Персейнь аббаты Адам: XIII ғасырдың ықпалды дін және саяси қайраткері
Adam of Perseigne
Адам Персенский (1145-1221) – французский цистерцианец, аббат. 13 миссий от Папы Римского Иннокентия III и других, свидетельствуют о его влиянии и талантах.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адам Персеннен (1145 – 1221) – француз цистерциандық монах, Ле-Ман епархиясындағы Персенн аббаттығының аббаты. Адам шамамен 1145 жылы крепостной немесе шаруа отбасында туған.
Adam of Perseigne ( 1145 – 1221) was a French Cistercian, abbot of Perseigne Abbey in the Diocese of Le Mans. Adam was born around 1145 into a serf, or peasant, family.
Миссиялар
Адам он үш миссияны жүзеге асырды, оның ішінде сегізін III Иннокентий сеніп тапсырды, үшеуін Бас Шығарылым үшін, біреуін Рим мен Сито бірлесіп сұрады, ал біреуінің демеушісі анықталмаған. Адам тағы да көп миссияларды орындаған болуы мүмкін, олардың көп бөлігі құжатталмаған. Персен аббатына жүктелген миссиялардың алуан түрлілігі мен маңыздылығы оның ықпалы мен шеберлігінің кеңдігін бірден көрсетеді.
Thirteen missions were carried out by Adam, including eight entrusted by Innocent III, three for the General Chapter, one jointly requested by Rome and Cîteaux, and one without an identified sponsor. It is likely that Adam carried out other missions, many of which have not been documented. The diversity and importance of the missions delegated to the Abbot of Perseigne immediately testify to the extent of his influence and skills.
Реформалау жөніндегі тапсырмалар
Иннокентий III Адамға төрт рет, көбінесе басқа дін қызметкерлерімен бірлесіп, қауымдар мен епархияларды реформалауды немесе кем дегенде тәртіпсіздікті тоқтату үшін күрделі дауларды шешуді тапсырды. Мысалы, 1207 жылы Иннокентий III Савиньи аббаты Адам мен Кутанс епискобын Мон-Сен-Мишельге аббат Жорданның басқару мәселелерін түзету үшін жіберді. 1210 жылы Монға екінші сапар және 1212 жылы Жорданның қайтысы аббатханаға тынышшылық әкелді.
On four occasions, Innocent III commissioned Adam, often in collaboration with other religious, to reform communities and dioceses, or at least to resolve complex disputes in order to put an end to unrest. For example, in 1207, Innocent III sent Adam, the abbot of Savigny and the bishop of Coutances to Mont Saint Michel to remedy Abbot Jourdain's governance problems. A second mission to the Mont in 1210 and Jourdain's death in 1212 brought peace to the abbey.
Дипломатиялық өкілдіктер
Адам де Персенье сонымен қатар көрнекті тұлғалармен және маңызды саяси оқиғалармен байланысты миссияларды жүзеге асырды. Оның атқарган алты маңызды миссияның үшеуі Арыстан жүрек Ричардқа қатысты. Мысалы, 1190 жылы Ричардтың өтінішімен Бас шіркеу Адам мен басқа абаттарға Бонпорт аббаттығының негізін салуға жарамды жер табуды тапсырды. 1208 жылы Иннокентий III Альбигендерге қарсы крест жорығын бастау үшін Адамды Филипп II Август пен Джон Лакланд арасында уақытша бітімге келуге шақырды.
Adam de Perseigne also carried out missions linked to eminent personalities and major political events. Three of the six major missions concerned Richard the Lionheart. For example, in 1190, at Richard's request, the Chapter General commissioned Adam and other abbots to find a suitable site for the foundation of Bonport Abbey. In 1208, Innocent III again asked Adam to negotiate a truce between Philip Augustus and John Lackland, with a view to launching the crusade against the Albigensians.
Әділет миссиясы
Адам үш рет діни және светтік феодалдар арасындағы дауларды арбитраж жасауға шақырылды. 1211 жылы Мармутьеде граф Роберт дю Перше мен Бельлем аббаты арасындағы дауды төрелікке шақырды. 1212 жылы Бас шаптер Адам мен Лору аббатынан Тироно аббаты мен Патрис де Сурш арасындағы дауды реттеуді сұрады. Белгісіз күні Адам Папаның тапсыруымен Сен-Жермен-де-Флерс шіркеуіне қатысты құқықтардан бас тарту мәселесін қарауға жіберілді.
On three occasions, Adam was asked to arbitrate disputes between religious and secular lords. In 1211 at Marmoutier, he had to judge a dispute between Count Robert du Perche and the prior of Bellême. In 1212, the Chapter General asked Adam and the abbot of Loroux to settle a dispute between the abbot of Tironneau and Patrice de Sourches. At an unknown date, Adam was sent by the Pope to rule on the relinquishment of rights to the church of Saint Germain de Flers.
