Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық теміржол станциясы, Бат қаласы, Англия.
British railway station in Bath, England
Станцияны Great Western Railway басқарады және осы станция арқылы өтетін барлық пойызды олар іске қосады.
The station is managed by Great Western Railway, who operate all trains at this station.
Тарих
Бат Спа станциясы 1840 жылы Брунельдің Ұлы Батыс темір жолы үшін салынған және қазір ІІ* санаттағы ескерткіш. Ол Авон өзенінің солтүстік жағалауында орналасқан, ассиметриялық Тюдор стиліндегі, иісті қақпалары бар. Теміржол желісі оңтүстік жағалаудан станцияға бұрылып, содан кейін қайтадан кері бұрылады. 1840 жылдың 31 тамызында ашылған станция бастапқыда Бат деп аталды, ал 1949 жылы Бат Грин Парк станциясынан ажырату үшін Бат Спа деп қайта аталды. Бат Грин Парк станциясының атауы 1951 жылға дейін өзгерген жоқ. Станция платформалар арасында кеңірек аралыққа ие, себебі ол платформа жолдары арасында екі кең көліктік жолмен салынған. Бастапқы станцияда платформалар арасын жабатын балғалы төбе болған, қазіргі Бристоль Темпл Мидс станциясындағыдай. Бірақ Бат станциясының төбесі 1897 жылы станция ұзартылған платформалармен қайта жаңартылғанда алынып тасталды. Станцияның арт жағынан Авон өзені арқылы жаяу көпір салынған, ол қаланың Видкомб ауданына тікелей қол жеткізуге мүмкіндік береді. 1862 жылы ашылған көпір бастапқыда ағаштан жасалған және төлем алынатын (жергілікті жерде Halfpenny Bridge деп аталған). Алайда, бұл бастапқы құрылым 1877 жылы құлап, бірнеше адам қаза тапты, сол жылдың соңында оның орнына қазіргі болаттық көпір орнатылды.
Bath Spa station was built in 1840 for the Great Western Railway by Brunel and is now a Grade II* listed building. It is in an asymmetrical Tudor style with curving gables on the north bank of the Avon where the line curves across from the southern bank to the station and then back again. Opened on 31 August 1840, the station was named Bath and was renamed Bath Spa in 1949 to distinguish it from Bath Green Park station, which did not have its name altered from Bath until 1951. The station has wide spacing between the platforms because it was built with two broad gauge carriage sidings between the platform lines. The original station featured a hammerbeam roof that covered the area between the platforms, similar to that which still exists at Bristol Temple Meads. However, Bath's roof was removed in 1897 when the station was remodelled with longer platforms. A footbridge leads from the rear of the station across the Avon, allowing direct access to the Widcombe area of the city. Open in 1862, the bridge was originally made from wood and tolled (known locally as Halfpenny Bridge). However, this original structure collapsed disastrously in 1877 with a number of deaths, and the present steel girder bridge was erected as a replacement later that same year.
Қайта дамыту
Жекешелендіруден кейін Great Western Railway Bath Spa станциясын басқарады. 2005 жылы компания ғимаратқа өзгерістер енгізуге, соның ішінде платформаларға лифттер орнатуға рұқсат алды. Сондай-ақ, билет бағаналары орнатылды. 2011 жылы станцияны жаңа Бат автобус станциясымен және SouthGate сауда орталығымен біріктіру, сондай-ақ станцияның автотұрағының және солтүстік пандусының бір бөлігін 12 миллион фунт стерлинг сомасына мейрамхана кешеніне қайта жаңарту жұмыстары басталды. Станцияның кейбір аркаларын сауда орындары ретінде пайдалану үшін бейімдеу жоспарланған. Bath Spa 2013 жылғы Халықаралық станциялар сыйлығында «Үздік орташа станция» және «Жалпы үздік станция» номинацияларында жеңіс алды. Станция 2017 жылдың сәуір айында Ұлы Батыс магистральдық желісін электрлендіру жобасы аясында жаңартылды. Оның ескерткіш мәртебесіне байланысты платформаның шатырларын электрлендіру жабдықтарына сәйкес келтіру үшін қысқарту мүмкін болмады, сондықтан болашақта электрлендіру тіректерін теміржол жолдары арасында орнату үшін платформалар кеңейтілді. (Станцияны электрлендіру 2016 жылдың қараша айында кейінге шегерілді). Жүргізілген жұмыс жолаушылар айналымын жеңілдетіп, пойыз бен платформа арасындағы қашықтықты қысқартты.
