Соня Бойс – британская художница афро-карибского происхождения (род. 1962). Исследует искусство как социальную практику, сотрудничает с художниками, использует разные медиа.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық афро-карибтік бейнелеу суретшісі (1962 жылы туған)
British Afro Caribbean visual artist (born 1962)
Дейм Соня Доун Бойс (1962 жылы туған) – британдық афро-карибтік суретші және педагог, Лондонда тұрады және жұмыс істейді. Ол Лондон өнер университетінде қара өнер және дизайн профессоры. Бойс өнерді әлеуметтік практика ретінде және осы зерттеу саласынан туындайтын сындық және контексттік талқылауларды зерттеуге қызығушылық танытады. Бойс 1990 жылдан бері басқа суретшілермен тығыз жұмыс істеп келеді, көбінесе импровизация мен оның серіктестерінің жоспарланбаған өнерлік іс-қимылдарын қамтитын бірлескен жұмыстарға баса назар аударады. Бойс сурет салу, гравюра, фотосурет, бейне және дыбыс сияқты әртүрлі медиа түрлерін қолданады. Оның өнері «дыбыс пен естелік арасындағы қарым-қатынас, кеңістіктің динамикасы және көрерменді қатыстыру» мәселелерін зерттейді. 2016 жылдың наурызында Бойс Лондондағы Корольдік өнер академиясының мүшесі болып сайланды, бұл қара терілі әйел ретінде алғашқы мүшелік болды. Корольдік академия 1768 жылы құрылған. 2020 жылдың ақпанында Бойс Ұлыбританияны 2022 жылғы Венеция биенналесінде көрсету үшін Британдық кеңес таңдады, бұл қара терілі әйел ретінде алғашқы рет болды. 2022 жылдың сәуірінде Бойс «Feeling Her Way» туындысымен Венеция биенналесінің бас жүлдесі – Алтын Арыстан сыйлығын жеңіп алды.
Dame Sonia Dawn Boyce (born 1962) is a British Afro Caribbean artist and educator, living and working in London. She is a Professor of Black Art and Design at University of the Arts London. Boyce's research interests explore art as a social practice and the critical and contextual debates that arise from this area of study. Boyce has been closely collaborating with other artists since 1990 with a focus on collaborative work, frequently involving improvisation and unplanned performative actions on the part of her collaborators. Boyce's work involves a variety of media, such as drawing, print, photography, video, and sound. Her art explores "the relationship between sound and memory, the dynamics of space, and incorporating the spectator". In March 2016, Boyce was elected to the Royal Academy of Arts in London, becoming the first black female Royal Academician. The Royal Academy was founded in 1768. In February 2020, Boyce was selected by the British Council to represent Britain at the Venice Biennale 2022, the first black woman to do so. In April 2022, Boyce won the Venice Biennale's top Golden Lion prize with her work Feeling Her Way.
Ерте өмір және білім
1962 жылы Лондонның Ислингтон ауданында дүниеге келген Бойс 1973 жылдан 1979 жылға дейін Шығыс Лондондағы Каннинг Таун қаласындағы Истлиа жалпы білім беретін мектебінде оқыды. 1979-1980 жылдары ол Ист-Хэм өнер және технология колледжіндегі өнер және дизайн негіздері курсын аяқтады, ал 1980-1983 жылдары Батыс Мидлендс аймағындағы Стоурбридж колледжінде Көркем өнер бакалавры дәрежесін алды. Ол 1980-ші жылдардағы қара британдық мәдени жаңарудың маңызды бөлігі болды. Оның туындылары феминизмге де сілтеме жасайды. Рой Эксли (2001) былай деп жазды: «Оның жұмысының нәтижесі – мәдени ағымдағы қара немесе афро-кариб өнерінің орнын қайта қарастыру және жаңаша келісу». Бойс тұңғыш рет 1983 жылы Лондонның Африка орталығында өткен «Бес қара әйел» атты көрмеге қатысты. Оның ерте туындылары – достары, отбасы және балалық шақ естеліктерін бейнелейтін үлкен құрғақ пастель және пастель суреттер. Ол өзінің шығуына орай, көбінесе Кариб теңізімен байланысты қағаз өрнектері мен жарқын түстерді суреттеріне енгізді. Осы туындылары арқылы суретші Ұлыбританиядағы қара әйел ретіндегі өзінің орнын және сол тәжірибеге қатысты тарихи оқиғаларды зерттеді. Ол сондай-ақ 1983 жылы өткен «Black Women Time Now» көрмесіне қатысты. 1989 жылы Бойс «Басқаша әңгіме» атты көрмені жасаған төрт әйел суретшінің құрамында болды. Бұл британдық африкалық, карибтік және азиялық модернизмінің тұңғыш рет көрсетілген көрмесі еді. Осы шаралардың бірі аясында суретшілер Уотерхаус суретшінің «Гилас және нимфалар» картинасын галерея қабырғасынан уақытша алып тастауға келісті, бұл цензура, кураторлық шешімдер, интерпретация және бағалау мәселелері жөнінде галерея көрермендері мен БАҚ арасында кең пікірталас тудырды. Бойс көптеген оқу курстарын өткізді және шығармашылық процесінің бір бөлігі ретінде семинарларды пайдаланады, ал оның туындыларын көптеген ұлттық коллекцияларда тамашалауға болады. Бойс туындылары Tate Modern, Виктория және Альберт мұражайы, Үкіметтік өнер коллекциясы, Британдық кеңес және Саутбанк орталығындағы Өнер кеңесінің коллекцияларында сақталады. 2018 жылы ол BBC Four телеарнасының «Қара суретші туралы кім естіді? Британияның жасырын өнер тарихы» атты деректі фильмінің басты кейіпкері болды, онда Бренда Эмманус Бойстің Ұлыбритания бойынша саяхатын және қара суретшілер мен модернизм тарихын көрсетті. Бойс Манчестер өнер галереясында британдық өнер тарихын қалыптастыруға үлес қосқан африкалық және азиялық суретшілерге арналған көрмені дайындауға команда жетекшісі болды. Оның «Feeling Her Way» атты туындысы 2022 жылғы көрмеде «Алтын арыстан» сыйлығымен марапатталды.
