Глайд Уитни: Генетік, зерттеулер және даулы көзқарастар

Кіріспе

Глейд Д. Уитни (1939 - 8 қаңтар 2002) – американдық генетик және психолог. Ол Флорида мемлекеттік университетінде профессор болған. Егеуқұйрықтардың сезім жүйесінің жұмыс істеу генетикасы саласындағы еңбектерінен бөлек, өмірінің соңында Дэвид Дьюкті, сондай-ақ нәсіл және интеллект, евгеника бойынша зерттеулерді қолдады.

Өмірбаян

Уитни Монтанада туып, Миннесотада өсті. Ол өзін "Хуберт Хамфри либералы" деп есептейтін.

Академиялық жұмыс

Уитни 60-тан астам мақаланың авторы болды. Осы жұмыстың бір бөлігін Ұлттық саңыраулық және басқа да коммуникациялық бұзылыстар институтының зерттеудегі үздіклігі үшін берілетін Клод Пеппер сыйлығы қолдады. 1994 жылы ол Монелл химиялық сезімдер орталығының Манхаймер лекциялық сыйлығын алды, ол химиосенсорлық ғылымдар саласындағы еңбектерімен көзге түскен мамандарды марапаттайды. 1999 жылы Уитни егеуқұйрықтарды зерттеуден адамдардағы нәсіл және интеллект мәселелерін зерттеуге көшті. Осы зерттеу аясында Уитни ғылыми расизммен байланысы бар Пионер қорынан қолдау алды. Уитни 1998 жылы жарық көрген Дэвид Дьюктің «Менің оянуым» атты автобиографиясына алғысөз жазды. Дьюк – ақ нәсілшіл саясаткер және Ку-клукс-кланның бұрынғы ұлттық директоры. Кітапта Дьюк ғылыми расизмді пайдаланып мектептерді қайта бөлуді қолдайды. Уитни Дьюктің ресегрегациялық жоспарын тікелей қолдамады, бірақ оны «Мұса сияқты пайғамбар» деп сипаттады. 1999 жылғы сұхбатында Уитни осы мәселе төңірегіндегі даудың ғылыми талқылаудан алшақтығына алаңдаушылық білдірді, «Расалар мінез-құлық, психология, физиология, медицина және спортқа дейін барлық нәрсеге әсер ететін көптеген генетикалық жүйелер бойынша өзгеше. Жаман сөздерді айқайлау шындықты өзгерте алмайды» деді. Кітап жарық көргеннен кейін ФСУ оқытушылары мен студенттері Уитнидің пікірлерін сынап, оның отставкаға кетуін талап етті. Университет Уитнидің ұстанымын қабылдамады, бірақ академиялық бостандық принципіне орай оның оқыту құқығын қорғады. Уитнидің нәсіл және интеллект туралы көзқарастары Флорида Сенатын 1999 жылы «Флорида мемлекеттік университетінің профессоры Глейд Уитнидің нәсілшілдігі мен фанатизмін айыптайтын» 2742 қаулысын қабылдауға итермеледі. Уитни еврейлердің ғылыми жетістіктерін мойындады, бірақ «ұйымдастырылған еврейлік» оларға қаратылған нәсілшілдікке жауап ретінде мінез-құлық генетикасын басып тастауда маңызды рөл атқарды деп айыптады, бұл «әділетсіз және екіжүзді теңдікке» әкелді. Уитни Холокостты қайта қарауды насихаттайтын Тарихи қайта қарау институтының мүшесі болды, ол еврейлердің өз пайдалары үшін Холокосты ойлап тапқандығын дәлелдеуге тырысты.

Whitney was the author of over 60 papers on the genetics of taste sensitivity in inbred mice. Support for some of this work came from a Claude Pepper Award for Research Excellence from the National Institute on Deafness and Other Communication Disorders and in 1994 he received the Manheimer Lectureship Award from the Monell Chemical Senses Center, which recognizes career achievements of individuals in the chemosensory sciences. By 1999, Whitney had shifted from studying mice to researching race and intelligence in humans. As part of this research, Whitney was supported by the Pioneer Fund, which has ties to scientific racism. Whitney wrote the foreword for My Awakening (1998), an autobiography by David Duke, a white nationalist politician and former National Director of the Knights of the Ku Klux Klan. In the book, Duke uses scientific racism to push for the re segregation of schools. Whitney did not specifically endorse Duke's re segregation plan, but described Duke as "a Moses like prophet". Whitney said in a 1999 interview that the controversy distracted from what was meant to be a scientific discussion, saying "races are different for many genetic systems that influence everything from behavior and psychology to physiology, medicine and sports [ ] Screaming nasty words does not change the reality." Following the publication of the book, faculty and students of FSU condemned Whitney's comments, with some calling for his resignation. The school rejected Whitney's position, but defended his right to teach as a matter of academic freedom. Whitney's views regarding race and intelligence prompted the Florida Senate to pass Resolution 2742 in 1999, "condemning the racism and bigotry espoused by Florida State University Professor Glayde Whitney." Whitney acknowledged the scientific achievements of Jews, but accused "organized Jewry" of playing a prominent role in suppressing race behavioral genetics in response to racism directed toward them, resulting in a "dishonest and hypocritical version of egalitarianism." Whitney was a member of the Institute for Historical Review, an organization promoting Holocaust revisionism, making a case that Jews invented the Holocaust for their own benefit.