Since privatisation Great Western Railway has managed Bath Spa. In 2005 the company obtained listed building consent for alterations to the building, including the installation of lifts to the platforms. Ticket barriers have also been installed. Other developments started in 2011 to integrate the station with the new Bath bus station and SouthGate shopping centre, and redevelop some of the station car park and northern ramp into a restaurant complex at a cost of £12 million. There are plans to adapt some arches at the station to encourage retail use. Bath Spa won awards for Best Medium Sized Station and Overall Best Station at the 2013 International Station Awards. The station was modified in April 2017 for the Great Western Main Line electrification project. Because of its listed status, the platform canopies could not be cut back to fit overhead electrification equipment on the alignment and so the platforms were widened so that future electrification masts could be installed between the tracks. (Electrification through the station was deferred in November 2016). The work provided a larger circulation area and reduced the gap between train and platform.
Бат қаласындағы басқа станциялар
Баттағы тағы бір ашық станция – Бристольге және Бат Спаға, сондай-ақ одан әрі станцияларға қызмет көрсететін, батыс шет қаласындағы шағын жолаушылар станциясы Олдфилд Парк. Батта бұрын жабылған станциялардың ішінде Грин Парк (Мидленд терминалы, оның жалпы шатыры мен негізгі ғимараттары сақталған, ал өмірінің бір бөлігін "Бат Куин Сквер" деп атаған), Батемптон және Уэстон (Мидленд желісіндегі 1953 жылы жабылған қала маңы станциясы) бар. Вестморленд жолы – GWR жүк станциясы болған. Твертон-он-Авон және Хэмптон Роу Хальт екеуі де GWR бағытында орналасып, 1917 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі үнемдеу шарасы ретінде жабылды.
The only other open station in Bath is Oldfield Park, a small commuter station in a western suburb, with limited services to Bristol and to Bath Spa, and onward stations. Former stations now closed in Bath were Green Park (the Midland terminus, whose overall roof and primary buildings survive, and which for part of its life was named "Bath Queen Square"), Bathampton and Weston (a suburban station on the Midland line which closed in 1953). Westmoreland Road was a GWR goods station. Twerton on Avon, and Hampton Row Halt, both on the GWR route, closed in 1917 as a World War I economy measure.
Қызметтер
Bath Spa-дағы барлық қызметтер Great Western Railway компаниясы арқылы жүзеге асырылады. Олар Бристоль Темпл Мидс және Бристоль арасында сағатына 2 пойыз (жексенбі күндері сағатына 1 пойыз) жиілігімен қызмет көрсетеді. Бұл қызметтер Баттан Чиппенхэмге, Суиндонға және Редингке пойыз қатынасын қамтамасыз етеді. Әр 2 сағат сайын 1 пойыз Бристольден Вестон-супер-Мареге, ал күніне 3 пойыз Таунтонға немесе Пензансқа барады. Бристоль Темпл Мидс пен арасында тағы сағатына 3 пойыз, маршрут бойындағы көптеген шағын станцияларда тоқтайды. Осы пойыздардың сағатына 1-і Кардифф Орталықтан Портсмут портына, сағатына 1-і Бристоль Темпл Мидстен Солсбериге және сағатына 1-і Глостерден Уэймутқа дейін жүреді, сондай-ақ әр 2 сағат сайын 1 пойыз Уэймутқа дейін созылады.
All services at Bath Spa are operated by Great Western Railway. They provide services between and Bristol Temple Meads at a frequency of 2 trains per hour (1 train per hour on Sundays). These give a service from Bath to Chippenham, Swindon and Reading 1 train every 2 hours extends beyond Bristol to Weston super Mare, and 3 trains a day extend to Taunton or Penzance. Between Bristol Temple Meads and a further 3 trains per hour are provided, calling at many of the smaller stations along the route. Of these trains 1 train per hour runs between Cardiff Central and Portsmouth Harbour, 1 train per hour runs from Bristol Temple Meads to Salisbury and 1 train per hours runs from Gloucester to , with 1 train per 2 hours extending to Weymouth.
