуы байқалса да, меланхолиялық науқастар депрессияға шалдыққан пациенттерге қарағанда көбірек бұзылуды көрсетеді.
Емдеу
Атипиялық депрессия мен меланхоликалық депрессияның клиникалық көрінісінің айырмашылығына байланысты, 1980 және 1990 жылдары пациенттердің осы топтарындағы қолда бар антидепрессанттар фармакотерапиясының терапиялық жауапты бағалау үшін зерттеулер жүргізілді. Қазіргі уақытта антидепрессанттар, мысалы, ССИИ, СНРИ, НРИ және миртазапин, тиімділігі мен бұрынғы емдеу әдістеріне қарағанда аз жанама әсерлері болғандықтан, атипиялық депрессияны емдеу үшін ең жақсы дәрілер болып саналады. Бупропион, норэпинефринді қайта қабылдау ингибиторы, ересектерде летаргия мен аппетиттің артуы сияқты депрессиялық атипиялық симптомдарды емдеуге ерекше қолайлы болуы мүмкін. және кейбір симпатомиметик препараттар, сонымен қатар серотонинді қайта қабылдайтын препараттармен бірге қолданылғанда серотонин синдромының пайда болу қаупі. Осыған қарамастан, олар әлі де басқа нұсқалар қолданылмай қалған кезде, емге төзімді жағдайларда қолданылады және әдетте бұрынғы фармакотерапияға қарағанда ремиссияның жоғары деңгейін көрсетеді. Сондай-ақ, көптеген науқастар оларды жақсы көреді. Сондай- ақ, тираминді күшейту қаупі әлдеқайда төмен және басқа дәрілермен өзара әсерлері аз болатын моклобемид сияқты жаңа селективті және кері қайтарылатын МАОИ бар. 2000 жылға дейін трициклдік антидепрессанттар (ТСА) атипиялық депрессияға қолданылған, бірақ МАОИ-лер сияқты тиімді емес, және ТСА-ның қолайсыз жанама әсерлері мен жеткілікті терапияның болуынан рецепторлармен жағымсыз болды. Бұл психиатрлар немесе клиникалық психологтармен сөйлесу терапиясы сеанстары, бұл адамға психикалық күйіне әсер етуі мүмкін қиын ойлар мен тәжірибелерді анықтауға және әрбір анықталған мәселе үшін тиісті күресу механизмдерін дамытуға көмектеседі.
Эпидемиология
Атипиялық депрессияның нақты таралуын анықтау қиын. Депрессиялық бұзылу диагнозы қойылған науқастарда жүргізілген бірнеше зерттеулер 40% - ға жуығы атипиялық симптомдарды көрсетеді, әйел науқастарда төрт есе көп жағдай кездеседі. Жалпы алғанда, қабылдамау сезімталдығы ең жиі кездесетін симптом болып табылады және кейбір зерттеулер осы критерийден бас тартқандықтан, таралу деңгейін төмендету туралы алаңдаушылық бар.
Зерттеу
Атипикалық депрессияны алғаш рет 1959 жылы, дәрігерлер Э.Д. Уэст пен П.Д. Далли депрессияға шалдыққан науқастарға ипрониазидтің әсерін зерттеген кезде, типтік депрессиядан бөлек бұзылыс ретінде қарастырды. Олар дәріге жақсы жауап берген пациенттер мен жауап бермегендердің арасында біркелкіліктерді тапты. " Екінші реттік депрессиямен бірге қорқыныш гистериясы " белгілері бар бұл науқастар ипрониазидке айтарлықтай жақсы жауап берді. Жалпы алғанда, атипиялық депрессия басқа депрессияларға қарағанда функционалдық бұзылуды көбірек тудырады. Атипиялық депрессия - бұл созылмалы синдром, ол өмірде басқа депрессияларға қарағанда ертерек басталады, әдетте жасөспірім шақта басталады. Сол сияқты, атипиялық депрессиясы бар науқастарда алаңдаушылық бұзылыстары (мысалы, жалпыланған алаңдаушылық бұзылысы, обсессивті-компульсивті бұзылысы және әлеуметтік алаңдаушылық бұзылысы), биполярлық бұзылысы немесе жекелік бұзылыстары (мысалы, шекаралық жекелік бұзылысы, аулақ болу жекелік бұзылысы) болуы ықтимал. Дәріге жауап беру хроникалық атипиялық депрессия мен жіті меланхоликалық депрессия арасында әртүрлі. Кейбір зерттеулер антидепрессанттардың ескі класы, моноамин оксидазасының ингибиторлары (МАОИ) атипикалық депрессияны емдеуде тиімдірек болуы мүмкін екенін көрсетеді. Қазіргі заманғы СИОЗР және СНРИ-лер әдетте осы ауруда өте тиімді болса, трициклдік антидепрессанттар әдетте олай емес. Антидепрессанттармен емдеуді көбінесе буспирон, бупропион немесе арипипразол сияқты қосымша дәрілермен жақсартуға болады. Психотерапия жеке немесе дәрі-дәрмектермен бірге тиімді емдеу әдісі болып табылады.