Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кинорежиссер, сценарист және кинопродюсер
American film director, screenwriter and film producer
Бернард Ворхаус (25 желтоқсан 1904 – 23 қараша 2000) – австриялық тегі бар американдық кинорежиссер, Нью-Йорк қаласында туған. Оның әкесі сол кезде Австрия-Мажарстанның құрамында болған Краков қаласында дүниеге келген. Ворхаус көптеген жылдар бойы Ұлыбританияда өмір сүрді. Мансабының басында ол сценарийші ретінде жұмыс істеді және «Әнші қала» фильмінің түсірілімін ұйымдастыруға көмектесті. Коммунистік көзқарастары үшін Голливудта қара тізімге енгізіліп, Англияға қайтып келді, онда мансабын жалғастырды. Майкл Пауэллмен бірге «квоталық фильмдермен» танымал болған Ворхаус Еуропада да жұмыс істеді.
Bernard Vorhaus (December 25, 1904 – November 23, 2000) was an American film director of Austrian descent, born in New York City. His father was born in Kraków, then part of Austria Hungary. Vorhaus spent many decades living in the UK. Early in his career, he worked as a screenwriter, and co produced the film The Singing City. He was blacklisted in Hollywood for his communist sympathies, and returned to England, where he resumed his career. Known, alongside Michael Powell, for his quota quickies, Vorhaus also worked in Europe.
Мансап
Гарвард университетінің түлегі отыз екі фильм режиссерлік еткенімен қатар, болашақ кинорежиссер Дэвид Линнің де ұстазы болды, оның мансабының басындағы фильмдерді монтаждау жұмыстарында Ворхаус студиясының фильмдері де болған. 20 жасында ол Голливудта Columbia Pictures және Fox Studios сияқты студияларда сценарийші ретінде тұрақты жұмыс істеді, бірақ фильм түсіргісі келді. Соңында ол Англияға көшіп, "Соңғы сапар" (1935) сияқты арзан, жылдам түсірілетін фильмдерді режиссерлік етті. Англияда сәттілікке жеткеннен кейін Ворхаус АҚШ-қа қайтып, Republic Pictures студиясында B фильмдерін түсіре бастады. 1951 жылы Америкалықтарға қарсы қызметтер комитетінің тыңдауынан кейін ол қара тізімге енгізілді. Ол кезде Ворхаус Еуропаға көшіп, онда бірнеше маңызды емес фильмдер түсірген болатын. Ақырында Англияға оралып, кино өнерінен қанағаттанды. Замандастары Джозеф Лози мен Сай Эндфилд сияқты қара тізімге енгендерден өзгеше, ол үйді жөндеумен айналысатын Domar Industries компаниясын құрды. 1980 жылдары оның фильмдеріне деген қызығушылық қайта оянды.
The Harvard University graduate, in addition to directing thirty two films, was also the mentor to future film director David Lean, some of whose work as a film editor early in his career was on Vorhaus pictures. He worked steadily as a screenwriter in Hollywood while in his 20s for such studios as Columbia Pictures and Fox Studios but wanted to direct movies. He eventually decided to move to England and began directing quota quickies, such as The Last Journey (1935). After attaining success in England, Vorhaus moved back to the U. S. and began working at Republic Pictures, directing B movies. He was blacklisted in 1951, as a consequence of the hearings conducted by the House Un American Activities Committee. Vorhaus had already moved to Europe at that time and directed a few minor films while there. He finally returned to England and retired from the film business. Unlike contemporaries Joseph Losey and Cy Endfield, who were also on the blacklist, he founded a company Domar Industries, a business specialising in house renovations. There was a resurgence of interest in his films in the 1980s.
Отбасы
Ворхаустың Гвин және Дэвид деген екі баласы болды. Дэвид – бас-гитаршы және White Noise атты электрондық музыканың пионері болған.
Vorhaus had two children, Gwyn and David. the latter was a bass player and electronic music pioneer who worked under the name White Noise.