Үлкен ықпал ету желілері
Адамның ерекше тұлғасы мен монастырь тәжірибесінің арқасында, ол шіркеу және жоғары ақсүйектер арасында кең желі құрды. Оның байланыстары Батыс, Нормандия, Анжу, Турень және тіпті оның туған жері Шампаньдағы монастырларға дейін жетті. Адам діни және рухани тұлғалармен, соның ішінде кардинал Роберт де Курсонмен, Гийом д’Элимен, Эуд де Суллимен, Гийом де Беллеммен, Хамелинмен және, әрине, III Иннокентиймен байланыс ұстады. Аленсон және Перше графтарымен, сондай-ақ Шампань графтары және Плантагенеттер әулеті сияқты ықпалды отбасылармен де байланыста болды. Адамға сеніп тапсырылған міндеттер оның ықпал желісімен тығыз байланысты болған сияқты, бұл оның тағайындалуындағы шешуші фактор еді.
Thanks to his exceptional personality and monastic background, Adam developed a vast network within the Church and the upper nobility. His connections extended to cloisters in the West, Normandy, Anjou, Touraine and as far afield as Champagne, his native region. Adam maintained links with ecclesiastical and secular figures, including Cardinal Robert de Courçon, Guillaume d'Ély, Eudes de Sully, Guillaume de Bellême, Hamelin and, of course, Innocent III. Locally, he had links with the Counts of Alençon and Perche, as well as powerful families such as the Counts of Champagne and the Plantagenet dynasty. The missions entrusted to Adam seem to be closely linked to his networks of influence, a crucial factor in his appointment.
Адам мен Плантагенеттер
Абаттық тұсында (1188–1221) Адам Мэн графы және Англия королі ретінде үш Плантагенетті көрді: Генрих III, оның абаттығының басында, одан кейін Ричард Арыстанжүрек, сосын Джон Лакленд. Адамның Плантагенеттермен байланысы, олардың құтқарушылық құндылықтарынан өзге, күмәнсіз саяси артықшылықтар берді. Адамның құдіретті ие ретінде Плантагенеттер билігінің арнасы болу мүмкіндігі, әсіресе Понтье, Аленсон және Перше графтарының құрметін алуға көмектесті. Дегенмен, Адамның ықпалы жергілікті деңгейден асып, дін қызметкерлерімен, әсіресе жоғары лауазымды тұлғалармен байланысы Плантагенеттердің мүдделерін қорғауға мүмкіндік берді. Рим папасы Иннокентий III-нің оған сеніп тапсырған құпия тапсырмалары Ватиканның оған деген сенімі мен құрметін көрсетеді. Жоғарыда айтылғандай, 1208 жылы Адам мен Ле Пин абысы Иннокентий III-ден Альбигендерге қарсы крест жорығын қолдау мақсатында Джон Лакленд пен Филипп II Август арасында бітімгерлікке қол жеткізуге бағытталған саяси миссияны орындауды сұрады. Адам мен Ричард Арыстанжүректің қарым-қатынасына келетін болсақ, Адам 1188 жылы Персень абысы болғанмен, яғни Ричардтың 1189 жылы таққа отыруынан бұрын, олардың кездесуі, әлдебір жағдайда, Мэн абысы және король графтары лауазымдарымен байланысты болған болуы мүмкін. Кейбір құжаттарда Адамның Ричардтың мойындаушысы ретінде көрсетілуі күмәнді, себебі бұл құжаттар түзетулерге ұшыраған немесе жалған болып көрінеді. Алайда, сенімді дереккөздер Ричард пен Адам арасындағы тығыз саяси байланысты, әсіресе Сито және Рим тапсырған миссиялар арқылы көрсетеді. Жаңа аббат құруға орын іздеу және Ричард пен Филипп II Август арасындағы келіссөздер сияқты дипломатиялық миссиялар Адамның Англия королі мен цистерциандық орден арасындағы жақсы қарым-қатынасты сақтаудағы маңызды рөлін көрсетеді. Адам мен Ричард арасындағы қарым-қатынастың нақты сипатын анықтау қиын, бірақ оның саяси негізі мықты болған сияқты, сонымен қатар рухани жағынан да жақын байланыс болған болуы мүмкін. Адам патша отбасымен, әсіресе әйелдермен де тығыз байланыста болды. Адамның хат алмасуы, мысалы, Элеонора Аквитанды жақынырақ зерттеуге итермеледі. Агнес есімді монахқа жазған хатында Адам патшайымның аттардың жетіспеуіне байланысты оған пони сыйлауға уәде бергенін айтады. Агнес, Адамның сенімді хатшыларының бірі, өзінің шақыруын Фонтеврода орындаған көрінеді, онда Элеонора 1194 жылы зейнетке шықты. Ричард Арыстанжүректің әйелі, кейін жесірі болған Беренгария да Адаммен байланыста болды. Хаттарда Беренгарияға жолданған хаттар болмаса да, ол Адаммен Ле-Ман соборындағы жаңа хорды салу туралы келіссөздерге қатысты. Адам 1207 жылы Беренгария берген құжатқа алғашқы куә болды. Оның капелланы, Беренгарияның ағылшын сарайына ресми хабаршысы Готье, 1221 жылы абат болып тағайындалды. Сонымен қатар, Шампань графинясы және Беренгарияның әпкесі Наварралық Бланша Адамнан хат алды. Адамның отбасынан өзге, Плантагенеттермен байланысы болды. Ол Ле-Ман епископы Хамеленмен жақын достық қарым-қатынаста болды және бірнеше хат алмасты. Плантагенеттерге адал Хамелен Генрих II-нің діни қызметкері және мойындаушысы болған болуы мүмкін. Адам сонымен қатар Ели епискобы Гийом Лонгшамппен байланысты, соңғысына оның саяси жауапкершіліктері туралы кеңес берді. Адам Андре де Витремен достық қарым-қатынаста болды, бірақ хаттың нақты алушысы кім екендігіне күмән бар. Жалпы алғанда, Адам де Персен княздер, шіркеу және аристократия арасындағы билік күресінің ортасында маңызды саяси рөл атқарды, оның басым Плантагенет желісі мен соңғылармен тығыз байланысын ерекше атап өтті.
