Кіріспе

Жыл сайынғы кинофестиваль. Мотовун (немесе Истриялық Монтона) – Хорватияның орталық Истрия аймағындағы ауыл және муниципалитет. Көне заманда кельттер мен иллирийлердің екеуі де қазіргі Мотовун орналасқан жерде бекіністер салған. Ауылдың аты да кельт тілінен шыққан, Montona сөзінен туындаған, ол "жоталардағы қала" деген мағынаны білдіреді. 1902-1935 жылдар аралығында Триестіден Пореч қаласына дейін жүрген, тар жол Парензана қаланың астынан өтіп кеткен.

Сипаттама

Мотовун – ежелгі Кастельери қаласының орнында бой көтерген ортағасырлық қала. Ол теңіз деңгейінен жоғары орналасқан төбеде, төбенің барлық жеріне үйлер шашырап салынған. Ішкі қабырғаларында Мотовунды билеген әр түрлі әулеттердің гербтері мен римдік тұрғындардың екі қабір тасы (бірінші ғасырдан қалған) сақталған. 10 және 11 ғасырларда қала Пореч епископының меншігінде болды. 1278 жылдан бастап Венеция қалаға иелік етіп, бүгінге дейін сақталған мықты қабырғалармен қоршады, олар Истрияның төрт жағына керемет көрініс ашатын жаяу жол ретінде пайдаланылады. Қаланың үш бөлігі 14-17 ғасырларда салынған романдық, готикалық және ренессанс стильдерінің элементтері бар мұнаралар мен қала қақпаларынан тұратын ішкі және сыртқы бекіністер жүйесімен байланысқан. Бұл – Венециялық отаршылдық архитектураның классикалық үлгісі.

Қасиетті Степанның (Свети Степан) шіркеуі

Сент-Стефанның кешкі Ренессанс шіркеуі 17 ғасырдың басында, бәлкім, белгілі Ренессанс сәулетшісі Андреа Палладио (1508–1580) салған эскиздер бойынша салынған. Шіркеуде бірнеше өнер туындылары бар: Франческо Бонаццоның мәрмәрден жасалған Сент-Стефан және Сент-Лауренс мүсіндері, сондай-ақ белгісіз венециялық суретшінің 17 ғасырдағы құрбандық алтаріндегі Соңғы тоқсан суреті. Шіркеу алдындағы алаңдағы су резервуарлары 14 және 15 ғасырларға дейін сақталып келген.

Мотовун/Монтона орманы

Мирна немесе Кието өзені төбенің астынан ағып өтеді, ал өзеннің арғы жағында атақты Мотовун орманы орналасқан. Бұл орман Мирна өзенінің аңғарында шамамен 150 км² жерді алып жатыр, оның бір бөлігі ерекше қорғалады. Бұл аймақ жануарлар дүниесі, ылғалды топырағы және онда өте жақсы өсетін бағалы қара және ақ трюфельдері (Tuber magnatum) болғандықтан, жақын маңдағы ормандардан ғана емес, сонымен қатар бүкіл айналадағы карст аймағынан да толыққанды ерекшеленеді. Бұл саңырауқұлақ жер астында өсетіндіктен, оны арнайы үйретілген иттердің көмегімен жинайды. Бұл ертегі бүгінде Хорватияның барлық аймақтарында белгілі, ал Veli Jože кейіпкері осы қаламен байланысты.

Демография

2021 жылғы халық санауы бойынша, халқы 912 адамды құрады, оның 397-сі ауылдың өзінде тұрады. Ауылдың халқы 531 адамды құрады, ал 2001 жылы муниципалитеттегі тұрғындардың саны барлығы 983 болды; олардың 192-сі ана тілі ретінде итальян тілінде сөйлейді.

Атақты тұрғындар

Мотовун 1940 жылы жарыс жүргізушісі Марио Андретти мен оның егіз інісі Альдоның туған жері болды. Бауырластар тік көшелерде қолмен жасалған ағаш көліктерде жарысқан. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Истрия Хорватияның құрамына кірді, ол Югославияның тәуелсіз құраушы бөлігі болды. Оның отбасы, көптеген этникалық итальяндықтар сияқты, эмиграцияға кетті. Олар 1948 жылдан 1955 жылға дейін Лукка қаласының жанындағы лагерде тұрды. Андретти отбасы АҚШ-тың Пенсильвания штатындағы Назарет қаласына көшіп келді. Мотовун 1495 жылы белгілі итальяндық музыка баспашысы Андреа Антиконың туған жері болды, ол музыкалық ноталар басу үшін алғашқы жылжымалы ағаш қаріптерді ойлап тапқанымен танымал. Ол 1510 жылы Римде баспа ісін бастады, ал Папа Лео X-тен патент алғаннан кейін полифониялық музыка мен органға арналған музыканы жариялады.