Вольтердің «Ақ бұқасы» – философиялық повесть. Ежелгі грек мифологиясы негізінде жазылған, француз революциясына дейінгі туынды. Bentham-ның аудармасы да бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ақ бұқа (французша: Le Taureau Blanc) – аңыз және «contes philosophiques» туындысы, философиялық роман, ағарту дәуірінің философы Вольтер жазған шығарма. Оқиға грек мифологиясындағы Европа мен бұқа туралы әңгімеге негізделген, онда ақ бұқа – грек құдайы Зевс. Шығарманың жазылған мерзімі белгісіз, бірақ ол 1773 және 1774 жылдар аралығында жарық көрген. Вольтердің туындысы болашақты болжағандай көрінеді, себебі бұл әңгіме француз революциясынан он бес жыл бұрын жарияланған, сол кезде бас кесу жиі кездесетін жағдайға айналған. Философ және реформатор Джереми Бентам бұл туындыны ағылшын тіліне аударып, 1774 жылы Лондонда жариялаған, ал кіріспесі 144 беттен тұрады.
The White Bull (original title in French: Le Taureau Blanc) is a fable and a work of "contes philosophiques", a philosophical novel, written by the Age of Enlightenment era philosopher Voltaire. The story is based on the Greek tale of Europa and the bull, where the white bull is in fact the Greek god Zeus. The date the story was written is unknown but it was published between the years 1773 and 1774. Voltaire's work seems to be prophetic in nature because the story was published only fifteen years before the French Revolution, when beheadings became common. An English translation of the work, with a 144 page preface to the text, was produced by the philosopher and reformer Jeremy Bentham and published in London in 1774.
7-тарау
Танис патшасы келді. Оның қызы мен бұқасы құрбандыққа шалынуға тиіс. Патша келгенде, ол бұқаны байлап, Нілге лақтыру керектігін айқайлады, онда Жүніс киті оны жесін, өйткені ол қызына сиқыр салған. Мэмбрес, қарға патшаға барлығын айтқанын білген соң, жыланды Амазидияға жіберіп, бәрі жақсы болатынын айтып, оны сендірді. Сосын Мэмбрес патшаға бұқа Апис құдайына басқа күйеу табуға дейін бұқаның тірі қалуы керек екенін айтты. Патша келісіп, Мэмбреске орынбасар табуға бір апта берді. Қарлы ханым патшаны қорқытып, бұқаны құрбандыққа шалудан тоқтатуға тырысты, бірақ Набуходоносор сияқты ол таңертең есіне алмады.
The King of Tanis arrives. His daughter and the bull are to be sacrificed. As the King arrived he yelled out saying that the bull needed to be tied up and thrown out into the Nile where the whale of Jonas was to eat him, for having placed a spell on his daughter. Mambres, knowing that the raven had told the king everything, had the serpent go to Amasidia and reassure her that everything would be okay. Mambres then told the king that the bull needed to stay alive until another suitor had been found for the bull god Apis. The king agreed and gave Mambres one week to find a replacement. The old lady had departed spirits to try and scare the king into not sacrificing the bull, but just like Nabuchad he did not remember in the morning.
Мәдениеттік негіз
Бұл оқиға грек мифологиясындағы Европа мен бұқа туралы әңгімеге негізделген. Ақ бұқа – грек құдайларының патшасы Зевстің кейпі. Олимпиада пантеонының аспан және найзағай құдайы Зевс, әйелі және қарындасы Гераның көзінен жасыру үшін, өлшеулі әйелдерге құда түскенде көбінесе жасынып жүретін. Вольтер заманындағы білімді адамдарға грек Олимпиада пантеонының әңгімелері жақсы белгілі болған. 1951 жылы француз эротикалық суретшісі Поль Эмиль Бекат суреттерімен толықтырылған нұсқасын жариялады.
The story is based on the Greek mythological tale of Europa and the bull, where the white bull is the king of the Greek gods, Zeus, in disguise. Zeus, the sky and thunder god of the Olympic pantheon, often wore a disguise when romantically pursuing mortal women, so as to avoid the eye of his wife and sister, Hera. The stories of the Greek Olympic pantheon would have been well known by the educated people of Voltaire's time. In 1951 an illustrated version was published by the French erotic painter Paul Émile Bécat.