Чилидің Жоғарғы Бас Директоры: тарих, Франсиско де ла Ластра, Антонио Хосе де Ирисарри, Рамон Фрейре басшылығы. 1814-1826 жылдардағы билік. Чили тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чилидің Жоғарғы директоры 1814 және 1817-1826 жылдары Чили мемлекетінің және үкіметінің басшысы болды. Алғашқы Жоғарғы директор Франсиско де ла Ластра болды, бірақ оған дейін Антонио Хосе де Ирисарри 7 күн уақытша Жоғарғы директор міндетін атқарған, ал Рамон Фрейре осы лауазықты соңғы рет иеленген адам болды.
The Supreme Director of Chile was the Head of State and of Government of Chile in the periods of 1814 and 1817 1826. The first Supreme Director was Francisco de la Lastra, but before him Antonio José de Irisarri had served for 7 days as interim Supreme Director, the last person to hold the title was Ramón Freire.
"Ескі Отан" кезінде Жоғарғы директор (1814)
1814 жылы роялистердің табыстарына байланысты Ұлттық үкімет хунтасы таратылды, мақсаты – хунтаның және оның президентінің барлық өкілеттерін бір адамда шоғырландыратын жаңа лауазымды құру, соның арқасында тәуелсіздік күштерін роялистерге қарсы оңай үйлестіруге болады; сонымен қатар, Консультативтік Сенат құрылды. 7 наурызда Франсиско де ла Ластра бірінші Жоғарғы директор болып жарияланды, бірақ ол сол кезде Сантьягода емес, Вальпараисода болғандықтан, гватемалық Антонио Хосе де Ирисарри жеті күнге, яғни 14 наурызға дейін, де ла Ластра Сантьягоға келгенге дейін уақытша Жоғарғы директор міндетін атқарды. 1814 жылғы Уақытша үкімет ережесінде былай делінген: «1-бап. Қазіргі қиын жағдайлар атқарушы билікті бір адамда шоғырландыруды талап етеді, ол Жоғарғы директор лауазымын иеленеді, себебі оған 18 қыркүйек 1810 жылдан бері Үкіметтік хунтаның барлық өкілеттіктері берілген. 2-бап. Оның өкілеттіктері кең және шексіз, бірақ бейбітшілік шарты жасау, соғыс жариялау, сауда қатынастарын орнату, салықтар мен жалпы мемлекеттік алымдарды белгілеу мәселелерінде ол міндетті түрде Сенатпен кеңесіп, келісімге келуі керек». Жоғарғы директор лауазымы 18 айға белгіленді, ал муниципалитет пен Сенаттың келісімімен оны ұзартуға болады.
In 1814 due to Royalist advances, the National Government Junta was dissolved with the intention of establishing a new title which would concentrate all the faculties of the Junta and its President in a single person and therefore help to coordinate more easily the Independentist forces against the Royalists; a Consultative Senate was also established. On March 7 Francisco de la Lastra was proclaimed as the first Supreme Director but as he was in Valparaíso and not in Santiago at the time, the Guatemalan Antonio José de Irisarri assumed as interim Supreme Director for seven days, until March 14 when de la Lastra finally arrived at Santiago. The Regulation of the Provisional Government of 1814 established that:“Article 1°. The critical circumstances of the day compel us to concentrate the Executive Power on a single individual, with the title of Supreme Director, as in him reside all faculties that the Government Junta had since its installation on September 18, 1810. Article 2°. Therefore his faculties are extensive and unlimited, with the exception of peace treaties, war declarations, the establishment of trade, and taxes or general public contributions, in which necessarily he will consult and reach an agreement with his Senate. "The Supreme Director was to last 18 months on the position with possibility of extension by agreement of the Municipality and the Senate.
"Жаңа Отан" (1817-1823) кезеңіндегі Жоғарғы директор
1817 жылы Чакабуко шайқасында роялистер жеңілгеннен кейін Бернардо О’Хиггинс де-факто Жоғарғы директор болып жарияланды, ал 1818 жылғы Уақытша конституция жарияланып, оны осы лауазымда бекіткеннен кейін ол заң жүзінде Жоғарғы директор атанды. Конституцияда былай делінген: «Жоғарғы директор бүкіл аумақта атқару билігін жүзеге асырады. Оның сайлануы осыған дейін болған жағдайларға сәйкес расталды; бірақ болашақта бұл провинциялардың еркін келісімімен, заң шығарушы орган осы мақсатта жасайтын ережеге сәйкес жүзеге асырылуы керек». Соңында Фрейре 18 тамызда Жоғарғы директор болып жарияланды және 1826 жылдың 9 шілдесіне дейін, Мануэль Бланко Энкалада Республиканың бірінші президенті болғанға дейін осы лауазымды атқарды. Фрейре басқарған кезеңде жоғарыда аталған Конституцияға сәйкес 1823 жылғы жаңа Конституция қабылданды: «Жоғарғы директор атағын алған азамат мемлекетті заңдарға сәйкес басқарады және атқару билігін ғана жүзеге асырады. Оның өкілеттігі төрт жылды құрайды: дауыс берушілердің үштен екісінің қолдауымен екінші рет сайлануға құқығы бар».
In 1817 after the Royalist defeat at the Battle of Chacabuco Bernardo O'Higgins was proclaimed as Supreme Director de facto, he became Supreme Director de jure once the Provisional Constitution of 1818 was promulgated and confirmed him as such. The Constitution established that:<blockquote>"The Supreme Director will hold the Executive Power in the entire territory. His election has already been confirmed according to the circumstances of what has happened; but in the future it must be done upon the free consent of the provinces, according to the regulation that will be written for that purpose by the Legislature" Eventually Freire was proclaimed as Supreme Director on August 18, he would hold that position until July 9, 1826 when Manuel Blanco Encalada became the first President of the Republic. Under the Directorate of Freire, a new Constitution, that of 1823, was promulgated, according to the aforementioned Constitution: "A citizen with the title of Supreme Director administers the State in accordance with the laws and exercises exclusively the Executive Power. It will last for four years: being able to be re elected a second time by two thirds of the votes."