During his abbatiate (1188 1221), Adam saw three successive Plantagenets as Earl of Maine and King of England: Henry III, at the beginning of his abbatiate, followed by Richard the Lionheart, then John Lackland. Adam's links with the Plantagenets, in addition to their salvific values, presented undeniable political advantages. As a powerful lord, Adam could act as a conduit for Plantagenet power, particularly in winning the favour of the Counts of Ponthieu, Alençon and Perche. However, Adam's influence extended beyond the local level, as his connections within the clergy, particularly at the highest level, could serve the interests of the Plantagenets. The delicate missions entrusted to him by Pope Innocent III bear witness to the trust and esteem he enjoyed in the Vatican. As mentioned above, in 1208, Adam and the Abbot of Le Pin were asked by Innocent III to carry out a political mission aimed at securing a truce between John Lackland and Philip Augustus in order to support the crusade against the Albigensians. As regards the relationship between Adam and Richard the Lionheart, although Adam became Abbot of Perseigne in 1188, i. e. before Richard's reign in 1189, their meeting was probably linked to their respective positions as Abbot and King Count of Maine. The mention of Adam as Richard's confessor in certain charters has been called into question, as these documents appear to have been interpolated or falsified. More reliable sources, however, indicate close political ties between Richard and Adam, particularly through missions entrusted by Cîteaux and Rome. Diplomatic missions, such as the search for a site for a new abbey and mediation between Richard and Philip Augustus, highlight Adam's key role in maintaining good relations between the King of England and the Cistercian order. The exact nature of the personal relationship between Adam and Richard remains difficult to assess, but it seems to have had a strong political basis, with perhaps some closer exchanges in the spiritual realm. Adam also maintained close links with the families of the sovereigns, particularly the women. Adam's correspondence led him, for example, to take a closer look at Eleanor of Aquitaine. In a letter to a nun named Agnes, Adam mentions the queen's promise to give him a pony because of a shortage of mounts. Agnès, one of Adam's privileged correspondents, seems to have lived out her vocation at Fontevraud, where Eleanor retired in 1194. Berengaria, wife and then widow of Richard the Lionheart, was also in contact with Adam. Although the correspondence does not include any letters addressed to Berengaria, she and Adam were involved in negotiations for the construction of the new choir at Le Mans cathedral. Adam was also the first witness to a charter given by Berengaria in 1207. His chaplain, Gautier, Berengaria's official messenger to the English court, succeeded him as abbot in 1221. In addition, Blanche of Navarre, Countess of Champagne and Berengaria's sister, received a letter from Adam. Outside his family, Adam maintained links with members of the Plantagenets. He had a close friendship with Hamelin, Bishop of Le Mans, and exchanged several letters. Hamelin, a Plantagenet loyalist, may have been Henry II's chaplain and confessor. Adam was also linked to Guillaume Longchamp, Bishop of Ely, advising the latter on his political responsibilities. Adam had a friendly relationship with André de Vitré, although there is some doubt as to the exact identity of the recipient of the letter. More generally, Adam de Perseigne played a key political role at the heart of the power plays between the princes, the Church and the aristocracy, highlighting his predominant Plantagenet network and his close links with the latter.