Кёльн архиепископы: Клеменс Август Дросте цу Вишерингтің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Неміс католик дінбасысы (1773–1845)

Барон Клеменс Август Дросте цу Вишеринг (нем. Clemens August Freiherr von Droste zu Vischering; 21 қаңтар 1773 – 19 қазан 1845) – Кёльн архиепископы. Оның Пруссия үкіметімен болған қақтығыстары 19 ғасырдағы Германиядағы католик шіркеуі мен пруссиялық протестанттық мемлекеттік билік арасындағы қарым-қатынастың ерекшелігін көрсетеді.

Ерте өмір

Клеменс Август Ворхельмде (қазіргі Ален, Солтүстік Рейн-Вестфалия) Вестфалиялық Дросте-зу-Висшеринг ақсүйек отбасында дүниеге келді. Оның шөбересінің қызы – Мария Дросте-зу-Висшеринг. Мюнстер университетінде оқығаннан бөлек, оның жеке репетиторы шіркеу тарихшысы Иоганн Теодор Катеркамп болды (1834 жылы қайтыс болды). Ол ерте жасында Мюнстер епархиясының викарий генералы, барон Франц Фридрих Вильгельм фон Фюрстенберг және ханшайым Амелия фон Галлицзиннің төңірегіне жиналған білімді адамдар тобымен танысты. Оқуын аяқтаған соң, 1796 жылдың маусым айында Катеркамптың жетекшілігімен Германия, Швейцария және Италия елдеріне кең ауқымды саяхат жасады және 1797 жылдың тамыз айында Мюнстерге қайтып оралды.

