Кіріспе

Америкалық "Генрал Грант" кемесі - 1864 жылы АҚШ-тың Мэн штатында салынған және Массачусетс штатының Бостон қаласында тіркелген 1005 тонналық үш мачталы кеме. Ол Улисс С. Гранттың есімімен аталған және Мессерс Бойз, Ричардсон және компанияның меншігінде болған. Оның ұзындығы 179,5 фут, арқалығы 34,5 фут және тереңдігі 21,5 фут ағаш корпусы болды. Мельбурндан Лондонға бара жатқанда, Грант Жаңа Зеландияның Окленд аралдарының батыс жағалауындағы жартастан ұшып, кейіннен суға батып кетті. 68 адам суға батып, тек 15 адам аман қалды.

Қалдық

Кеме 1866 жылы 4 мамырда Мельбурндан шығып, Лондонға қарай Кейп-Хорн арқылы капитан Уильям Х. Лафлиннің қолбасшылығымен жолға шықты. Ол 58 жолаушы мен 25 экипаж, жүн, тері, 2576 унция алтын және 9 тонна мырыш балласты тасымалдайтын. Жолаушылар тізіміне Австралияның алтын кен орындарынан шыққан табысты шахтерлар да кірді. 1866 жылы 13 мамырда сағат 23:00-де Окленд аралдары тікелей алдымызда көрінді. Тек жеңіл желмен, экипаж бағытты өзгерте алмады, ақырында жартастан соқтығысып, Окленд аралының батыс жағалауындағы үлкен үңгірге құлап түсті. Жауынның көтерілуі мен судың көбейуі кеме мачтасының үңгірдің төбесінде бірнеше рет соққыға ұшырауына себеп болды, содан кейін кеме мачтасы корпусты тесікке бұрып жіберді. Кеме 1866 жылы 14 мамырда батып кетті. Ауа райы тыныш болғанымен, қайықтар бірден көгеріп, үңгірге кіргізілген кемеге кірмеді, өйткені күн өте қараңғы болды, қону орны жоқ еді, ал шпарлар мен тас бөлшектері үнемі құлап жатты. Таң атқанда қайықтағы үш қайық жүзіп кетуге дайын болды. Қайықтардың екі жартылай қайығы (әрқайсысының ұзындығы 22 фут) және 30 фут қайығы болды. Бір тоқсан қайықтың бірі бірінші болып суға түсіріліп, қонуға бола ма деп сыртқа жіберілді. Қайық көбірек адамдарды алып кетеді деп күтілген еді, бірақ оның орнына шұңқырдың сыртында күтті, өйткені қонуға жер табылмады. Бұл кезде судың ағысы көбейіп барады. Екінші қайық бірнеше жолаушы мен экипажды, оның ішінде миссис Джуэллді бірінші қайыққа көшіру үшін алып кетті. Қайық палубада жатқанда, жолаушылар толы болды. Кеме тез батып барады, ал қайық генерал Грант палубасынан шығып кетті. Өкінішке қарай, қайық кемеден шыққаннан кейін суға толды. Екінші қайық қауіпті аймақтан тыс қалды, бірақ үш адам (Дэвид Эшворт, Аарон Хейман және Уильям Сангили) толқынның ішінде төртінші қайыққа жүзе алды. Барлығы он бес адам, оның ішінде 9 экипаж және 6 жолаушы, апаттан аман қалды. Капитан кемені тастап кетпеді.

Қалдық

Кеме суға батып, қайықтың бұрылуынан кейін қалған екі қайықтың төрттен бірі үңгірден шығып, Көңілді қалдыру аралына жүзуді шешті. Олар сол жерге қараңғыда жетіп, келесі күні Окленд аралы мен Порт-Россқа жол тартты. Олар үш күн, екі түннің ішінде сол жерге жетті. Барлаудан кейін топ Порт-Росста екі күрке және 1866 жылы 13 шілдеде Мусгрейвтің күркесін тапты. Кемелердің қасынан өтіп бара жатқан кемелерді байқау үшін, олар екіге бөлінді. Тоғыз ай бойы жағада болғаннан кейін төрт адам жаңа Зеландияға жетуге бел буды. Олар 1867 жылы 22 қаңтарда компассыз, картасыз, теңіз аспаптарысыз теңізге шықты және қайтадан көрінбеді. Тағы бір аман қалған Дэвид МакЛелланд 1867 жылы 3 қыркүйекте аурудан қайтыс болды. Ол 62 жаста еді. Қалған он адам Ендэрби аралына көшіп барып, онда тұнбалар мен шошқалармен өмір сүрді. 19 қарашада олар "Фанни" кемесін байқады, бірақ ол олардың сигналдарын көрмеді. Бриг Амхерст олардың сигналдарын 1867 жылы 21 қарашада байқап, топты құтқарып алды. Осы кеме апаты мен оның алдындағы екі апат (Графтон және Инверкольд) нәтижесінде Жаңа Зеландия үкіметі кемеден құлағандардың қоймалары желісін құрды және кемеден құрылғандарды жеңілдету үшін үкіметтік кемелердің Субантарктика аралдарына тұрақты сапарлары болды. 1868 жылдан бастап генерал Гранттың алтын жүктелген жүк тасуы көптеген қалпына келтіру әрекеттерін тартты, олардың бірнешеуі апат іздеушілер үшін өлімге әкелді, бірақ апаттың нақты орны әлі расталмаған.