Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
кеме "Санта-Фе әні", 593 сегіз буынды жолдардан тұратын және Әулие Фейді жұрған, 1054 және 1076 жылдар аралығында (көбінесе 1070 жылға жатқызылады) Барселона графы Рамон Беренгер I билік еткен кезде каталан тілінде жазылған ең ерте белгілі жазба туынды. Ол негізінен қазір жоғалған латын тіліндегі "Passio sanctorum Fidis et Caprisii" еңбегіне негізделген. Әулие Фейдің өмірі мен шейіттігі туралы әңгімелер көптеген өлеңдерде және шейіттер тізімінде кездеседі. Әулие Фей туралы француз тіліндегі өлең, "La Vie de Sainte Foy", Бьюри Сент-Эдмундс аббаттығының монахы Симон Уолсингхем латын тіліндегі дереккөздер негізінде жазылған.
the ship
The Cançó de Santa Fe, celebrating Saint Faith in 593 octosyllabic lines, is the earliest known written work in the Catalan language, set down during the reign of Ramon Berenguer I, Count of Barcelona, between 1054 and 1076 (often dated 1070). It was primarily based on a now lost Latin Passio sanctorum Fidis et Caprisii. Saint Faith's life and martyrdom has been recounted in several other verse narratives and martyrologies. A French verse narrative of Saint Faith, La Vie de Sainte Foy, was written by Simon of Walsingham, a monk at the Bury St Edmunds Abbey based on Latin sources.
Құрмет
12 ғасырда Фейттың құлшылығы (яғни, оған деген сенім мен діни амалдар) Агеннің Капрасийі (Капрайс) мен Агеннің Альбертасымен біріктірілді, екеуі де Агеннің Капрасийінің құлшылығымен байланысты болды. Өз кезегінде, Капрасийдің бауырлары деп аталатын Примус пен Фелициан да осы құлшылыққа қосылды. Саймон Уолсингхемнің 12 ғасырдағы «La Vie de Sainte Foy» өлеңді повесінде Дакиан, Капрайс, Примус және Фелициан маңызды рөл атқарады. 12 ғасырда Симон Уолсингхемнің «La Vie de Sainte Foy» еңбегінде қайта айтылған аңыз бойынша, христиандарды Дакиан қудалаған кезде Капрасий Ажен қаласына жақын Мон-Сен-Винсентке қашқан. Ол Фейттің атылуын төбеден көрген. Капрасий өлім жазасына кесілді, ал Фейттің әпкесі Альберта (кейін Капрасийдің анасы деп танылды) оған бірге осы жазаға қадам басты. Басы, денесінен өзге алтыннан жасалған, ал денесі ысталған қапталған жұқа тақталардан жасалған, кейінірек Түпкі Рим империясының императорлық портреті болуы мүмкін деген болжам бар. Метрополитен өнер мұражайының бұрынғы директоры Томас Ховинг бұл өмірлік алтын беттің Шарльменнің портреті немесе өлім маскасы болуы мүмкін деп санайды. Оның бір бөлігі 1365 жылы Каталониядағы Сант-Кугат монастырына көшірілді. Дегенмен, оның қасиетті қалдықтары Францияның Конк қаласындағы аббаттықта сақталады.
During the 12th century, Faith's cult (i. e., devotion and religious practices associated with her) was fused with that of Caprasius of Agen (Caprais) and Alberta of Agen, both associated with Agen Caprasius' cult in turn was also fused with that of Primus and Felician, who are called Caprasius' brothers. Simon of Walsingham's 12th century verse narrative of Saint Faith's life, La Vie de Sainte Foy, Dacian, Caprais, and Primus and Felician figure heavily. One legend, retold in La Vie de Sainte Foy by Simon of Walsingham in the 12th century, states that during the persecutions of Christians by the prefect Dacian, Caprasius fled to Mont Saint Vincent, near Agen. He witnessed the execution of Faith from atop the hill. Caprasius was condemned to death, and was joined on his way to execution by Alberta, Faith's sister (also identified as Caprasius' mother It has since been repeatedly adapted and enriched, into the nineteenth century. The head itself, made of a different gold from the body—which is fashioned of thin plates over a yew wood—has been tentatively identified as an imperial portrait of the Later Roman Empire. Thomas Hoving, former director of the Metropolitan Museum of Art, has alternately theorized that the life size golden face is a portrait or death mask of Charlemagne. Part of her relics were moved to the monastery of Sant Cugat in Catalonia in 1365. However, the reliquary can be seen in the Abbey at Conques, in France.