Ерте мансап

1798 жылдың 14 мамырында ол өзінің ағасы Каспар Максимилиан Дросте зу Вишеринг, Мюнстердің көмекші епискобы, дін қызметкері болып тағайындалды. Канон ретінде ол пасторлық қызметпен айналысты. Әкімші ретінде ол 1808 жылы Мейірімді сестердің тәуелсіз қауымын құрды, олар негізінен емдеу ісіне қатысты. 1813 жылы Мюнстер Наполеон империясының құрамына кіргенде, император папаға хабарсыз Фердинанд Август фон Шпигельді Мюнстер епископы етіп тағайындады, бірақ Наполеон құлағаннан кейін папа 1815 жылдың наурыз айында Дросте зу Вишерингті бұрынғы лауазымына қайтарды. Сонымен қатар, католик дін қызметкерлері мен мирян үкіметке деген сенімін жоғалта бастады және азаматтық және шіркеу істерінде протестанттарға ашық түрде жақтастық танытуға наразылық білдірді. 1835 жылдың 1 желтоқсанында Кельн соборының тарапынан, негізінен тәж мұрагері (кейін король Фридрих Вильгельм IV) өтініші бойынша, Дросте зу Вишеринг Кельн архиепископы болып сайланды. Ол 1836 жылдың 1 ақпанында папаның растауын алды және 29 мамырда ағасы, Мюнстер епискобы Максимилиан, салтанатты түрде таққа отырғызды. Көп ұзамай ол Георг Гермес (1831 жылы қайтыс болған) ізбасарларымен қақтығысқа түсті, оның ілімдері 1835 жылдың 26 қыркүйегінде Папа Григорий XVI айыптаған болатын. Бонн университетінің көптеген профессорлары папалық бұйрыққа мойынсұнудан бас тартқан кезде, Дросте зу Вишеринг олардың теологиялық журналына имприматур беруден бас тартты, теология студенттеріне олардың лекцияларына қатысуға тыйым салды және діни қызметкерлерге тағайындалуға үміткерлер мен жаңа приходтарға ауысуды қалаған барлық пасторлар ант беруге міндетті болған гермесизмге қарсы тезистердің тізімін жасады. Үкімет архиепископтың папалық бұйрықты патшалық мақұлдауысыз қолданғанына ашуланды, бірақ оған аралас некелерге қатысты талаптарына келіссе, бұл істе оған еркін мүмкіндік беретінін түсіндірді. Дросте зу Вишеринг архиепископ болғанға дейін үкімет агенті одан егер ол епархияға тағайындалса, 1834 жылдың 19 маусымында архиепископ фон Шпигель мен министр Бунсеннің арасында "папалық брифке сәйкес" жасалған аралас некелерге қатысты келісімді күшінде сақтай ма деп сұрады. Дросте зу Вишеринг бұл келісімнің неден тұратындығын білмеді. Липген оның мазмұны туралы өздігінен хабардар болмағанын айтады. "Папаның брифіне сәйкес" деген сөздерге сүйене отырып, ол "иә" деп жауап берді. Архиепископ болғаннан кейін ол бұл келісімнің папалық брифпен мүлдем сәйкес келмейтінін, кейбір маңызды тармақтарда оған тікелей қарсы екенін анықтады. Папалық брифте католик діни қызметкерлеріне балалардың католик тәрбиесіне кепілдік берілмесе, аралас некелерді өткізуге тыйым салынды, ал фон Шпигель мен Бунсен арасындағы келісімде мұндай кепілдік талап етілмеді. Осы жағдайларға байланысты Дросте зу Вишеринг папаның тапсырмасын орындай отырып, үкіметке немқұрайлы қарауды өзінің міндеті деп санады. Министр Бунсеннің кеңесімен Фридрих Вильгельм III архиепископты тұтқындауға бұйрық берді. Бұйрық 1837 жылдың 20 қарашасының кешінде орындалды және Дросте зу Вишеринг қылмыскер ретінде Миден бекінісіне жеткізілді. Оның тұтқындалуы католик шіркеуінің бостандығының маңызды символы болды. Мұның салдарынан Мюнстер мен Падерборн епископтары Клеменс Августтың үлгісіне еліктеп, келісімге берген келісімін қайтарып алды. Гнезен (Гнезно) мен Позен (Познань) архиепискобы Мартин фон Дюнин Дросте зу Вишерингті Минденге жіберген қылмыс үшін Колберг (Колобржег) түрмесіне қамалды. 1837 жылдың 10 желтоқсанында Папа Григорий XVI Кельн архиепискобының жолын мақтады және үкіметтің әрекетіне қарсы наразылық білдірді. Рим-католиктер үкімет өзінің жолын қорғауға тырысқан Дарлеггенгті немесе экспозицияны архиепископты сатқындықта айыптап, жамандады деп айыптайды. Олардың пікірінше, Иосиф Гёрр өзінің үлкен апологетикалық еңбегінде Афанасий оны жоққа шығарды, ал Римнің іс-әрекеттің шынайы жағдайы туралы мәлімдемесі Римде папаның бұйрығымен жарияланды. 1839 жылдың 22 сәуірінде архиепископ босатылды. Ол Кельн архиепискобы атағын сақтауға рұқсат алды, бірақ мемлекеттік билікті халық алдында ұстап тұру үшін, шпаргерлік істерді басқаратын Шпейер епискобы Иоганн фон Гейссель тұлғасында коадъютор таңдауға көндірілді. Жоғарыда аталған Дарлеггенгтің жалған жала жабушылықтарын сол кезде таққа отырған Фридрих Вильгельм IV ашық түрде қайтарып алды. 1844 жылы архиепископ Римге барып, папа мен Курияның ықыласына бөленді. Рим папасы ұсынған кардиналдық лауазымнан алғыс білдіріп бас тартты да, қазан айында Мюнстерге оралды. Ол 1845 жылы қайтыс болды.

