Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сиядағы қасиетті Антоний монастыры (Антониево Сийский монастырь) – 1520 жылы Холмогорының оңтүстігінде, ормандардың тереңінде Сияның қасиетті Антонийі құрған орыс православие монастыры. Қазіргі уақытта монастырь Ресейдің Архангельск облысының Холмогорский ауданында, Сия қорығының табиғи қорғалатын аймағында орналасқан. Монастырь атын Солтүстік Двинаның саласы – Сия өзенінен алған. Бұл өзен арқылы монахтар Соловецкий монастырына және басқа рухани орталықтарға сапар шегуге мүмкіндік алған. Бұл жер Архангел (Мәскеудің басты теңіз порты) мен Ресей астанасы Мәскеуді байланыстыратын сауда жолындағы бекет те болған. 1556 жылы әулие қайтыс болғаннан кейін, монастырь Батыс Еуропамен тұз саудасы арқылы дамып, Ресейдің солтүстігіндегі христиан дінінің маңызды орталықтарының біріне айналды. Иван Грозный мен оның ұлы Федор монастырьға маңызды жеңілдіктер мен көп жер берді. 1579 жылы монастырь Каргополға қарай созылған 50 версттік жерлерге ие болды. 1599 жылы Борис Годунов саяси қарсыласы Федор Романовты осы шалғайдағы монастырға жер аударды. Оның көптеген туыстары басқа монастырларда аштықтан қайтыс болғанда, Федор монахқа айналып, Филарет есімін алды және ақырында монастырьдың игумені (аббат) дәрежесіне көтерілді. Кейін ол Мәскеу патриархы болды, ал оның ұлы Михаил Романовтар әулетін құрды. XVII ғасырда монастырь гүлденуін жалғастырды. Үлкен католикон 1587–1608 жылдары салынды. 1644 жылға дейін шатыр тәрізді шіркеу мен трапездік бөлме аяқталды, ал 1652 жылы қоңырау мұнарасы салынды. Монастырь кітапханасы Ресейдегі ең бай кітапханалардың бірі болды, онда 1339 жылғы Сия Евангелиясы және 16 ғасырлық 500 батыс діни гравюраларының альбомы, Шығыс православие канондарына бейімделген кітаптар сақталған. Оның қазынасы ортағасырлық әшекей бұйымдарымен танымал болды. 1764 жылы монастырь 3300-ден астам еркек шаруаға ие болды. 1923 жылы монастырь жабылды. Кітапхана мен қазыналық қорлар Мәскеуге және Архангельске әкетілді. Ортағасырлық ғимараттар санаторий және колхоз ретінде пайдаланылды. 1992 жылы монахтар қайтадан монастырь аумағына оралып, дереу шұғыл жөндеу жұмыстарын бастады.
The Siya Monastery of St. Antonius (Antonievo Siysky Monastery, Антониево Сийский монастырь) is a Russian Orthodox monastery that was founded by Saint Antonius of Siya deep in the woods, to the south of Kholmogory, in 1520. Currently the monastery is located in Kholmogorsky District of Arkhangelsk Oblast in Russia, inside the nature protected area, Siya Zakaznik. The monastery takes its name from the Siya River, a tributary of the Northern Dvina. This river route allowed the monks to travel to the Solovetsky Monastery and other centres of spiritual life. There was also a station on the trade route connecting Archangel (the main sea port of Muscovy) and the Russian capital of Moscow. Following the saint's death in 1556, the monastery grew on the salt trade with Western Europe and developed into one of the foremost centres of Christianity in the Russian North. Ivan the Terrible and his son Feodor granted it important privileges and much land. By 1579, the monastery owned 50 versts of ploughlands stretching towards Kargopol. In 1599, Boris Godunov exiled his political opponent Feodor Romanov to this remote monastery. While many of his relatives were starved to death in other cloisters, Feodor took monastic vows and the name Philaret and was eventually raised to the dignity of hegumen (abbot) of the monastery. Later he became the Patriarch of Moscow, and his son Mikhail established the Romanov dynasty of Russian tsars. In the 17th century, the monastery continued to prosper. The large katholikon was constructed over the years 1587–1608. The tent like church and refectory were completed by 1644, and the belfry was added in 1652. The monastic library was one of the richest in Russia and included such books as the Siysky Gospel from 1339 and the 16th century album of 500 Western religious etchings adapted to Eastern Orthodox canonical requirements. Its treasury was famed for its collection of medieval jewelry. In 1764, the monastery owned more than 3,300 male peasants. In 1923, the monastery was disbanded. Both library and treasury were taken to Moscow or Arkhangelsk. The medieval buildings were used as a sanatorium and a kolkhoz. The monks were readmitted to the grounds in 1992 and immediately began emergency repair works.