Азаматтық инженерлік
Лондоннан GWR желісі станцияның шығыс жағында Эйвон өзенін кесіп өтеді, содан кейін станцияның батыс жағында оны қайтадан кесіп өтеді, одан әрі виадук арқылы жалғасады. Екі көпір де, виадук та бастапқыда Брунельдің жобасы бойынша салынған, және олардың барлығы ескерткіштер тізіміне енген ғимараттар.
The GWR line from London crosses the Avon at the east end of the station, then crosses it again to the west of the station before continuing along a viaduct. Both bridges and the viaduct were originally designed by Brunel, and all are listed buildings.
Сент-Джеймс көпірі
Шығыс көпір – екі жағында кішкентай дөңгелек аркалары бар эллипстік тас арка. 1927 жылы кірпішпен жөнделген. Көпір өзенді шамамен 45 градус бұрышпен кесіп өтеді және қисайған көпір болып табылады, бірақ осылай аталмаса да. Ол "Брунельдің инженерлік қиындықтарға талғамды архитектуралық шешімдер табу қабілетін көрсетеді".
The eastern bridge is a elliptical stone arch, with a smaller circular arch either side. It was repaired in brick in 1927. Although not referred to as such, it is a skew bridge, crossing the river at about 45 degrees; it "embodies Brunel's ability to find elegant architectural solutions to engineering challenges."
Скив көпірі
Брунел бастапқыда Эйвон өзені үстіндегі Ску көпірін құйма темірден салуды жоспарлаған, бірақ оған осы жұмысқа келісімшарт беруге мүмкіндік болмады. Оның орнына, ол әр арканы ламинатталған ағаштан жасалған алты аркадан құрастырды. Әр арка бес қабаттан, қалың Балтық қарағайынан жасалған, иіліп, темір бұрандалар мен таспалармен бекітілген. Аркалардың астында жаяу жүргіншілер өзеннің оңтүстік жағалауымен жүре алатын жол салынған; 1878 жылғы қайта жаңарту кезінде осы жолға қоршау қосылды. 1878 жылы Уэйкфилд Симпсон ағаш аркаларды екі темір конструкциялы фермалық құрылыммен ауыстырды, олар бастапқы тіректер мен тіреулерге орналасқан темір цилиндрлермен қолдауға алынды. Көпір 1960 жылдары қосымша болат тіректермен және жоғарғы құрылыммен күшейтілді, бұл оған Бат станциясының кеңейтілген платформаларын көтеруге мүмкіндік берді.
Brunel originally intended the Skew Bridge over the Avon to be constructed of cast iron, but he was unable to let the contract for this. Instead, he designed each arch to consist of six arches of laminated timber. Each arch had five laminations of thick Baltic pine, bent to shape and held together with bolts and straps of iron. Under the arches, a walkway allowed pedestrians to pass along the south bank of the river; railings were added to the walkway during the 1878 rebuilding. In 1878, Wakefield Simpson replaced the timber arches with two wrought iron truss spans, supported by iron cylinders which rest on the original piers and abutments. The bridge was strengthened in the 1960s with additional steel supports and superstructure, to allow it to carry the extended platforms of Bath Station.
Сент-Джеймс көпір жолы
Ску көпірінен кейін желі Бристольге қарай Сент-Джеймс виадугы арқылы жалғасады, бұл "қастельдік готикалық қиял" – солтүстік жағында (Батқа қараған) сүйір аркалар мен тік бұрышты ойықтар бар, ал оңтүстік жағы қарапайымдау. Барлығы он жеті аркадан тұрады; Уэллс жолы мен Төменгі Бристоль жолын кесіп өтетін арқалар 1911–12 жылдары локомотивтердің ауырлауына байланысты болаттан қайта салынды, ал бұрынғы арқа 1961–62 жылдары тағы да қайта салынды.
After the Skew Bridge, the line continues towards Bristol over St James' Viaduct, a "castellated Gothic fantasy" with pointed arches and arrow slots on the northern (Bath facing) side; the southern side is plainer. There are seventeen arches in total; the spans crossing Wells Road and Lower Bristol Road were rebuilt in steel in 1911–12 as locomotives had become heavier; the former span was again rebuilt in 1961–62.