On 14 May 1798, he was ordained priest by his brother Kaspar Maximilian Droste zu Vischering, Auxiliary Bishop of Münster. As a canon, he devoted himself to pastoral care. As administrator, he founded in 1808 an independent congregation of Sisters of Mercy, the so called Klemens Schwestern, who were primarily involved in nursing. When in 1813 Münster became part of Napoleon's empire, the emperor appointed Ferdinand August von Spiegel as Bishop of Münster without the knowledge of the pope, but after Napoleon's fall, the pope restored Droste zu Vischering to his former office in March 1815. as well as the Catholic clergy and laity, who began to lose confidence in the fairmindedness of the government and protested against the open favouritism shown to Protestants in civil and ecclesiastical affairs. The cathedral chapter of Cologne, primarily at the request of Crown Prince (later King Friedrich Wilhelm IV), elected Droste zu Vischering as Archbishop of Cologne on 1 December 1835. He received the papal confirmation on 1 February 1836, and was solemnly enthroned by his brother, Maximilian, Bishop of Münster, on 29 May. Soon after this he came into conflict with the adherents of Georg Hermes (died 1831), whose doctrines had been condemned by Pope Gregory XVI on 26 September 1835. When many professors at the University of Bonn refused to submit to the papal bull, Droste zu Vischering refused the imprimatur to their theological magazine, forbade the students of theology to attend their lectures, and drew up a list of anti Hermesian theses to which all candidates for sacerdotal ordination and all pastors who wished to be transferred to new parishes were obliged to swear adherence. The government was angered because the archbishop had enforced the papal bull without the royal approbation, but gave him to understand that it would allow him free scope in this affair, provided he would accede to its demands concerning mixed marriages. Before Droste zu Vischering became archbishop he was asked by an agent of the government whether, if he should be set over a diocese, he would keep in force the agreement regarding mixed marriages, which was made "in accordance with the papal Brief of 25 March 1830", between Archbishop von Spiegel and Minister Bunsen on 19 June 1834. Droste zu Vischering did not then know in what this agreement consisted. Lipgen states that he deliberately failed to apprise himself of the contents. Relying on the words "in accordance with the papal Brief", he answered in the affirmative. After becoming archbishop he discovered that the agreement in question, far from being in accordance with the papal Brief, was in some essential points in direct opposition to it. The papal Brief forbade Catholic priests to celebrate mixed marriages unless the Catholic training of the children was guaranteed, while in the agreement between von Spiegel and Bunsen no such guarantee was required. Under these circumstances, Droste zu Vischering believed it was his duty to ignore the government in favor of the papal brief. Advised by Minister Bunsen, Frederick William III ordered the arrest of the archbishop. The order was carried on the evening of 20 November 1837, and Droste zu Vischering was transported as a criminal to the fortress of Minden. His arrest made him an important symbolic figure for the freedom of the Catholic church. In response, Bishops of Münster and Paderborn, fired by the example of Clemens August, revoked the assent they had formerly given to the agreement; while Martin von Dunin, the Archbishop of Gnesen (Gniezno) and Posen (Poznań), was imprisoned at Kolberg (Kołobrzeg) for the same offence that had sent Droste zu Vischering to Minden. In an allocution of 10 December 1837, Pope Gregory XVI praised the course of the Archbishop of Cologne and solemnly protested against the action of the government. The Darlegung, or exposé, in which the government attempted to defend its course by accusing the archbishop of treason, is alleged to be slanderous by Roman Catholics. It was, according to their view, refuted by Joseph Görres in his great apologetical work Athanasius, and a declaration of the Roman view of true state of affairs was published at Rome by order of the pope. The archbishop was set free on 22 April 1839. He was permitted to retain the title of Archbishop of Cologne, but, in order to uphold the authority of the state in the public eye, was prevailed upon to select a coadjutor in the person of Johann von Geissel, Bishop of Speyer, who henceforth directed the affairs of the archdiocese. The allegedly slanderous accusations of the above mentioned Darlegung were publicly retracted by Frederick William IV, who had meanwhile succeeded to the throne. In 1844 the archbishop went to Rome, where he was most kindly received by the pope and the Curia. The cardinalate, which was offered him by the pope, he refused with thanks and returned to Münster in October. He died there in 1845.

Шығармалары

Дросте зу Вишеринг бірнеше аскетикалық және шіркеу-саяси еңбектер жазды. Ең маңыздысы – 1843 жылы Мюнстерде жарық көрген «Шіркеу мен мемлекет арасындағы бейбітшілік туралы» деген шіркеу мен мемлекеттің құқықтарын түсіндіретін еңбегі. Тағы бір маңызды еңбегі – оның «Католиктердің діни бостандығы туралы» (1817).