Born in Islington, London, in 1962, Boyce attended Eastlea Comprehensive School in Canning Town, East London, from 1973 to 1979. From 1979 to 1980, she completed a Foundation Course in Art & Design at East Ham College of Art and Technology, going on to earn a BA degree in Fine Art at Stourbridge College from 1980 to 1983 in the West Midlands. She gained prominence as part of the Black British cultural renaissance of the 1980s. Her work also references feminism. Roy Exley (2001) has written: "The effect of her work has been to re orientate and re negotiate the position of Black or Afro Caribbean art within the cultural mainstream." An early exhibition in which Boyce participated was in 1983 at the Africa Centre, London, entitled Five Black Women. Her early works were large chalk and pastel drawings depicting friends, family and childhood experiences. Drawing from her background she often included depictions of wallpaper patterns and bright colours associated with the Caribbean. Through this work, the artist examined her position as a Black woman in Britain and the historical events in which that experience was rooted. She also took part in the 1983 exhibition Black Women Time Now. In 1989, Boyce was a part of a group of four female artists who created an exhibition called The Other Story, which was the first display of British African, Caribbean, and Asian Modernism. As part of one of these events, the artists decided to temporarily remove J. W. Waterhouse's painting Hylas and the Nymphs from the gallery wall, prompting a wide discussion of issues of censorship and curatorial decision making, interpretation and judgement, by gallery audiences and in the media. Boyce has taught widely and uses workshops as part of her creative process, and her works can be seen in many national collections. Boyce's works are held in the collections of Tate Modern, Victoria & Albert Museum, the Government Art Collection, British Council and the Arts Council Collection at the Southbank Centre. In 2018, she was the subject of the BBC Four documentary film Whoever Heard of a Black Artist? Britain's Hidden Art History, in which Brenda Emmanus followed Boyce as she travelled the UK, highlighting the history of Black artists and modernism. Boyce led a team in preparing an exhibition at Manchester Art Gallery that focused on artists of African and Asian descent who have played a part in shaping the history of British art. Her piece, Feeling Her Way, was awarded the Golden Lion at the 2022 exhibition.
Құрметтер
Бойс 2007 жылы туған күніне арналған Ұлыбритания империясы орденінің мүшесі (MBE), 2019 жылы Жаңа жылдық наградалар бойынша Ұлыбритания империясы орденінің офицері (OBE) және 2024 жылы Жаңа жылдық наградалар бойынша Ұлыбритания империясы орденінің ханым-командоры (DBE) болып тағайындалды – барлығы өнерге қызметтері үшін. 2016 жылдың 9 наурызында Бойс Корольдік академияның мүшесі болып сайланды. Ол бұрын 2021 жылдан 2023 жылға дейін Саймон Ли галереясымен жұмыс істеген.
Boyce was appointed Member of the Order of the British Empire (MBE) in the 2007 Birthday Honours, Officer of the Order of the British Empire (OBE) in the 2019 New Year Honours and Dame Commander of the Order of the British Empire (DBE) in the 2024 New Year Honours, all for services to art. On 9 March 2016, Boyce was elected as a member of the Royal Academy. She previously worked with Simon Lee Gallery from 2021 to 2023.
Жеке өмір
Бойстың серіктесі – куратор Дэвид А. Бейли, олардың екі қызы бар. 2023 жылдың ақпан айында Бойс BBC Radio 4 арнасының "Desert Island Discs" бағдарламасына қатысты.
Boyce's partner is curator David A. Bailey, with whom she has two daughters. In February 2023, Boyce appeared on BBC Radio 4's Desert Island Discs.
Орташа
Бойс өзінің алғашқы көркемдік жылдарында достарын, отбасын және өзін суреттеу үшін крейда мен пастельді пайдаланған. Кейіннен ол өз жұмыстарында саяси ойларды жеткізу үшін фотосурет, графикалық дизайн, кино және карикатураны қолданды. Коллажды енгізу оған күрделі туындыларды жасауға мүмкіндік берді. Бойс өзінің туындыларында карикатураны пайдаланғанын еске алу қажет. Карикатура тарихи түрде адамдардың ерекшеліктерін күшейте көрсету үшін жасалған. Олар көбінесе қабілетсіздік пен жағымсыз пікірлерге алып келуі мүмкін. Карикатураларды қолдану арқылы Бойс оларды өз бейнесінде қайта жаңартуға мүмкіндік алады.
In her early artistic years, Boyce used chalk and pastel to make drawings of her friends, family and herself. She graduated later to incorporate photography, graphic design, film, and caricature to convey very political messages within her work. The incorporation of collage allowed her to explore more complex pieces. It is important to note Boyce's utilization of caricature within her work. The caricature is historically meant to showcase exaggerated features of individuals. They are often grotesque and can incite negative perceptions of their subjects. By using caricatures, Boyce allows herself to reclaim them in her own image.