Кіріспе
Колумбиялық революционер (1948 2011) Гильермо Леон Саенс Варгас (22 шілде 1948 4 қараша 2011), көбірек өзінің атымен Альфонсо Кано, Колумбияның революциялық қарулы күштері (Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia, FARC) деп аталатын әскери топтың қолбасшысы болды. Ол 2008 жылдың наурызында негізін қалаушы Мануэль Маруланданы (Сурэшот) алмастырды және Колумбия армиясы әрекетке келгенше марксистік бүлікші топқа басшылық етті.
Guillermo León Sáenz Vargas (22 July 1948 – 4 November 2011), more commonly known by his nom de guerre Alfonso Cano, was the commander of the militant group known as Revolutionary Armed Forces of Colombia (Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia, FARC). He succeeded founder Manuel Marulanda (alias Sureshot, in lang es) in March 2008 and commanded the Marxist rebel group until being killed in action by the Colombian Army.
Ерте өмір
Боготада жоғары таптық отбасында туған Кано 1968 жылы Колумбияның Ұлттық университетінде антропология мамандығын оқып, коммунистік жастар ұйымының мүшесі және жетекшісі болды. Оны Колумбия полициясы ұстады, оны сол кездегі коммунистік күдікпен тергеген Родридо Авендано басқарды. Сол жерде ол FARC мүшелерімен кездесті, олар оны бірнеше партизандық бағандарға марксизм туралы дәріс беруге жиі шақырды. Ол университетті тастап, топқа қосылды және өзін саяси белсенділікке арнады. Идеологиялық тұрғыдан ол өзінің идеялары мен жағы ақыр соңында жеңіске жетеді деген сеніммен қатал адам ретінде сипатталды.
FARC-қа қосылу
1970 жылдардың аяғында Кано FARC-қа қосылды деп есептеледі, онда ол топтың негізін қалаушы және бас идеологы Жакобо Аренаспен жұмыс істеп, тез қатардан шықты. Оның негізгі рөлі бастапқыда Боготадағы партизандардың қалалық желісінің саяси комиссары ретінде қызмет ету еді, ал 1978 жылы ол Орталық Жоғарғы Бас қолбасшылықтың қаржы бастығы болып тағайындалды. Бірінші әйелі (Мария Евгения) және ұлы (Федерико) бірге тұрған пәтерінде іздестіру ордені 1981 жылы оны тұтқындап, кітапхана құрған Ла Модело түрмесіне қамауға алды. Ол 1983 жылы президент Белисарио Бетанкурдың үкіметі ұсынған рақымшылықтың нәтижесінде босатылды. Көп ұзамай ол партизандарға қосылу үшін тауларға көшті, бірақ белсенді ұрысқа барудың орнына оны Каса-Вердеге, FARC командирлерінің штаб-пәтеріне, Ла-Урибеге (Мета) жіберді, онда ол зиялы ретінде танылды және үкіметпен бірқатар бейбітшілік диалогтарының бір бөлігі болды. Оның негізгі рөлі - Симон Боливар партизандық үйлестіруші қозғалысының өсуін ынталандыру, бұл қозғалыста Колумбияда жұмыс істейтін барлық партизандар қосылды. 1989 жылы Еуропада коммунизм құлаған кезде Кано кеңес моделі сәтсіз аяқталғанын және FARC ұлттық идеяларға негізделген өзінің моделін жасауы керектігін, оның парадигмалық фигурасы Симон Боливар болуы керектігін айтты. 1990 жылы Аренас қайтыс болғаннан кейін Кано оның орнын басып, топты басқаратын жеті мүшелі хатшылыққа қосылды және шамамен екі он жыл бойы команданың екінші адамы болды. Ол 1991 және 1992 жылдары бейбітшілік келіссөздерінің сәтсіз аяқталуы кезінде бас келіссөзші болды. Алайда, ол ұзаққа созылған 1999-2002 жылдардағы FARC үкіметінің Андрес Пастрана үкіметіндегі бейбіт процесінде аз рөл атқарды. Пастрана кейінірек Каноның бейбітшілік келіссөздеріне қатыспағанын айтты. 2000 жылы Кано жасырын Колумбия коммунистік партиясының негізін қалап, оның жетекшісі болды.
FARC-тың басшысы
2008 жылдың 26 наурызында FARC-тың негізін қалаушы және басшысы Мануэль Маруланда Велес жүрек ауруынан қайтыс болды, ал Кано оған бас қолбасшы болды. Сол айда хатшылықтың тағы екі мүшесі Рауль Рейес пен Иван Риос соғыста қаза тапты. 2008 жылдың шілдесінде Колумбия әскері FARC-тың ең танымал 15 тұтқынды құтқарып алды, оның ішінде Ингрид Бетанкурды, Жаке операциясы кезінде, көтерілісшілердің позициясын одан әрі әлсіретті. Бас қолбасшы ретінде Кано партизандар туралы, Колумбиядағы саяси қақтығыстың сипаты мен шешімін туралы өз пікірлерін таратты. Ол бұл қақтығыстың таптық күрес екеніне сенді, ал соғысты қаржыландыратын байлар мен көпұлтты компаниялар болуы керек, олар саясаткерлер мен байларды шантажға және ұрлауға шақырады. Жаппай адам ұрлау арқылы үкіметке түрмедегі жүздеген партизандарды алмастыруға қысым жасалды. Бұл практиканың ең көрнекті мысалы - ол Пабло Кататумбомен үйлестірген Valle del Cauca департаментінен 12 депутатты ұрлау.
Өлім
2008 жылдың 6 наурызында "Майами геральд" ұлттық "Эль-Тиемпо" газетінде Каноны әскерлер қуып келе жатқаны туралы хабарлаған және ол 21 ақпандағы тікұшақ шабуылда жараланған деп саналады. Каноға шабуыл Толима және Валле-дель-Каука департаменттерінің шекарасында болды, жаңбырлы ауа райы күш-жігерді қиындатты. Кано 2011 жылы 4 қарашада Колумбияның оңтүстік-батысындағы Каука департаментте әскерилер тарапынан атып өлтірілді. Президент Хуан Мануэль Сантос теледидардан оның өлгенін растап, Колумбия әскері партизандық ұйымның "ФАРК-қа тарихтағы ең үлкен соққыны" тигізді деп мәлімдеді. FARC көшбасшысының өлімі оның Толиманың оңтүстігіндегі бекінісінен қашып, қарулы күштердің қуғындауынан бірнеше ай өткен соң болды. Сантостың қаруды тастау туралы өтінішіне FARC үкіметке қарсы күресті жалғастыратынын айтып жауап берді.